Opstaan aan de rivier dat betekent… meteen skinny dippen. Onze kids vinden zwemkleding ondertussen overrated, maar de waterschoentjes zijn wel echt vaste dresscode. Te denken dat we dat tot voor kort niet eens bezaten en ik ze bijna thuis gelaten had om gewicht te sparen 😝

Grappig genoeg gingen ineens de poorten van de huizen verderop in de straat open en vergezelden al snel enkele koeien onze zwem-en rivierafwascrew. Spanneeeeend 🤣

Nadien was t tijd om voor de allerlaatste keer onze daktent op te kramen, alle sporen van wildkampeervoetjes te wissen, op zoek te gaan naar verloren gewaande sokken & de slaapzakken en matjes terug allemaal in de juiste zakjes te proppen. Om erna opnieuw nat van t zweet de rivier in te jumpen voor een nu echt allerlaatste zwem/was/afwaspartijtje.

Tijd om echt op te vertrekken! Onze vrienden besloten toch nog Martvili Canyon te bezoeken en het korte rivier boottochtje uit te testen. Omdat Noah net niet groot genoeg is (kids onder 1m mogen niet mee) en we niet echt veel dachten te missen qua canyon, besloten wij terug te rijden naar de hotsprings. 

En was me dat een zalige ochtend. We kwamen als 2e auto aan op de parking en waren zelfs zo vroeg dat de parkeerwachter nog niet eens aan het werk was om zn 2gel te claimen!

De kleine warmwaterbadjes hadden we bijna gans voor ons alleen, we konden in de rivierstroming tussen de raftboten afkoelen en waagden ons zelfs in het super hete gedeelte van de grot.

We bleven tot kort na de middag toen het iets drukker werd en we het strand moesten delen met een bus toeristen die ineens binnensijpelden op ons “prive-strand”!

Ons namiddag programma bestond uit nog 2 laatste toeristische tripjes die we wilden afvinken onderweg naar Kutaisi: grotten en urbex.

We stopten eerst voor een zeer westerse lunch bij een burger pub in Khoni zodat we niet persé voor het avondeten moesten thuis zijn 🤣.

De Prometeus Cave – ook wel eens het visitekaartje van Georgië genoemd- was uiteraard opnieuw toeristisch al viel de inkom nog mee (volwassene 25 gel, kids 6-18j 5,5 gel voor niet-inwoners. Wij namen het ultra korte boottochtje op het einde niet en gingen met het gratis busje terug naar de uitgang).

Van de tourguide verstond je niet veel als je zoals ons achterop de groep bengelde, maar alleen al wandelen door de 6 grotten was best indrukwekkend. Blij dat we ondergronds toch onze trui bij hadden en effe afkoeling vonden terwijl we onze crashcourse stalagmieten stalagtieten en stalagnieten refreshten! 

Nadien nog 1 highlight waar vooral Christoph naar uitgekeken had. En eigenlijk had het gerust een ganse daguitstap kunnen zijn: Skaltubo! 

Een stadje vol verlaten sanatoria. Het ene opgewaardeerd tot hotel, het andere overgelaten aan de natuurelementen of krakers. Een ware urbexdroom!

De gps deed wat raar dus wij maakten uiteindelijk een toertje langs Sanatorium Sakartvelo, het Medea Sanatorium (waar de Persyns ineens in de kamer van een televisiekijkende kraker stonden & een zwembad vol water vonden dat wij totaaaal misten), Sanatorium Metallurgist (we betaalden 10gel inkom aan de krakers/bewoners die ons ook wel wat aanwijzingen gaven) & Bathhouse 8.

We reden achteraf nog een halfuurtje tot onze eindbestemming Kutaisi waar Stefanie een huisje met 2 appartementjes geboekt had voor ons ganse gezelschap. Klonk als luxe na alle rivierwasjes en wildkampeerslaapplekjes!

We kookten wederom pasta ipv het gekochte brood/beleg (iets met de kids die hun neus ophalen voor alle broodsoorten hier) & deden al meteen een paar wasjes terwijl we tegen elkaar opstoeften over onze dag (zo kunnen we met propere kleren rechtstreeks door naar de Ardennen)

Restaurant Khoni: The Corner Pub en Restaurant! Daar waar we voor t eerst écht vlees kregen dat niet gewoon een stukje soepvlees was.

