Op zoek naar dinosaurussen

Dag 33

Ons doel van vandaag was de route naar Dinosaur National Monument. Lia was wel een beetje ongerust want ze begrijpt echt niet dat die beesten wel echt uitgestorven zijn…

We reden eerst nog even naar t visitor centre van Colorado NM met onze ingevulde rangerboekjes. Hupsakee nieuwe ranger badge!

Daarna richting Fruita, op de parking van Mc donalds hadden wij immers nog een belangrijke taak te vervullen: de belastingsbrief! Alles werd al voorbereid thuis maar helaas kon de schoolopvang de attesten niet tijdig overmaken (ondanks 3voudige smeekbede en veel tralala) dus Christoph had nog een rekensommetje te gaan van kinderopvang en kampjes.. Effe vloeken op itsme die niet wilde werken en wifi die uitviel maar… t is gelukt! Oef!

Van de pure stress bij dit administratief moment besloten we dan uiteindelijk om toch maar binnen te gaan in wat zo wat de traagste Mc Donalds ever bleek… maar, wel de eerste hier op reis met een binnenspeeltuin dus contente kids!

We vulden ook nog onze propaantank bij (30$) en hup helemaal klaar om een duik van 20graden te nemen in temperatuur binnenkort. Brrrrrrr, 35graden hoeft nu ook weer niet maar 15graden… mag ietsje warmer toch!

Onderweg richting Dinosaur deden we verschillende foto stops in Canyon Pintado. Maar dat was duidelijk om mensen on the road een bezigheid te geven en echt niet veel soeps qua rotsschilderingen. We vragen ons zelfs af of er niet hier en daar een kleuter of zatte tiener met wat stoepkrijt bijkleurde…

In Dinosaur National Monument was het visitor centre al toe wanneer we aankwamen maar we deden nog een korte nature trail op zoek naar prairie dogs (die we uiteraard door t gekwetter van onze kroost niet zagen).

Daarna vervolgden we de route richting t park op zoek naar een wildkampeerplek. We konden niet meteen kiezen langs welke kant we tussen de koeien wilden wakker worden en t was ook een beetje spannend mits we niet goed wisten of we op de dirtroad ergens konden draaien maar missie geslaagd! 

Dinosaur NM is trouwens opgesplitst in 2 delen. De kant in Colorado is vooral natuur en de meest gekende kant in Utah is het fossielen walhalla! Wij kwamen misschien 8 auto’s tegen op de route in t stukje te Colorado… Dus opnieuw een vrij ongerept en ongekend park… tenzij misschien bij rafters en kajakkers! Die zag je redelijk talrijk op de rivieren in de vallei waar je enkel met 4×4 geraakte.

Overnachting: wildkampeerplek IOverlander op route 16. Wij kozen links een stukje uit op “Blue Mountain Road” de app zei immers dat iemand met een bus van 40ft tot daar geraakt was dus we waagden t erop… we troffen een prachtig lusje met vuurkring. Oef weggeraken zonder achterwaarts ettelijke kilometers hobbelen moet lukken.

Dag 34

We werden net buiten de officiële parkgrenzen van Dinosaur National Monument wakker met geloei van de koeien rondom ons. De 2 kleine musketiers gingen in pyjama op zoek! Hopelijk zijn ze over een paar dagen nog zo dapper als t gaat om beren zoeken 🤪

Frisgewassen startten we aan de scenic route doorheen het park. Rondom ons overal vrij grazende koeien en paarden. De route op zich was niet super lang, maar je zag wel dat ze moeite deden om toeristen te informeren over t landschap. Zo was er op t einde van de route een mooi aangegeven wandeling mét gratis infoboekje. We besloten dus met ons stappertjes die 3,2km te wandelen gezien t zowat de enige echte wandeling was in t park (tenzij een paar serieuzere backcountry hikes)… De Harpers Corner trail telde 16 nummertjes onderweg die vertelden hoe t landschap gevormd was door de Green River en de Yampa rivier die elkaar hier ontmoeten. Vanaf nr 8 zagen we de dreigende onweerswolken boven de Yampa hangen en werd t duidelijk dat de kajakkers beneden in de vallei aan wal gingen om dekking te zoeken. Bij nummertje 16 bleek t zeker dat ook wij nat dreigden te worden, dus we schakelden een vitesse sneller op de weg terug…. Tussen de regendruppels slalomden we terug langs lichen op rotsen, naaldbomen die toegetakeld waren door stekelvarkens, prachtige wildbloemen etc. In de diepte zag je de prachtige 4×4 “Echo Park Road” liggen… het kriebelde om t toch te rijden, maar we gebruikten ons verstand en zetten onze joker in… kwestie van nog een beetje borden en glazen te sparen.

We besloten te lunchen en snel nog langs t visitor centre onze ranger boekjes op te vragen. Amai, deze was echt een makkie en op 5minuten was die extra junior ranger badge in de pocket!

