Dag 3 – Wandelen in Snowdonia of toch zoiets

Vanochtend stonden we bij t krieken van de dag op in een poging onze 2 uitgelaten vroege vogels koest te houden. Missie mislukt. Een fles kon de ene wel sussen maar Ava lust nog steeds geen enkele melk hier (we proberen nu met de laatste volle melk van thuis die we “oma” melk gedoopt hebben). Het duurde een tijdje voor we onze draai gevonden hadden zo na een eerste nacht op de camping op iets wat een harde ondergrond bleek. En zo met 4 op een rij slapen (met een kind dat s nachts probeert een holleke te maken en daarom op of onder iedereen kruipt) klinkt idyllischer dan t is 🤪

Na het opkramen trokken we naar onze eerste wandeling (van de 5 die Christoph uitgezocht had voor vandaag!) de panorama walk in Barmouth, of de Llwybr panorama in t Welsh. De weg er naartoe was prachtig langs de kustlijn. Alleen, in grote tegenstelling tot de andere landen waarin we reisden vinden de Engelsen viewpoints precies wat overbodig. Er is hier ook amper plaats voor 2 autos, laat staan een veilige stop langs de baan voor fotos… spijtig soms!

Aangekomen in Barmouth was het redelijk goed vindbaar, alleen, de start van de wandeling en parkeerplaatsen waren niet aangegeven en we dachten dat we nog wat hogerop moesten zijn. Fout dus, weer een ervaring smalle baantje rijden rijker. En als ne local de poort van de wei moet openzwieren om achteruit bergaf te rijden in een veld, dan weet ge genoeg eh… dat wordt trouwens symmoniseren als we terug zijn, verdomde braamstruiken overal 🙄 hier rijden met een mobilhome zou niks voor ons zijn!

De wandeling startte prachtig. Ava stapte het ganse stuk onder luid gezang en af en toe riep ze zelf “ik vind t bos leuk”. Missie geslaagd! Lia vocht tegen de slaap in de draagzak en wilde duidelijk niets missen van de fun. Hoe de wandeling gaat, kunnen we niet veel over vertellen. Na ongeveer een uurtje in de broeierige hitte kwam het pad terug uit bij de start en besloten we de 2 peuters toch maar te laten dutten terwijl wij verder reden in het nationale park en de inchecktijd (14-17u) van de hostel probeerden te halen. Idee was om nadien nog een wandeling aan de watervallen mee te pikken… je leest t al, het idee was…

We waren na wat gevloek op de gps omdat hij echt bijna geen enkel stadje kent (noch in Welsh, noch in Engels) ruim op tijd in de hostel, maar wat een tegenvaller!! Het is een soort van Velt/Natuurpunt centrum met prachtig botanisch en ecologisch werk en cursussen, egel-oversteekplaatsen, bijenhotels etc, maar laat ons zeggen dat wij niet komen voor de cursussen maar liever een properen grote kamer gehad hadden zoals de booking.com foto toonde online. De living blijkt ook “adult only” te zijn en daar sta je dan met de kids in een kleine kamer. Ook geen keuken aanwezig dus moest ik niet alles betaald hebben, ik bolde t weer af. Te meer omdat de voorspelde regen er voorlopig nog steeds niet is….Beetje van slag van de rip-off probeerden we er het beste van te maken en ons te installeren. Een picknickdeken en tentzeil en voila het vieze tapijt ribbedebie (Christoph’s allergie iets minder).

S avonds wandelden we nog richting centrum. Alleen bleek onze fietskar buggy iets te breed hier en daar voor t wandelpaadje dus besloten we gewoon over de golfbaan te gaan. Trouwens t was een ganse detour achteraf bekeken.

(Hondenbier uit Belgie… hier verkopen ze ook hondenijs enzo 👀)

Maar bon, een meeeeega goed resto gevonden in t stad aan een hotel… (Pont y Pair Inn — https://www.hotelbetwsycoed.co.uk) Zalige beef pie (een soort van stoofvlees met een krokant korstje over waar ons Pieter zn vingers van zou aflikken) en lekker gezonde groentjes, want geef toe toe die frietjes eten je kids toch op! Voor £39 aten we met zn 3tjes en omdat t zo lekker was en ik vergeten was dat ik een halve liter Kopparberg cider niet in 123 op krijg zoals tijdens mn Zweedse studententijd nog zaaaalige dessertjes gegeten. Personeel was super vriendelijk ook voor ons meisjes (de mevrouw presenteerde de groene soep als drakensoep en maakte er een gans verhaal bij).

Kortom, goede afsluiter alvorens we rond 21u terugwandelden met 2 vermoeide meisjes. Poging 3 om hen te laten slapen verliep iets vlotter. Ava sliep vlot in in t stapelbed en Lia morde wat in haar tentje tot we alle lichten uit deden en ook vroeg mee in bed kropen!

Overnachting: Rhyd-y-Creuau. The Drapers Field Centre, FSC Rhyd-y-Creuau Llanrwst Rd, Betws-y-coed, LL24 0HB (booking.com) maar wat een tegenvaller. Een aardig kostenplaatje (£204 – 3 nachten) en de bedden zijn wel ok, maar kamer piepklein, muf en tapijt is zo smerig dat de kids op t picknickdeken of tentgrondzeil moeten spelen. De gemeenschappelijke ruimte blijkt enkel voor volwassenen; een keuken is er niet. En 1 stopcontact per kamer is dan een tegenvaller als ge t idee hebt om eindelijk alles te kunnen opladen. Gelukkig is de wifi wel deftig! All in all, iets van vervlogen tijden en geen aanrader voor gezinnen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s