Overnachting: 2 nachtjes Apartment Soho Tabidze geboekt via booking.com / Adres: Titsian Tabidze Street 41, Kutaisi. Geboekt via booking. Elk appartmentje had 2 2pers kamers met elk een aparte badkamer en een gemeenschappelijke living en keuken. Wij betrokken de bovenste verdieping en die was qua layout nog net iets leuker vond ik. Bovendien gratis wasmachine, tuin waar we perfect onze auto konden opruimen/stallen. Wij betaalden 684 gel voor 2 nachtjes in 2 appartementjes. Niet het goedkoopste maar dankzij de airco elke cent waard! 

We startten onze reis in Kutaisi in gietende regen en eindigden in een ondraaglijke hittegolf. Het enige voordeel, onze ganse gewassen inboedel was super snel droog.

De moed om onze airco appartementjes uit te komen was er echt niet. Bij het minste dat de deur open ging werd je overvallen door drukkende vochtigheid. Niet te doen. 

Christoph ging als chinese vrijwilliger naar de carwash en stond na een uurtje nat in t zweet terug. Carwashes zijn hier spotgoedkoop. De Georgiers zijn er dan ook wat bezeten van. Hun auto’s missen soms stukken carrosserie en onderdelen, maar op een smerige auto ga je hen niet betrappen!

Zura zijn chauffeurs waren uiteindelijk meer dan een uurtje te vroeg, maar niks miserie van blutsen, achtergebleven modder, rammelende geluiden of andere klachten. Ze controleerden eigenlijk niet eens…. Yes! We gaven deel 2 van het geld af, betaalden onze extra dag huur + boete en hupsakee onze daktent-Toyota’s waren weer weg. 

Uiteindelijk kwamen we enkel rond lunchtijd uit de appartementjes voor een bezoekje aan Mc Donalds. De volle 800m wandelen en echt iedereen was gewoon gans plakkerig en nat van t zweet. En niet gewoon okselvijvers eh, nee van de soort waar ge uw ondergoed kunt van uitwringen 🫣.

We besloten het rivier zwemmen & murals zoeken af te blazen en kondigden een ipad-cinema namiddag aan. Kids doodcontent te meer omdat Christoph nog 2 dozen ijs wist te scoren onderweg naar onze airco schuilplaatsen. Ik tevreden dat ik zo kon starten aan mijn inpak-vacuumzuig-avontuur zonder er mn nachtrust voor te laten (mikt zo maar eens op 3 zakken van exact 20kg zonder weegschaal 🙈)

Na 19u toen het terug iets draaglijker was na een kort warmte-onweer, wandelden we voor ons laatste avondmaal de stad in. We aten lekker, maar de karaoke fuifmuziek en de mensen die slapend neervielen naast hun vodkafles waren er toch wat over. Toen we voor een kapotgebeten glas dan ook nog eens een boete van 5% op ons eindbedrag gevraagd werden, bolden we het snel af. En nee, die boete hebben we niet betaald, de rekening voor 10 personen wél. 

Elk gezin kroop terug in de airco cocon en deed een schietgebedje voor een frisse nacht! 

Restaurant: Museum restaurant met karaoke vanaf 19u, u weze gewaarschuwd! 

Op onze aller allerlaatste Georgische dag leek de temperatuur iets draaglijker dus we besloten toch nog kort te wandelen door de stad en een laatste paar murals en een verlaten aquapark mee te pikken (jammer, de glijbanen die er een jaar geleden allemaal nog stonden waren nu vernield) voor we rond lunchtijd naar de luchthaven moesten.

Na de wandeling volgde nog een laatste doucheke, zeulden we snel alles naar beneden en genoten we van de laatst free wifi om onze taxi te roepen. Gelukkig werkte dat want onze simkaarten waren ‘s nachts net vervallen!

T taximanneke reed eerst aan 10/15 km per uur en remde voor elke hobbel in het wegdek om dan een kwartier later met de luchthaven in zicht toeterend als ne zot wagens in te halen aan 120km/u. Soit, we made it safe and sound. Nog effe snel alles wegen op een lege incheckbalie, beetje reshuffelen en dan… zat t er echt op… Tot in Charlerloi! En merci om weer mee te lezen 🫶🏻