Dag 18 – Isle of Skye!

We hebben lang getwijfeld of we wel zouden gaan. Ik heb Christoph ooit eens helemaal meegesleurd naar de Lofoten om daar dan door te sjeezen omdat we beiden zot werden van alle mobilhomes en t file rijden in de over-toeristische regio. Maar wat een geluk vandaag!

We kraamden de tent op in een mini regenbui en reden zo snel we konden naar de brug om Skye binnen te rijden. De locals vinden t maar niets die brug (of erger nog een vliegveld dat gepland is voor de toeristen, overal protestborden, zeeeer welkom gevoel). Maar wel handig voor ons want de ferry’s zijn hier op sommige plaatsten maar 2x per dag. Niet zo handig voor mensen zonder plan 🤣

Het zonnetje scheen prachtig en we besloten zo snel mogelijk een camping te zoeken zodat we daar vanaf waren. Er zijn er een 5tal en iedereen zei ons dat we op voorhand hadden moeten boeken. Er is blijkbaar zelfs een facebookgroep “room on Skye” om mensen te helpen toch nog iets te vinden.

De eerste luxe camping in Broadford zat vol en nam enkel mensen met reservaties, maar we hadden geluk op de 2e in Sligachan aan het meer. Doordat t 11u was waren de meesten weg en de nieuwkomers nog lang niet gearriveerd dus we kozen een idyllisch plekje en installeerden ons. Na een tijdje kwamen we de warden tegen en konden me ook meteen onze 2 nachten betalen en onze tent reglementair met vignet achterlaten.

De camping

Onder prachtige zon op zoek naar lunch! Portree bleek een markt te hebben en overal stonden lange wachtrijen dus voor we t wisten, bolden we t centrum weer uit. Dit was de drukte die we gevreesd hadden. De laatste sandwiches uit de koffer dan maar!

We reden tot aan de wandeling die ik echt graag wilde doen bij “Old Man of Storr” Een gigantische rotsformatie. Het bos bij de start waarover het ANWB wandelboekje sprak, was eerder ontbost maar we zagen alle auto’s langs de kant van de weg al 100den meters tevoren dus parkeerden ons rustig en besloten ook door de wei te vertrekken aangezien we best veel andere toeristen die routen zagen nemen.

Ineens zondvloed van jewelste bij t ons klaarmaken. Lap zeg! De buien duren nooit super lang en de lucht zag er semi-ok uit dus we besloten de kids van kw broeken en jasjes te voorzien en toch te gaan. Christoph was super sexy met de poncho nog boven zijn kw om Lia in de draagzak droog te houden 🤭

Sexy poncho

Naar daar wandelen we dat dunne puntje

En man wat een wandeling! 8km en 600m stijgen en amai dat stijgen moogt ge letterlijk nemen! Dat startte meteen in die zompige wei waar ik natuurlijk na 10min al weer doorweekte schoenen had. Maar we zetten door, sprongen hier en daar over te natte stukken en kwamen dan bij t originele pad uit. En daar begon de miserie. Ineens ook veel modder en net op een super steil stuk waar je liefst op handen en voeten zou gaan (wandelstokken lagen natuurlijk in de dakkoffer op de hoop “spullen die we meesleuren maar niet nodig hebben”.

Christoph geraakte vlot boven, maar ik zat snel al te wiebelen van “zou ik nu hier gaan of daar” en dat is nefast voor t koppeke! En dan al die modder in combi met zware draagrugzak met Ava erin, glibberige natte schoenen en een te kleine kw broek die maakte dat ik niet overal elegant mn been op kon zwieren… ineens had ik t gehad, ik durfde gewoon niet meer verder. Een vriendelijke meneer en enkele meisjes voorzagen me van steun op t gladde stukje naar beneden en Christoph en Lia daalden teleurgesteld weer af (vooral die eerste dan… ooit in Zuid-Afrika waar we elkaar leerden kennen was heel mijn groep bij t canyoning al vanop de rots in de rivier gesprongen en blokkeerde ik ineens ook. Laurens de gids heeft toen zn kleren uitgestript, mij vastgepakt en we zijn zo samen in de rivier gesprongen. Maar die blik van – toen al verliefde- Christoph in wiens achting ik toen 10punten zakte op de schaal van “stoere chick” is me altijd bijgebleven… diezelfde blik zag ik gisteren weer effe 😬)

Gaan jullie echt naar boven?

