Categorie: Georgië

Chiatura is een waar urbex fotografie paradijs. Overal waar je kijkt, herken je wel iets van de mijnwerkers historiek.

De oude kabelliftjes die mijnwerkers en kolen vervoerden, hangen er nu wat zielig bij. Sinds 2018 zijn ook de allerlaatsten uit gebruik gesteld en hangen ze overgeleverd aan de natuurelementen te wachten op toeristen met een camera.

Onze initiële bedoeling was om onze daktenten te testen rond de stad alvorens we op meerdaagse vertrekken richting de military highway met zn prachtige 4×4 routes. Maar de hele middag regen en de slechte weersvoorspellingen voor de avond/nacht, deden ons beslissen om toch een dak boven het hoofd te zoeken in Chiatura.

We konden proeven van de Georgische gastvrijheid want hotel Newland dat we op google vonden (en waar we gelukkig een manneke vonden dat net in de gang wandelde want een officiële receptie was er niet) besloot zijn deuren voor ons open te gooien en we kregen 2 kamers voor amper 170gel (53€). Dankzij de slaapzetels en een extra matteke helemaal perfect! Of toch perfect genoeg bij de gedachte van natte bagage en voor t eerst ongekende tenten opzetten in een plensbui….

Maar ook culinair konden we de gastvrijheid voelen. Het restaurantje dat we uitkozen was niet alleen typisch Georgisch eten en drinken (lees geen cola enkel water, wijn of perensap), nee we werden ook getrakteerd op bomma’s die dansten met Georgische vlag en onze jonge snaken mee de dansvloer op trokken voor iets dat ongetwijfeld een lokaal schlagerfestival mini feestje was 🤪. (Foto’s zie vorige blogpost)

Na een nachtje slaap verkenden wij de stad al slenterend nog wat verder & namen we zelfs eventjes de nieuwe kabellift richting het sanatorium, park incl mini pretpark met speeltuin en een vervallen expositie ruimte. (1 gel pp met card/apple pay te betalen) Kwestie van nog iets anders te doen dan straathonden ontwijken/poseren voor de facebookpagina van de lokale supermarkt & kids motiveren om in de hete zon bergop te wandelen.

Daarna was het tijd om richting Gori te rijden. Wijzelf bezochten de stad niet omdat we liever nog eventjes langs de grotwoningen sjeesden. Maar wie meer wil leren over Lenin, kan ongetwijfeld beter wel zijn dagplanning managen om hier wat tijd voor te voorzien! De Persyns vonden het alvast wél de moeite.

Uplistsikhe was een typisch toeristen stopje. Op de site kan je de rotswoningen bezoeken en voor wie echt veel tijd heeft is er ook een museum, kerkbezosk, cafetje en zelfs wijnproeverijtje aan koppelen. Wij kwamen al vrij laat aan en namen enkel de tickets voor inkom op de site zonder de winetasting, Valsspelen en onze Lia-reus voor een 6jarige passeren mislukte, dus we betaalden braaf voor 2 volwassen en 2 kids >6j. (60gel)

Het was wat klauteren en zelf een weg banen, de boze inkom mevrouw had immers niet meer de tijd genomen om ons audio-koptelefoons aan te bieden. Nuja, zo konden onze kids van grot tot grot zelf een route zoeken en fantaseren of iets een watergat, een steunpilaar-hol of gewoon een erosieputteke was. En Noah deed maar een paar pogingen om zijn pols nogmaals te breken. We verlieten dik 1,5u later de site via de tunnel en konden zelfs enkele vleermuisjes spotten…

Tot slot moesten we nét op het koeien spitsuur tot in Mtskheta proberen te geraken. Daar hadden we een groot appartementje mét wasmachine & zou Zura van de autoverhuur nog eventjes onze daktent scharnier komen vervangen dus nog een druk avondprogramma. Maar wel eentje waar we een pintje bij konden drinken terwijl we het gans buitenterras omtoverden tot waslijn en wachtten tot vakman Zura in de pikkepikkepikkedonker klaar was om ons weer op weg te sturen met een pak extra tips & een daktent die weer vlot op en neer kon.

Overnachting: Dream house, Miriani str 2, 3300 Mtskheta,0179 Mtscheta, Georgië // tel: +995 555 14 01 24 // GPS: N41° 50.756, E44° 42.823

We kregen een gans verdiep van een woonhuis met verschillende aparte slaapkamers met elk eigen badkamertje met wc/douche. Een dakterras met kinderspeelgoed, tuin met trampoline, grote frigo, diepvries (koelelementen!) en wasmachine voelden al verwennerij!

Gezien we pas – onverantwoorde ouders dat we zijn – rond 4u ‘s nachts in ons hotelletje toekwamen, werd er vanzelfsprekend uitgeslapen. Rond lunchtijd waggelden we buiten op zoek naar eten/supermarkt gewapend met onze regenjas, want helaas… we hebben t Belgisch weer gevonden. 

Na wat boterhammen met in het land gesmokkelde speculoospasta en Nutella volgde een verkenningstocht door Kutaisi. 

Wat hebben we ontdekt? 

