Dag 20 – Wasjes en Vindelfjällen Natuurreservaat

Ik vertelde gisteren over mijn megalomane waspartij… wel t universum heeft me gestraft. Droogkast 2 was in storing gegaan net voor slapenstijd. Ik dacht dat ik gewoon te snel machines na elkaar instak, dus zette ze weer aan en bleef 10 minutjes wachten. Ze werkte perfect! De rest van al onze natte kleren hing ik in t droogkotje op t wasrekje, kon ik nog altijd ‘s morgens snel een droogkast instoppen terwijl we de afwas deden en de meisjes in de douche stopten…

Ha, misrekend! Toen ik vanochtend om 8u ging kijken bleek t ganse wasrek en de waslijn nog kletsnat en erger nog, de droogkast was weer gestopt op 40minuten… dus alles kletsnat.

En erger nog… t was dan nog mijn eigen domme fout. Ineens merkte ik op dat t een condens droogkast was en ik dus de waterschuif had moeten legen… ik corrigeerde snel mn fout en stak een programma in van 56 min. Om dan na een uur te zien dat dat “kastdroog programma” nog steeds 20min moest draaien en heel nat was… zucht!

Toen verloor ik alle hoop om droge kleren mee te nemen en werd t “team bricoleur” om zo creatief mogelijk wat waslijnen te spannen in de achterkamer van de mobilhome…

Christoph vluchtte met de meisjes richting warme douches en had nog een 2e uitdaging… haren wassen bij die 2 freggels. Je mag zelf raden wie de makkelijkste taak had 🤭

Rond iets na 11u konden we dan eindelijk op pad! We reden meteen naar het visitor centre van Ammarnäs

We hadden alleen uit het oog verloren dat we daar dus op een zondag tijdens de lunchpauze zouden aankomen… woeps! Gelukkig was t open en hielp een super vriendelijk meisje ons met het kiezen uit enkele routes. Die staan dus nooit op internet en moet je echt ter plekke gaan vragen. En in tegenstelling tot veel wandelingen bij ons, helaas altijd bijna heen en terug langs hetzelfde pad.

We kozen een route die 8km verder zou starten. Een steile klim naar een prachtig plateau boven de boomgrens. 3km heen en 3 terug.

De parking was inderdaad vlot te vinden helemaal daar waar de weg gewoon stopte en in het meer uitmondde.

Eerst nog een snelle lunch en een kleuterdrama van Ava die broeken haat en boos was omdat haar schoenen altijd pijn doen, en omdat ze thuis met de poppen wil spelen, en omdat wij nooit luisterden en ze al 100.000 keer gezegd had dat ze niet meer wilde wandelen, en omdat wij niet de baas zijn en…. Allee een klassieker van een kind met een suikervalletje en verkeerde been uit bed.

We vonden een pak bordjes en begonnen na de eerste regendruppels (tsjien wederom had het toeristisch centrum met 2 apps gecheckt dat t niet ging regenen) aan de “sneeuwscooter route”. Je kon ze herkennen aan de rode kruistekens en oranje markeringen.

Beetje vreemd wel dat we na 40min stappen nog steeds niet aan t stijgen waren. En ja hoor, we zaten verkeerd. Verdorie eh. We waren een pad van 16km parallel met het meer aan het wandelen ipv te stijgen naar t prachtige uitzicht. Intussen was t ook veel te laat om de andere route nog te wandelen…

Grr, van het grootste natuurreservaat van Zweden hebben we dus helaas weinig gezien buiten een vondelpad met heel hoge begroeiing. We hadden de meisjes hun regenpakjes aangedaan en die bleken gelukkig multifunctioneel: tegen de vele muggen, tegen de regen EN de hele hoge (prik)planten 🤪

Het universum was Ava goed gezind. Gezien moeder weer vergeten was om vlees te ontdooien stopten we in Sorsele bij de Grillköket. De kindjes genoten er van chickennuggets en frietjes (waar Ava al dagen zin in had) en wij aten een burger. Ik deed zelfs iets wat ons moeder nooooit van z’n leven deed en ze kregen elk een centje voor de draaibakjes. Dubbelfeest! Tot dat in Ava’s bolletje niet de ring zat die ze wilde… insert volgende dramaqueen moment.

Beetje avondenergie getankt en zo konden we nog even een laatste trek in t prachtige zonnetje toen tot iets voor Vilhemina waar we de komende 2 dagen de “Vildmarksvägen” gaan afrijden. Een route vol watervallen maar naar t schijnt ook om veel dieren (beren, elanden, rendieren) te zien… heel benieuwd!

We zochten een weeral een wildkampeerplekje via de app en eindigden in Lövliden iets van de Sagavägen aan een dam te midden van het bos. We waren weer helemaal alleen terwijl de camping op amper 1km volledig propvol stond. N 64° 38′ 45″ E 16° 29′ 55″

De meisjes mochten voor t eerst slapen in t liftbed (waarvan t wel een dik halfuur duurde voor we uitdokterden hoe de anti-valnetten bevestigd moesten worden) en zo kon ik rustig alle waslijnen checken en in de kasten wegstoppen wat al gedroogd was. We namen een extra dekentje, zetten de dakkoepels open voor wat luchtcirulatie en deden een schietgebedje dat de rest morgen ook droog is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s