Na ons verblijf in de boerderij trokken we meer westwaarts door Kirgizië. We volgen daarbij deels de toeristische 4×4 routes van Ountravela en anderzijds den “bijbel” van 150 blz die Christoph heeft uitgewerkt voor deze reis.
Eerste stop van de dag: Barskoon watervallen. Het boek zei dat er te plekke 2 moeilijke en 1 gemakkelijke wandeling naartoe zijn. 3x raden op welke wij uiteraard zaten. We zagen eerst 2 andere watervallen terwijl we ons steil naar boven werkten. Kids mopperden en zeurden effe maar overal deden ze t toch maar weer!
De waterval was niet de spectaculairste ever ofzo, maar zo tenmidden van de bergen en het bos heeft het wel wat. Overal rond de rivier zijn er yurtkampen te vinden en je merkt wel dat een toeristischere activiteit is.
Na de watervallen begonnen wij aan route 7. Het was een beetje kiezen welk deeltje van de route we zouden nemen. We kronkelden de 35 haarspeldbochten naar boven (elke buiten en binnenbocht was genummerd!).
Daarna kozen we aan de weather station de optie rechtdoor. Echt tijd voor een picknick was er niet want het begon net te regenen. We aten de boerderij broodjes dus in de auto op.
We spotten enkele gekke cavia achtige dieren, hier en daar een herder met vee maar verder waren we vrij alleen op de route.
Onze vrienden kruisten ons en hielden de route voor bekeken om sneller aan t Issyk Kul meer te kunnen gaan zwemmen, maar wij wilden heel graag nog verder doorsteken en een lus maken. Dat was tot we aan de rivier kwamen en een graafmachine moeizaam naar boven zagen klimmen. Dat zagen we onze sisi 4×4 niet meteen doen.
We maakten ook rechtsomkeer en besloten te proberen op t gletsjerijs te geraken dat we eerder tegengekomen waren. Eerst wilden we onze auto langs de kant van de weg laten staan en wandelen. Vrij wel meteen kwam de schapenherder met zn hond langs. Ik had schrik weggejaagd te worden maar hij gebaarde dat we met de auto verder konden over t hobbelig steppe terrein. We probeerden een route te vinden en parkeerden ons toch een paar km verder met de gletsjertong in zicht. Vanaf toen was t rivierspringen, klauteren en rechtendoortocht. Helaas begon t net toen ook net weer te miezeren. Het ijs leek zo dichtbij dus we zetten door. En het lukte 🫶🏻. ijzig koud maar de kids waren super trots op zichzelf. Bijna 4000m hoog zaten we!
Tevreden van onze dag baanden we ons langs dezelfde route een weg terug en vervolgens door de zoveelste wegenwerken een weg richting Bokonbaevo. Je ziet hier overal gastarbeiders megalomane 5-baansvak autostrades aanleggen. Alleen zijn ze nog niet aan elkaar geschakeld en is t dus doorperen/afremmen/doorrijden.
Rond 19u kwamen we aan in Tong, een beetje buiten Bokonbaevo. Er was een mixup met booking want de 4 persoonskamers die we boekten bestonden niet, maar elke familie kreeg een yurt. En die waren zeer ok. We mochten met onze voetjes aanschuiven aan t avondmaal (plov met paardenvlees). De gastvrouw deed extra moeite en de kids kregen zelfs een ijsje!
S morgens snel ontbijten, wasje insteken (niet dat t hier echt proper wordt, maar dan ruikt t al fijner)
En dan start van ons drukke programma. Eerste op de planning: Mars Canyon. Alleen, daar staken die befaamde wegenwerken een stokje voor. We geraakten gewoon niet van de hoofdbaan aan t juiste weggetje er naartoe. Verdorie
Dan maar meteen door naar Skazka canyon, ook wel de fairytale canyon genoemd. Het was er werkelijk prachtig wandelen en verdwalen tussen de prachtige rotsen. Moesten we meer water meegenomen hebben uit de auto, we liepen er nog rond!
Terug aan de auto was het een mierennest van mensen, dubbel geparkeerde auto’s en echt voor t eerst onaangenaam toeristisch.
We besloten te gaan lunchen in Tosor en volgenden onze vrienden die een “huisrestaurantje” gevonden hadden. We bestelden een beetje van vanalles en t ene was al lekkerder dan t andere maar opnieuw een echte ervaring te midden van de mensen hun moestuin.