1. Kutaisi is veel meer dan enkel de Wizzair landingsbasis. Wie goed kijkt, vindt echt toffe hoekjes met barretjes (maar met kids en druilregen niet al te veel op verkenning geweest en vooral functioneel gewandeld).
2. Overal straathonden die door de overheid gevaccineerd en gesteriliseerd worden, herkenbaar aan hun gele of oranje oorbelletje. Ze moven voor geen meter voor auto’s of voetgangers die voorbij komen…. Echt voor geen millimeterke e!
3. Beetje streetart maar vooral veel standbeelden zonder naamplaatjes wat t toch enigszins saaier maakt op culturele uitstap. Als je toch eens iets wilt lezen, is de vertaal optie van google foto’s je redding!
4. De kabelbaan neemt je mee naar de top van de stad met…. een pretpark. Daar stempelen ze met veel overgave ticketjes per attractie af, alleen dat is pure jobcreatie want allen dezelfde tickets 🙈. Een attractie kost 1-2-5 gel maar na Dreampark in Uzbekistan lag onze lat hoog en vonden we t niet giga spectaculair voor 7-10jarigen. De boys wilden vooral in de jangelende bewegende auto’s die je bij ons in de shopping centra ook vindt & de paardjesndraaimolen had eveneens veel succes.
5. Naar de Green Bazaar neem je best schattige blonde en rosse jongetjes mee als je gratis eten wilt scoren. Ongelooflijk veel foto’s werden geschoten & een pak Georgiers wilden onze jongens eens knuffelen of aaien. Het leverde alle kids gratis perzikjes en kersen op. En we proefden de gekste dingen zoals noten in een verpakking van bessensap of platte pannenkoeken die dan eigenlijk geconfijt fruit waren ofzoiets.
6. Aan tal van kerken staan mannen in traditionele klederdracht klaar om de longen uit hun lijf te zingen voor toeristen. Fooi van een paar gel wordt geapprecieerd. 
7. Wie echt volhardt zoals Stefanie en mezelf kan na de voorstelling het Georgisch theater gebouw gewoon kort bezoeken door tegen de stroom in te wandelen. 
8. Rijden doen ze hier met hun ogen toe, over volle witte lijnen of toeterend. Parkeren is gewoon stoppen waar je je auto wilt verlaten, afsluiten is optioneel.
9. Georgiërs zijn trots op hun kaas. Ze doen dat in brood, koffiekoeken, puree… kortom overal. Niet bepaald gesmaakt door elk lid van de Bauwens-clan. Wij faken nu massaal lactose intolerantie 😂

Overnachting Kutaisi : 2 nachten in King Plus, het goedkoopste hotelletje van Kutaisi gelegen op de site van het voormalig ziekenhuis. Ok maar niet perse iets wat ik nu zou aanraden voor mensen die echte hotels gewoon zijn. “Basic en cavawel” voor wie met ogen toe slaapt. Het wordt gerund door een ex-prof voetballer die vooral graag zijn auto wast en iets minder inzit met het beddengoed als je snapt wat ik bedoel 🤪

Restaurant: wij gingen naar Palaty (Lonely Planet resto en tevens Gault & Millau). Viel eerlijk gezegd wat tegen… hadden we misschien toch voor de aanrader El Depo van onze hotelman moeten gaan? 

Tijd om aan de echte reis te beginnen! 

Zura van “4×4 car rent” zou onze jeeps rond 9u vanuit Tbilisi naar Kutaisi brengen…. Maar dat bleek Georgische timing te zijn met het verkeer rond de stad. Maar bon, wie weet was die 9u wel verzonnen door de hotel eigenaar die als fixer optrad en telefoneerde met Zura (hij wilde namelijk al snel zijn hotel gekuist en opgeruimd voor de volgende gasten).

Op onze grote binnenkoer kregen we de ganse parlee van de daktent en auto. Wat een beesten in vergelijking met die sissie jeeps van vorig jaar in Kazachstan. Het schakelen is weer effe wennen, maar het is zalig om een auto te hebben die bijna te groot is voor alle bagage (en nu de spullen niet meer vacuum zijn, zitten we aan dubbel het volume dus doe maar een schietgebedje dat de zakken en pomp het einde van de reis halen), gevolg we kregen zo mega grote slaapmatjes, dekens, kampeerstafels en klapstoelen mee. Maar ook een frigobox waar je een gans lijk in krijgt en een pak extra attributen van gereedschap die we hopelijk nooit nodig hebben.

Er stonden meteen al 2 kerkjes op de planning. Enthousiast over het goede weer hadden we natuurlijk niet meteen de juiste klederdracht aan, maar bon, we mochten toch een kijkje wagen zonder sjaaltjes en lange rokken… 

Nadien roofden we een supermarkt leeg (wat achteraf bezien echt niet nodig is want in tegenstelling tot Kirgizië heeft het kleinste boerengat hier tal van winkeltjes en bankautomaten…) en startten we aan een mooie bergpas. Helaas in zo een dichte witte mist dat we niks konden zien en de wandeling naar het viewpoint dan ook maar skipten en rechtstreeks naar Chiatura reden. Hier en daar liet google maps ons wat in de steek, maar het prachtige urbex sovjet bushok vonden we gelukkig toch nog! 

Het weer zat echt niet mee en na een hele middag in de gietende regen, werd besloten om forfait te geven voor de eerste nacht in de daktent en het koken buiten. Gelukkig konden we vrij snel een vrij hotel vinden (letterlijk leeg!) dat ons 2 kamers wilde verhuren. Het valt wel op dat de Georgiërs die geen Engels of Russisch kunnen/willen spreken telkens wel snel iemand opbellen die ons wel kan helpen. Zo ook hier. 

De avond eindigde in een typisch Georgisch restaurantje waar we ongetwijfeld een familiefeest binnen vielen. We kozen zowat half de kaart samen met wat gasten die tolkten en achteraf helemaal geen obers bleken 🙈 en de avond eindigde met de boys in de armen van Georgische bommatjes terwijl de polonaise door de boxen galmde en het hele restaurant stond te shaken. Wat een spektakel!

Overnachting Chiatura: Hotel Newland net achter het stadhuis. 2 kamers met 2p bed en 2pslaapzetel of 2 aparte bedden. We betaalden 170gel zonder ontbijt (56€)

Restaurant: Gazapkhuli 2007 Restaurant.