Afgelopen week was t van veel inpakken. Weer de helft weg leggen, extra dingen verzamelen en proppen proppen proppen.
Maar vandaag was t dan zo ver. Eindelijk nr de Stans, dat deden we met 40kg warme kleren en kampeergerief (no kidding, zelf mega van verschoten), veel te veel handbagage (iets met knutsel en speelgerief waar we de ganse luchthaven mee kunnen entertainen terwijl ze vermoedelijk toch enkel de ipad vragen), 2 trekkersrugzakken en een trolley die met ons nr Oezbekistan doorreizen, 3 klaarwakkere kids die maar een half nachtje dutten maar te opgewonden waren, 5 vrienden die we zo zot kregen om mee te gaan, een reisboek vol plannen en veel goesting om de Belgische regen vaarwel te zeggen (al hoeft die 40graden van Oezbekistan nu ook weer niet meteen #pufpuf)
Op t dagprogramma:
1) een nachtelijke rit naar Schiphol waar onze elektrische auto een maand gaat kamperen op een hangarterrein. Vlotjes kunnen volladen, geen file onderweg en oef geen miserie gehad met het kind extra in de shuttle 😇. (T feit dat we een papfles vol ongetwijfeld gistende groeimelk in de autodeur vergaten is dan een probleem voor over een dikke maand 🧐)
2) een eerste vlucht naar Atyrau. Helaas konden de bagages niet doorgecheckt worden dus moeten we 3x van muilezel doen deze reisroute. Maar manman, Air Astana was wel super gastvrij, kleurtjes en kleurplaten, een hospitality setje, super vaak eten en drinken. De 5u van de eerste vlucht passeerden gauw eenmaal Noah het beu was om de voorbuurvrouw van rugmassage te voorzien en zich erbij neerlegde dat hij moest dutten. De meisjes konden de onbeperkte schermtijd wel pruimen! Het vliegtuig zat totaal niet vol en daardoor konden we makkelijk van stoelen wisselen en toch allemaal samen 1 rij inpalmen.
3) een 4u durende stop in Atyrau. Luchthaven was niet meer dan een hangar waar ze gepoogd hadden wat zitruimte te creëren. Ondanks t feit dat t bijna tegen middernacht aan liep waren de “winkeltjes” open, maar meer dan een gekke pizza met dubieuze salami werd t niet. De kids dansten/kleurden/hingen met speelgoedauto’s rond. Soit, zonder kleerscheuren doorgekomen.
4) vlucht numero dos richting Almaty! In Almaty hadden we 8u tijd te doden. Het was absoluut cruciaal dat de kids eindelijk wat zouden slapen, dus we bouwden een constructie om u tegen te zeggen 🤩
Iedereen buiten Maarten en Stefanie konden toch wel effe een uiltje knappen. En rond 6.10 lokale tijd was het dan hét moment om een Vlaamse uit haar bed te gaan zetten en ons kampeergerief, drone en warme kleren te gaan stockeren… we vaardigden Stefanie en Christoph af om dat uber-achtige avontuur aan te vatten. Effe spannend omdat de Yandex chauffeur, Alexander, hen niet vond. Maar zeg nu zelf een chauffeur die een uur mee onderweg is voor 4800 KZS (Ong. 10€ incl fooi) EN dan ook nog eens valiezen mee naar verdiep 4 draagt (geen lift 🤨). Goeie deal!
Daarna werd t effe spannend toen onze vlucht maar niet op t scherm zat en we met onze slaapkop toch bedachten dat we een rookie foutje maakten en in de domestic terminal zaten…. dus rap de troepen verzameld en naar terminal 2. Vervolgens bleken de Persyns niet mee te mogen omdat hun voor en achternaam op het vliegtuigticket gewisseld was, kwestie van t extra spannend te maken. Soit, beetje bureaucratie later gelukkig zonder meerkost toch allemaal klaar voor het – uiteraard – vertraagde 3e vliegtuig in 24u!
Tashkent, here we come!
Awaytodayblog 