Bedrijfsbezoeken rond Avis

Buiten netwerken en wat toeristische trekpleisters stonden er ook 2 bedrijfsbezoeken op t programma deze week!

Vanuit Avis namen we de bus naar een dorpje iets verderop waar we t Portugese zusterbedrijf van een diepvriesgroentjes bedrijf uit Ardooie gingen bezoeken.

De Portugees met t beste Engels werd afgevaardigd om ons in ons sexy plastieken jasje en rood haarnetje mee door de fabriek van D’Artico te nemen.

Amai, letterlijk grote ogen getrokken. We zagen de hele productielijn en leerden bij hoe gegrilde paprika’s en erwtjes in die zakken raken. Hetgeen mij t meeste bijblijft is hoe manueel ze de butternuts moesten verwerken… achteraf bleek de andere groep te weten dat dit te wijten was aan een kapotte machine, maar… toch… ze moeten t maar doen! Amper 650€ netto voor een 40u week in shiften. In België heeft een werkloze zelfs meer! En grappig waar dan de technische mensen op gelet hadden: waterbekkens met plastiek, afvalwater verwerking, de stadsinrichting versus de bedrijfsinplanting etc.

Tijdens de lunch werden we verwend in een restaurant dat duidelijk door de bedrijfsleiding gebriefd was om ons goed in de watten te leggen! Voor t eerst geen vis als hoofdmenu maar vlees met handgesneden frietjes 🥳. Na 2 dagen met telkens een 3 gangen menu en vooral vis en schaaldieren was dat na mijn voedselvergiftigingske van een fout schelpke meeeeer dan welgekomen!

De namiddag brachten we door op het wijndomein van Herdade Fonte Paredes waar een uitgebreide tasting op t menu stond na een rondleiding in de kelders. Uiteraard bleef t bij mij bij ruiken, maar Christoph kon dan extra proeven 🤭. We sloten de tour af in de wijngaard waar we net t geluk hadden om t snoeiproces te kunnen inspecteren. En misschien is er nu wel een wijnrank-takje in de valies meegesmokkeld. Misschien eh… nu hopen dat t wortel schiet! Wijn van 60€ de fles (1 rank is zodra ze volgroeid is blijkaar 1 fles) zou niet slecht zijn eh… nu enkel nog evenveel zon en even goede bodem zoeken👌🏻. Enkele mannen verdwaalden in de ogen van gids Monica en gingen nog met de quad door de wijngaard crossen… boys will be boys…

Na de rondleiding konden we even in t hotel bekomen voor we opnieuw in t restaurant verwacht werden. De infinity pool was helaas veel te koud om een zwemmeke te wagen (dus tja, dat zwangerschapsbadpak kocht ik voor piet snot ☹️) dan maar eventjes een badje en een dutje. Voor t eerst in 5j ongestoord in bad zonder een kind dat aan de deur staat te jengelen… puur genieten!

Na t diner sloten we de avond af met een -moeilijke- quiz… yes, gewonnen! Maar vooral goed gelachen! T werd weer veel te laat, al sloot ik de avond als eerste af 🤪

En ja we kochten wijn… de volgende camion diepvriesgroentjes richting Ardooie zal een palletje of 2 vol kistjes tellen 😎

Cascais – Cabo Da Roca – Fatima – Avis

Gisteren kwamen we veel te laat aan in Cascais. Tijdens de vlucht was er namelijk het valieswiel van een medegroepslid afgebroken en moesten er op de luchthaven nog wat papieren ingevuld worden… Daar stond de groep dan. Zucht.

Een uurtje later konden we ein-de-lijk de chauffeur zoeken die ons uit Lissabon zou loodsen richting het kuststadje Cascais waar we de eerste nacht verbleven in een hotel met zicht op zee….

Helaas viel daar door de enorme vertraging onze wandeling naar t kasteel uit de boot. 4km heen en 4km terug (waar ik voor mezelf al een deelstepje in gedachten had omdat ik ondanks t oppeppen wist dat 8km in redelijk zwangere toestand wel een uitdaging zou zijn) werd geschrapt en vervangen door… een cafetje achter de hoek. De Belgen hadden dorst hoor na zo een onderweg dagje! Een mini wandelingetje in t oude stadsgedeelte werd gevolgd door een verkwikkende douche en effe rustig bekomen op de hotelkamer… rara wie er nog een powernapke in squeezde 🙊

Vervolgens opnieuw de bus op naar een mega sjiek zeevruchten resto een beetje buiten t centrum. Furnas do Guincho moet ongetwijfeld ook een prachtig uitzicht hebben, maar helaas was t al pikdonker toen wij aankwamen… Na de nodige kreeft en hipster cocktails en wijntjes (niet voor mij!) besloot de groep om nog even de live music in de Irish Pub te checken… voor sommigen werd het laat, heel laat…

Wij hadden echter t lumineuze plan om toch nog even onder ons 2tjes de stad in te trekken op ontdekkingstocht. Toen de wekker om 7u afging, was er even getwijfel tot we de gordijnen openden en een prachtige zonsopgang spotten… snel een trui overaan getrokken en buiten!!