Nadien gingen wij op 4×4 route op zoek naar enkele viewpoints die opnieuw niet aangegeven waren en onvindbaar. De route zelf was er zo eentje om je banden op kapot te rijden, maar we geraakten er en eindigden in Bokonbaevo.
Een hele speurtocht maar helaas, geen gasflesjses te vinden. Blijkbaar zijn er 2 winkels die echt kampeergerief verkopen maar dat is in Bishkek of Karakol. Zijn we weinig mee want Bishkek is t einde van onze reis.. en Karakol zijn wel al gepasseerd… Dan op zoek naar een barber en enkel kappers te vinden en zelfs de geldautomaat had geen briefjes. Lastig dropen we af.
Christoph wilde nog eventjes terug naar Mars Canyon voor een laatste poging op de kleine baantjes. Zonder succes. Met een barshock die nog lager hangt en extra getrainde bekkenbodemspieren keerden we terug naar de yurts… Voetjes onder tafel deed deugd! Nog het tweede deel van de was werd ingestoken en we deden een poging om de kids iets vroeger in hun bed te krijgen..
Na t ontbijt was t tijd om de was weg te bergen en uit te checken. De Persyns gingen meteen aan t dagprogramma starten, maar Christoph kon Mars canyon niet uit zn hoofd zetten dus wij gingen nog een laatste poging doen.
De route langs het resort en dan parallel met de grote baan lukte. Oef zeg, of t had meneertje Brompot geweest. We vlogen de drone door de rode rotsen en deden een korte wandeling. Er was zelfs een vervallen kasteelachtig iets wat we ook kort verkenden. Je merkt hier echt dat de regio vroeger ontwikkeld was en dan alles ineengestuikt is vermoedelijk bij het onafhankelijk worden van t land. Zoveel verlaten gebouwen/hotels etc.
Onze 2e stop ging ook verder in de Urbex trend: Aalam Ordo een vervallen resort. Ooit gestart met het doel 365 yurts te zetten in een gigantisch resort. Maar het geld ging uiteindelijk naar een casino en alles wat ooit al prachtig opgetrokken werd, staat nu aan de natuurelementen overgeleverd.
We vonden een poort en mochten binnen van een local die we daar troffen en verdwaalden een uur lang in het resort van weleer. In Europa zouden ze al lang inkom vragen, wij kregen t gratis en voor niets!
Nog even langs Bokonbaevo voor eten en geld en nadien startten we aan een volgende route uit het Ountravela boek.
Op naar “Canyon of the forgotten rivers”. We hadden s ochtends een berichtje van de anderen gekregen dat t een pittige maar prachtige wandeling was en dat was niet gelogen. Maar werkelijk adembenemend landschap. En de route er naartoe was echt gewoon door een rivierbedding. Uiteraard maakten we meerdere drone filmpjes (en thank god dat we de drone die aan de top naar beneden viel nog konden bereiken).
T was al gauw veel te laat en we moesten een deel van ons dagprogramma skippen. We konden er enkel nog een stukje Red Canyon in proppen, maar voelden dat de canyon-gewenning wat optrad dus maakten zelfs amper foto’s 🫣.
Wij hadden te weinig tijd voor de rest van de route maar de anderen deden nog een zoutmeer en een plonske met modderscrub. Zag er kei leuk uit!
We checkten bijna gelijktijdig in ons guesthouse in in Kochkor. Snel opnieuw wat natte zwemkleren en ondergoed wassen (voor ons laatste wasmachine in lange tijd) en op zoek naar eten. En manman, het eerste resto was toe en bij t tweede glipten we binnen 10 min voor sluitingstijd maar werkelijk een super lekker resto met pizzas, zalige pasta bolognese maar hetgeen echt de kroon spande was een lokaal soort van wok met kip/beef die echt BY FAR het lekkerste was wat ik deze reis al at. Kids in bed, en wij nog even van pintjes avond in t portaaltje. Wederom een heel geslaagde dag!
Overnachting Tong: Booking.com onbestaande 4pers kamers Ailuu – yurts was zeker ok. Ontbijt en avondmaal, wasmachines en dat allemaal voor 6135 som voor 2 nachten met ons gezin
Overnachting Kochkor: Center Guesthouse – goede recos op booking en CBT had nooit gereageerd dus heel tevreden dat we iets vonden op een uurtje van de paardentocht. 7500 som voor 10. Wasmachine, ontbijt inclusief. 4 goed uitgeruste kamers in een apart gedeelte van het huis
Awaytodayblog 