Toen we dan beneden stonden, zei meneer doodleuk “alle nog een paar meter en ge waart er”… doeme dat was zuur. Naast ons zag ik ineens een weide waarlangs ik t moeilijkste stuke kon omzeilen.. prachtplan! Ava zag t zitten om zelf te klauteren in de wei met boomstronken. Dat ging echt super vlot in vergelijking en op een wip stonden we boven op t plateau. Ava bleef maar gibberen “ik ben flinke meid” “ ik ben al groooot” . En ze stapte t volgende uur helemaal zelf aan mijn hand. Wat mss wel even vermoeiend was als haar in de draagzak dragen (Want constant aanmoedigen terug op t pad te gaan of terugroepen als ze – na de foto- op elke grote rots wilde voor een foto 😝)

Halfweg

Zoek Christoph en de auto aan het meer – halfweg nr beneden

Halfweg moest madam dan nog eens pipi doen (knal op t pad tussen de schapen 🙃) en misschien ligt er daar ook ergens een peuter-hoopje aan de top dat niet van de koeien of schapen is 🤔 (ze kiest haar momenten 😬), maar dat is t avontuur zeker? Ze was allesinds mega in haar nopjes al kwamen er wel een paar Haribo snoepjes aan te pas om haar af en toe wat aan te moedigen.

Aan de top was t super winderig dus we gaven Lia snel een banaantje, aten zelf de rest van de snoepjes op, wisselden de kids van draagzak en besloten hen beiden weer naar beneden te dragen. Onder luid protest van Ava die natuurlijk zelf wilde stappen, maar na 2 minuten sliep ze dus t was absoluut een goede keuze… afdalen was best pittig voor de knieen, maar we waren beide super blij dat we toch doorgezet hadden op deze wandeling!

Dat verdiende een frisse pint. Alleen, nergens iets te bespeuren en de toeristische route die ik koos om iets te zoeken, bleek echt weinig voorzieningen te hebben. We reden vermoedelijk hier en daar iets voorbij, 1 resto was vol met reservaties, in een ander waren onze kids alle buiten welkom (?) dus we reden teleurgesteld terug richting camping (ik zag ons we mousseline en pot stoofvlees al moeten eten). Maar toen net voor Portree zagen we iets wat we normaal bij ons normaal verstand niet eens zouden overwegen…. eerste indruk gene vette “the market place” klonk ook niet meteen hip. Eigenlijk zaten ze vol maar ze wilden ons er wel tussen nemen… en man wat een verrassing! De open keuken was leuk en de mama en tiener-dochter runden daar echt een pareltje. We aten 3 gangen en genoten met volle teugen!

Thai seafood chowder – mmmmm
Christoph bestelt al 2 dagen salade geitenkaas, hij lust dus wel groenten!

De kids sliepen meteen in op de camping. Wat een prachtdag!

Overnachting: camping Sligachan – £32 voor 2 nachten (£8 voor volwassene per nacht). Niet mega proper door het vele volk dat ze over de vloer krijgen en mijn douche was nogal fris, maar dat hoort er nu eenmaal af en toe bij. Je krijgt prachtige zonsondergangen achter de bergen voor kado!

Adresje: the market place in straat met dezelfde naam, net buiten Portree (te vinden op tripadvisor & facebook). Heerlijk. £90 voor de 3gangen en kindermenus met genoeg drank!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s