We deden van slow morning op de camping. Het zag er naar uit dat we de overige twee 4×4 routes (Ountravela route 2 en 3) moesten schrappen gezien we reeds een 2daagse in de hoofdstad geboekt hadden. Enerzijds uitkijken naar een bed, douche en een portie beschaving, anderzijds wel rot dat we al weer uit het gebied moesten sjeezen net nu t een beetje als kamperen begon te voelen.
Onze auto reed de toerische door Christoph uitgedokterde route langs een vallei die verdacht veel leek op Toscane, de Ardense bossen, langs Sovjet bushokjes & muurmozaieken tot in de hoofdstad.
Daar was het opnieuw super druk door alle crazy chauffeurs maar we kwamen met een missie! De 35graden deed ons wegsmelten en onze vrienden hadden een strandje gevonden waar het heerlijk vertoeven was!
Strandje, zeg maar strand, we deden van decadente toerist en betaalden 10gel (3€) voor 2 strandstoelen en gingen vegeteren in de zon. De kids waren door het dolle heen en spetterden erop los.
We kochten zelfs ijsjes en deden een dutje in de zon (ja, nadien konden we op missie om Georgische aftersun te scoren voor sommigen 😬).
De Persyntjes hadden het beroemde “Chronicles of Georgia” monument al gedaan, wijzelf gingen voor we het hotelletje zouden opzoeken nog even de toerist uithangen om toch ook die touristische hotspot te kunnen afvinken. Onze kids deden van crazy fotomodellen, spring foto’s en vooral veel koekjes fretten.
Onze guesthouse bleek ergens in een klein straatje te liggen (en ondanks google maps die ons al een paar keer over een trap wilde sturen) vonden we het zonder veel miserie. Parkeerplaats bleek minder van de poes. Dus we besloten alles uit te pakken en de hoofdbaan op te zoeken voor een auto overnachtingsplekje. Alleen…. Bijna blies ik de motor erdoor toen ik op zowat de steilste straat van heel Tbilisi de fout maakte om naar 2e te schakelen, stil viel en niet meer gestart raakte zo steil. Het luide geblaas van onze Toyota scheen menige ramptoerist inwoner naar buiten te lokken 🫣. Oef, ik haalde het naar euhm niet voor herhaling vatbaar zo een auto -en bijhorende relatiecrisis.
We meanderden door de kleine straatjes vol oude gebouwen, bouwvallige gevels, huisjes en appartementjes met veel terrasjes vol druivelaars… vergezeld door straatkatten. T viel echt op, in alle andere steden en zelfs boeregaten loopt t vol straathonden maar in de hoofdstad zijn katten koning! Amper een straathond te bespeuren!
Eten vinden bleek niet simpel (achteraf bezien liepen we vermoedelijk rondjes). Maar we scoorden uiteindelijk eten in een hipster restaurant met euhm hipster prijzen 🫣. Maar lekker was het wel voor mama die ook de bordjes van de kids kon uitkuisen wegens “iets te speciaal”.
Snel terugwandelen nadien was de boodschap want onze vrienden waren al effe terug in onze appartementjes maar Suzan sliep bij ons en kon niet binnen gezien wij alles afgesloten hadden.
We kletsen bij en smeedden plannen voor de volgende dag: Citytrippen en onze grenspermits fixen bij de border police!
Dag 2 in Tbilisi kwam opnieuw traag op gang. De Persyns hadden hun gasvuurtje kapot gekregen dus Zura onze verhuurman kwam wederom op bezoek (we moeten ermee stoppen eh, t wordt genant 🙃). Daarna namen we snel een Bolt taxi (plaatselijke uber voor 9gel/3€) naar het kantoor van de Border Police.
Dat bleek vooral een bureaucratisch iets te zijn van papierwerk invullen per persoon >10j, half uurtje wachten tot je paspoorten gekopieerd zijn en dan een stempel later… yeppa mogen we op de routes aan de grens met Azerbeijan.
We merkten op dat Lia haar 2e naam verkeerd gespeld stond op het document maar besloten het erop te wagen….
Snel de metro op en op ontdekking in Tbilisi.
Onze meisjes vinden deze reis wel spannend en Lia heeft net als vorig jaar veel moeite met eten, zelfs dingen die ze thuis lust, krijgt ze niet door haar keel. Ons middagmaal werd Mc Donalds. Niet het gezondste, maar het hele gezin at en dat kan ook al tellen…
We liepen door Tbilisi en passeerden een paar belangrijke gebouwen (sorry namen vergeten, bende cultuur barbaren dat we zijn). We spotten ook het felbesproken “protestdorp” aan het parlementsgebouw incl de pro Europa & pro Rusland graffiti maar verder was het eigenlijk vrij rustig in de stad en konden we ook een paar van de murals van Tbilisifest spotten (de lokale Chrystal Ship zo wat). Effe de gondolliftjes op (en af want naar beneden wandelen was onmogelijk door de werken), effe speeltuintje, effe de zoveelste orthodoxe kerk en effe t scheve torentje alvorens we door de “Tbilisi Rue du boucher” gingen verdwalen op zoek naar foooooood.
We splitsten op voor het avondeten en kozen voor een restaurantje waar onze kids elk hun ding konden vinden. Lia wilde perse pasta, Noah pizza en ons Ava ging voor het duurste van de kaart (dochter van haar moeder?) en bestelde een zalmmoot 🤣. Moet gezegd zijn, iedereen at met smaak, t was mega heerlijk en we gingen zelfs nog voor de moelleux, apfelstrudel, coupe ijs en een pintje extra. Schot in de roos… de kids super content!
Iedereen ging na de lange wandeling huiswaarts rustig slapen terwijl de volwassenen de reisplannen effe bijstuurden.
Zura had ‘s ochtends aangegeven dat we door Georgië vlamden en eigenlijk hadden we zelf ook wel dat gevoel dat t allemaal veel te snel ging en we eigenlijk bij niets een voldaan gevoel hadden. Bovendien vond hij de route met de Abano pass richting Omalo wel wat te pittig voor de kids, en raadde hij ons aan eerst meer 4×4 ervaring op te doen! We besloten om ons schema aan te passen en de volgende terug te keren richting het gebied dat we eerder vroegtijdig verlieten….
Overnachting: 2 nachten in Family Hotel Mountain Scream. We hadden 2 appartementjes. 1 super groot met keuken/badkamer/ kamer voor 4+2personen en eentje voor 4 personen met gedeelde badkamer. Bonus… wasmachine (10gel per beurt)!
Awaytodayblog 