Opstaan op de boerderij was heerlijk. Onze gastvrouw Elina maakt de heerlijkste warme broodjes ever!

Ons plan voor dag 1 was naar Jety Oguz waar waar er rode rotsen genaamd de “7 bulls” het landschap sieren. Je merkt meteen wanneer je aangekomen bent. Auto’s krioelen overal, kinderen te paard die je een ritje aanbieden, tal van yurts, een etno village. Maar overall, nog altijd een pak minder volk dan op de dijk aan zee bij mooi weer 😅.

We wandelden bergop naar het viewpoint. Pittig voor wie nog altijd wat stijf was van de vorige hikes en weer een kind moest zeulen 🙈.

Blijkbaar zijn er nog een pak meer viewpoints en zelfs watervallen waar je met de auto heen kan, maar om één of andere reden vergaten we dat in al ons enthousiasme en gingen we al meteen door naar het Russisch sanatorium van het dorpje.

Ik had persoonlijk niet goed opgelet bij Christoph’s parlee en een urbex gebouw verwacht, maar het sanatorium is nog in gebruik. Het liep er rond met bommatjes, dames in witte apothekersschorten die je massages aanboden, kinderen die de pingpongtafels dankbaar gebruikten in de inkom etc. Op de deuren van de zwembaden telkens een andere Chemische formule en vermelding hoeveel minuten maximum je in het “helende water” mocht ondergedompeld worden.

De lunch lonkte dus wij vertrokken verder naar de start van de GPX route nr 9 die we kochten van Ountravela. Dat is een Frans koppel die een boek uitbracht met sightseeing 4×4 routes doorheen Kirgizië.

Onze picknickplek was super idyllisch in een wei met uitzicht op de “Red Cliffs”.

De route hobbelde verder langs de rivier en al snel zaten we in een boslandschap dat wat leek op de Oostenrijkse bergen ofzo. Hier en daar een yurt, een honingboer, een stacaravan (aka de yurt upgrade), kamperende locals die de schaduw van de bomen opzochten, vee op en rond de hobbelroute. Gammele brugjes en putten regen zich achter elkaar tot aan de hotsprings.

Eigenlijk wilden we daar nog verder op de route tot het einde waar er een zipline is over de rivier en je een mooie wandeling kon maken. Vanaan de hotsprings wordt de route echter “level 3” en het eerste deel lukte nog maar aan het eerste van 3 rotsige gedeeltes gaven we forfait. We moesten een grote steen verleggen om te kunnen keren en dropen teleurgesteld af.

Onze vrienden hadden al meteen het zwemgerief bovengetoverd aan de hotsprings dus we gingen snel met hen mee in de wachtrij staan.

Na de Amerikaanse en Canadese natuur hotsprings was t wel effe verwachtingen bijstellen. De hotsprings zelf waren mini zwembadjes die precies de laatste 20j geen kuisvrouw en vloerder hadden gezien. Maar als je eenmaal over dat “aftands Sovjet aandoend” uiterlijk kon kijken, was dat warme water best zalig! De kids amuseerden zich rot en springen zelfs in t ijskoud bad.

Kostprijs van de hotsprings = ong 14€ voor ons alle 10 (want Boris/Noah gratis/ volwassenen 250T en kids 100T)

We hobbelden terug naar onze boerderij, zochten onderweg nog een winkel voor drankjes en begonnen aan ons kookavontuur (wortels, kip en patat in 1 pot). De kids vonden t heerlijk, de volwassenen hadden een gebakken kiekske en zout/peper mss wel geapprecieerd.

S avonds leerden we de boerderijkindjes macramé armbandjes maken, mochten we helpen met het melken van de koeien en overliepen we de plannen voor de komende dag terwijl de boer ging ronken in de living en wij het palletsalon buiten in palmden.

De tweede ochtend begon nog beter. Niet alleen warme broodjes maar ook pannenkoeken! Alles was in een wip op dus we vroegen de boerin om een extra portie. T was wel effe wachten (hoe ze dat deed met een baby van 20dagen, eentje van 9 maanden en dan alle boerderij klusjes… beats me) maar de kids smikkelden naar hartelust!

Rond 8u werd er luid getoeterd in de straat! De melk-ophaal man was er. Overal kwamen er emmertjes melk tevoorschijn. Een boer krijgt hier in de zomer 25som (0.25€) per liter melk. S winters kan het oplopen tot 35som. De melkophaler krijgt er in de fabriek 5som extra voor. Als je dan weet hoeveel uren de boer en de boerin staan te melken…

We hadden daags tevoren besloten dat zondag-rustdag van toepassing was en we de beestenmarkt in Karakol zouden skippen. Die stopte immers al om 10u en dat betekende echt vroeg opstaan hetgeen we de kids wilden besparen.

We kwamen dus traag op gang en reden naar Karakol waar we een paar dingen bezochten (en Christoph nog een pak extra keren de auto uit holde voor foto’s).

We deden ook effe een stop in de supermarkt, gingen op zoek naar nog 2 extra simkaarten van een andere provider (5€ ongelimiteerde data voor een maand) en een extra powerbank (19€ wat thuis meer dan het dubbele kost) & zigzagden onze weg terug richting het meer vlak bij onze boerderij. Ondertussen stopten we nog een paar keer om de landbouwers hun noeste arbeid te bewonderen. Oranje zakken VOL lookbollen, wagens vol hooi. Kinderen en ouders op het veld… het is hier echt 60j terug de tijd in.

De kids genoten van een zalige plonspartij aan het zandstrand! Het water was lekker verkoelend na zo een warme dag.

Veel te laat reden we weer terug naar de boerderij en daar was t van kids douchen, kliekjesavond en ons amuseren met de boerderijkids. Ditmaal leerden we ze cluster spelen en trakteerden we hen op een aperitiefjesavond. De kids deelden een chipje 💔. We voelden ons bijna decadent met al onze frisdrank, bier en chips…

Overnachting: Farmer’s Pond House. 18.000 som voor 10 pers 3 nachten (ong 180€). Geboekt via booking.com en al het ontbijt inclusief. Wij betaalden 300som extra omdat we heb vroegen om extra broodjes te bakken om mee te nemen als lunch.

De familie is echt vriendelijk. De mama sprak Russisch met Stefanie maar met de boer kon je zeer goed in Engels converseren en de kids begrepen het ook een beetje. Ze hebben 3 dochters (16/8/9m) en een pasgeboren geadopteerd zoontje van 3 weken. Volgens mij sliepen wij gewoonweg in hun slaapruimtes en kropen ze allemaal samen in 1 andere kamer. Mirlan houdt van karaoke zingen met zn telefoon wat zorgde voor hilarische taferelen 😅