Het mooiste aan onze ochtendwandeling was dat we buiten de oude herenhuizen en prachtige kasseistraatjes vol motiefjes ook weer leuke streetart troffen!

Nadien snel naar t hotel, douchen, inpakken en t ontbijtbuffet verkennen!

Rond 10u vertrok er een “mannenbus” en “vrouwenbus” richting Cabo Da Roca, het meest westelijke punt van Europa. Daar kregen we een uurtje ter plaatse… Christoph daalde de kliffen naar beneden af, ik waagde me niet tot een ganse afdaling maar genoot bovenaan van zon op mn snoet en het geluid van golven tegen de rotsen…

Na t verkennen brachten onze busjes de groep naar Praia da Adraga waar er opnieuw een restaurantzaaltje voorzien was. Wederom een menu om je vingers bij af te likken! Vis, schelpen, gamba’s en een heeeeerlijke cheesecake als dessert. Ettelijke uren later blijkt nog maar eens dat we een zeer bourgondische groep mee op pad hebben en het netwerken echt wel dé focus is in de dagplanning….

Nadien een dik uurtje bus tot Fatima. Helaas, ook hier kwamen we pas na zonsondergang toe… De zon gaat namelijk al onder om 17.29 en wij arriveerden pas 17.45… Wel heeeeeeel jammer vonden wij 2tje. Hoewel t voordeel van onze late arrival wel was dat we t hele bedevaartsoord zo goed als voor onszelf hadden…

Nadien bleek ons hotel nog bijna 2u verder te liggen. Die bbq om 20u hebben we nooit gehaald. Rond 21u kwamen we pas in t hotel aan en vertrok Christoph nog mee voor t diner. Ik besloot te genieten van de mega kamer en mn maag wat rust te gunnen gezien mn bioritme gaan BBQ’en rond 22.30 Belgische tijd toch wel wat te veel van t goede vond 🧐

Benieuwd naar morgen…

Hotel Cascais: Hotel Baia. Groot centraal gelegen hotel met zicht op t strand vanuit de meeste kamers. Geen giga kamers maar ruim voldoende en proper. Bovendien is ontbijten met zicht op zee niet mis… Zwembad op de bovenste verdieping was helaas enkel open 8-18.30 dus dat kregen wij er niet meer in gesqueezd.

Hotel Avis: Herdade Da Cortesia. – prachtig luxehotel met enorm grote kamers, badkamer met ligbad en prachtig interieur

Portugal here we come!

Den ambtenaar uit ons gezelschap (oh nee wacht dat zijn we nu alletwee… HIJ dus) is lid van Tedewest. Een vzw die alle technische diensten van de verschillende West-Vlaamse steden verenigt.

Toeval wou dat die in 2020 een studiereis mét partner organiseerden waar wij gretig op intekenden… richting Portugal, een land dat al een tijdje op ons lijstje prijkt!

En toen kwam corona en werd alles een jaartje uitgesteld. Op zich geen mega issue want ondertussen is oma op pensioen en had ze zich gelukkig nog niet bedacht qua babysit duties… yes probleem 1 van de baan! De kids konden op hun Kempische tongval gaan oefenen in de parel der kempen! En oma en opa maken er zelfs een gans nichtjesfeestje van deze week. Moeder en vader kochten nog wat schuldgevoel af met een doosje Lego Friends voor beide kids 🙊

Volgende hurdle ergens in t voorjaar toen de nieuwe data bekend gemaakt werden…mijn uurrooster wijzigt uiteraard elk jaar. We waagden toch een gokje en betaalden de volgende schijf… Maar t bleef spannend, t was door Covid uiteraard niet evident voor de planningsdienst van HOGENT dus dat uurrooster bleef een staatsgeheim tot 2weken voor t academiejaar. T was dus lekker onzeker of ik überhaupt mee kon, maar lang leve de ene dag verlof in t onderwijs en een collega die mijn klas deze week erbij neemt!

En ondertussen is er natuurlijk ook een mini Bauwenske onderweg die maakt dat vliegen ineens toch een gans andere belevenis wordt: Zwangerschapssteunkousen voor tijdens t vliegen (ik bespaar u de uitleg van luchtdruk die ik toch al lang vergeten ben), een recent attest van de gynaecoloog (dat ze niet eens vroegen), fouilleersessies van een jonge security agente (die de broeksband moest voelen en verloren tastte in de verschillende lagen zwangerschapskleren 😝). En dat is dan nog los van Covid mondmaskers en PLF formulieren enzo…

Maar soit, we zijn er mee weg… Na een hele vroege pickup in Kortrijk en een busritje langs Lichtervelde en Brugge kwamen ruim op tijd aan in Zaventem. 2,5u vliegen later stonden we op Portugese bodem. Klaar voor de eerste avonturen. Tot snel!!