Wat voorafging

12 december 2020

Vandaag was ik heer en meester over het kinderdorp, soms een nar of muilezel. De gevaarlijke draak ‘HOGENT’ had Tine gekaapt. Om haar uit de ivoren lestoren te krijgen moest ridder Christoph met zijn twee schildknapen op pad. Naar heinde en ver, hoog en laag, om de meest vervaarlijke opdrachten te vervullen.

Terwijl schildknaap Lia nog nachtvlinders aan het vangen was, meldde schildknaap Ava zich voor de dienst. Niet veel later waren we druk in de weer met het maken van papieren kerstballen. Toen even later de ochtendstond Lia inhaalde was het dringend tijd om het huis van de kerstman te bouwen. Gelukkig had ridder Christoph het houten kratje wijn dat hiervoor moest dienen reeds vroeger soldaat gemaakt. Een klei-uurtje later om meubeltjes te maken voor de Kerstman was het tijd. Tijd voor schildknaap Ava om haar stalen ros boven te halen en te fietsen naar haar behendigheidsopleiding tot ridder (=turnles). Ridder Christop had zijn start-to-run sloefjes aan en genoot van een halfuurtje puffen en blazen in het gevecht tegen de Corona-kilo’s.

Toen ridder Christoph met een halve centimeter minder dikke schoenzool thuis kwam, bood schildknaap Lia onomwonden haar hulp aan om schildknaap Ava te gaan ophalen. De kleine lettertjes even later uitgeklaard, betrof het hier een aanbod met een hand-geduwde buggykoets. Terwijl schildknaap Lia zich Riksja-gewijs liet rondrijden in de wereld-mijn dorp-Beveren-Leie, sloeg de vermoeidheid toe op de benen van schildknaap Ava…

Het strategisch brein van ridder Christoph schoot in werking en deed overuren… “We nemen schildknaap Ava op de schouders, leggen haar fiets in de buggykoets en sturen schildknaap Lia vooruit om het goede nieuws van onze intocht aan te kondigen…. “

Maar wat als iedereen dan op je schouder wilt…. Dan beloof je pannenkoeken!

Sh*t just got real

Hupsakee we zitten in de auto onderweg nr Schiphol!

Effe hectisch zo last minute met bagage herpakken, nog een nieuwe lading paprika’s en tomaten invriezen (dat doet toch iedereen de nacht tevoren?), frigo leeg vreten, etc. Maar voila, we zijn gestart… met 2 mini’s op de achterbank, een auto vol spullen die ik ongetwijfeld ga vervloeken zodra ik ze zelf moet dragen en een zakske vol verse koffiekoeken (want zeg nu zelf pistolekes met ei dat murft toch gewoon kei hard in uwe trekkersrugzak)!

Ciaokes baaikes, CU later alligator!

Afbeelding

Lastminute wij? Nee echt?

Ik ben een planner, altijd geweest. Mijn lief niet zo. Daar waar ik het aanrecht vol leg met todolijstjes of google docs update met inpakstuff, gaat hij doodleuk voor de kast staan en smijt hij wat dingen in de trekkersrugzak. 🤭

Nu hebben we pre-kids veel gereisd en stond ik als “ex-reisbegeleidster” altijd in voor het boeken van de overnachtingen of uitdokteren van een handig reisschema. Iets waar ik dan nadien met veel plezier over kon fantaseren tijdens t aftellen.

En dan baaaaam… het leven met kids.

Het plannen liet ik sinds vorig jaar aan Meneer over. Gevolg, ik weet “ongeveer” wat we gaan doen, maar er is “de kaft” waar een halve boom aan geprinte wandelingen en routes inzitten. De Lonely Planets die rondslingeren sinds we vorig jaar besloten “dat we eens naar Canada wilden” liggen nog krakelig wit te wachten op aantekeningen en fluostiften. Dingen die ik allemaal ging doe ik mn bevallingsverlof (maar al die onuitgevoerde plannen dat is een gans ander verhaal)

De bagage is dan weer volledig mijn domein… gevolg 10keer zoveel als zou moeten. Of om Kato te quoten “Tine, ge gaat op reis niet verhuizen”. Na de spreekwoordelijke sjot onder mijn kont is de helft ongeveer thuisgebleven, maar nog steeds heb ik als een bezorgde mama met hamsterneigingen de volksverhuizing voorbereid. (Ja, ik heb echt effe overwogen om die wipper voor Lia mee te nemen & Ava’s baby bjorn pop wacht momenteel nog een lastminute reisvisa af)

Maar soit, ooit komt er een einde aan al dit schikken, herschikken, twijfelen en inpakken. Soms is t gewoon goed proppen en hopen dat uw lief het aantal outfits niet telt 😂

En, gewoon omdat ik een planner ben heb ik een lijstje gemaakt (versie 5 ofzo nu) van wat we wél meehebben, dan kan ik dat op reis meteen updaten en hupsakee een volgende keer klaar op 123 😜.

En beloofd volgende keer gaan we niet nog minder dan 48u tevoren schoenen of een nieuwe verrekijker kopen (bedankt aan de vriendelijke man van de As Adventure voor t geduld). En 🤞🏻dat die spiksplinternieuwe Tula Toddler Ava’s favo zitplekje wordt!

Inpakken ten huize Bauwens