Via het dorpje Dinosaur reden we de staatsgrens over naar het 2e stuk park in Utah… daar is “de quarry”. Een ongelooflijk stuk aardlaag waarin honderden dino botten zitten. En dankzij een paar genereuze donateurs is daar een grote hal bovengebouwd. Zodra je t park binnenkomt, mag je op de gratis shuttle naar de hal en stoot je meteen op de gigantische muur vol botten. Je weet gewoon dat onder hetgeen je ziet nog veel meer verborgen zit. Om nog maar te zwijgen over de daadwerkelijke sites iets verderop waar paleontologen nog dagelijks smullen. Gek genoeg mocht je zelfs botten aanraken, zoveel hebben ze er hier in de regio 😅.

Gezien er verder in t park niet echt veel te beleven viel (en t wegsmelten was van de hitte) gingen we extra vroeg naar onze camping.

Als echte Belgen kookten wij “steak met frietjes en stroganoff saus” op ons kampvuur. Drama bij Lia want die vertrouwde de outcome niet echt en was benauwd dat we de frieten gingen laten aanbranden… Ava was er geruster in en gaf de camping een “Like Me” dansoptreden met haar bluetooth box. We maakten nog marshmallows, aten een ijsje, leerden Amerikaanse kindjes kennen en troffen een slang terwijl we de eekhoorns achterna zaten.

Gezien de temperaturen en de portie energie die onze kids teveel hadden, trokken we nog op zonsondergang wandeling. Al wandelde Ava niet zoveel. In de rapte was onze kroost sokken vergeten aan te trekken en gemopper over een blein maakte dat Ava bergop op mama’s rug genoot van de prachtkleuren boven de beige kenmerkende berg van t park… Vanuit haar luxe positie spotte ze nog een hert dat de rivier over zwom terwijl de zon definitief onderdook en wij met ons hoofdlampje in de aanslag snel terugholden. 

Overnachting: Green River Campground, site 45B (tevoren geboekt op Recreation.gov). Heel mooie camping met veel groen en een pak meer schaduw in vergelijking met eerdere parken. Ook heel fijne vibe, veel families die met raft of mountainbikes kampeerden…

Dag 35

Bij t krieken van de dag was er weer ene ribbedie voor de zonsopgang wandeling van de dag. Hij wandelde opnieuw de River Trail van de vorige avond tot waar het pad door wegenwerken afgesloten was… zoveel verder dan gisteren met de kids was het blijkbaar niet. 

Nadien begonnen we met onze kroost aan de scenic route doorheen het park: Tour of the tilted rocks. Zelfs s ochtends was t al broeierig heet, dus een lange wandeling zat er toch niet in.

Eerste stop waren petrogliefen… Ava en Christoph startten terwijl Lia en Noah nog wat op gang moesten komen en pas mee de berg op klommen toen Ava gebaarde dat ze de camera nodig hadden en we toch echt wel ook moesten komen piepen.

Op het einde van de route deden we nog een korte wandeling naar de box canyon en het beroemde huisje van Josephine Bassett Morris. De dame was 5x getrouwd en leefde als vrijgevochten dame alleen in de canyon vanaf 1914. Vaak verdacht van vee-diefstal, bevriend met outlaw Butch Cassidy, berucht om t feit dat ze water ondergronds wegsmokkelde en zelf aanwendde ipv het water aan de rechtmatige eigenaars van de stroom te gunnen, maar vooral een symbool van emancipatie als je zag hoe ze tot haar ongelukkige val van haar paard alles in haar eentje redde te midden van de woeste natuur.

We reden t park buiten en stopten nog even voor een grote stockup in Wallmart. Tegen dat we buiten kwamen was de naft al weer 20ct/gallon gestegen. Doeme! Dat zijn hier verdorie dure naftbakken!

De rest van de dag was ons programma vooral rijden. Heel lang, vooral saai en met een discussie over 2 plaatsen die “Red Canyon” noemden. Diegene waar ik dacht heen te moeten rijden bleek niet te matchen met de foto’s die Christoph tevoren had opgezocht… en toen we dat doorhadden waren we uiteraard al veel te ver om de prachtige Red Canyon wél te bezoeken…

Ava en Christoph verkenden nog even de Flaming Gorge dam terwijl ik permanentie hield bij de maffende jongere kroost.

Later op de dag was er geen camping te vinden en mislukte ons plan om te overnachten in een groene regio grandioos doordat we ineens in wegenwerken terecht kwamen en er een uur lang geen stopplaats was… we hielden uiteindelijk doodmoe halt in Eden. Er stond uitdrukkelijk dat overnachten aan t park niet mocht, maar gezien het pikdonker werd en ons buikje gromde en er echt in de verste verte niets te bekennen was volgens onze app waagden we t er toch op…. Niemand kwam ons storen…

Overnachting: langs lawaaierige autostrade aan t parkje in Eden.

Een gedachte over “Op zoek naar dinosaurussen

  1. Even zeggen dat ik enorm geniet van jouw blogberichten over de ervaringen van jouw avontuurlijke familie. Doet me echt dromen. Stiekem ook jaloers op alle herinneringen die jullie kinderen meekrijgen.

    Like

Laat een reactie achter op Anoniem Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s