Vanuit Kochkor was het nog een uurtje rijden naar Kyzart waar we iets vets cools gefixt hadden.
Timur en zijn horsemen zouden ons te paard 3 dagen mee op pad nemen in de bergen en rond het Song Kul meer. Een speciale ervaring want geen van alle 10 hadden we echt rij-ervaring. (Ik tel dat uurtje in Zuid-Afrika waar Christoph zn paard op hol sloeg en hij doorheen heel Isimangaliso NP gilde van “ik wil wel nog kindereeeeeeeen” niet mee.)
En man, hoe prachtig was dat! De kids verlegden grenzen, wij gebruikten spieren die we niet kenden, trainden onze bekkenbodemspieren serieus bij elk stukje bergaf waar onze paarden in een soort van draf neerhobbelden. T was werkelijk de max!
De tour startte met een lunch in het huis van Timurs nonkel. Noah slaagde er daar meteen al in om zijn soep om te stoten maar gelukkig was zijn borstkas niet echt verbrand en konden we het koelen met wat water (de gastvrouw bracht zelfs “koude” patatschijfjes)
Daarna werd voor elk van ons een paard gekozen en na een laatste toefke zonnecreme begon t avontuur.
De boys mochten elk vooraan op t zadel bij hun eigen horseman. Die mannen vertroetelden hen dat t geen naam had. Ze waren er werkelijk zot van! Selfies dat er daar getrokken werden 😍
Ava had haar eigen horseman, al moet ik mss beter horseboy zeggen. T gastje was 14j, maar als je weet dat ze hier al van hun 5j rijden dan is dat niet zo gek dat die bakken ervaring hebben en als tiener mee op pad kunnen met toeristen.
Lia en haar paard Patrick werden gematched aan Timur, onze organisator.
Christoph kreeg t paard met het hardste zadel en moest de eerste paar uren een houding zoeken en mopperde wat over slecht ondergoed. Maar bon na 3dagen wilt hij nog wel eens gaan rijden dus dat zal dan wel meevallen met de lower regions 😆
Ikzelf reed ergens vanachter op Maximus, een paard dat vooral graag snuffelde in t gat van Stefanie’s paard. Mijn horseman sloot de rangen en moest af en toe een keertje Maarten’s paard dat overal wilde gaan eten, corrigeren 😜
Martha was met een klein hartje op haar paard getild maar na 5min zaten zij en Suzan al teugelloos Titanic te doen, dus dat kwam helemaal goed!
Dag 1 reden we met een kort pauze aan de rivier (waar de horsemen en Maarten gingen zwemmen en Noah gewoon faceforward de rivier in viel & al meteen zijn kleren voor dag 2 aan mocht 🙃) naar de yurts van Timur zijn buurvrouw.
Het 4uurtjes ontvangst zag eruit als een gans feestmaal.
De kids speelden wat, maakten ruzie voor het middelste bed in de yurt, we vlogen wat met de drone, keken onze ogen uit bij de loslopende konijnen, koeien, paarden en genoten van het simpele leven. 4 andere wandelaars vervoegden onze groep voor het avondmaal.
Net tijdens t avondmaal toen de gastheer aankondigde dat ze de vuurtjes in de yurt aangelegd hadden, hoorden we een oorverdovende gil. Boris was eerder al gaan slapen en voor het eerst deze reis een keer uit zn bed gekomen (ipv gevallen 🫠) en je raadt t al, zn hand pal op die stoof…..
Stefanie en Maarten holden naar buiten. EHBO bij de locals betekende water (vanwaar dat opgepompt werd vroegen we ons effe niet af) en modder op de wonde. Boris was ondertussen helemaal nat en serieus van streek. Ik had gelukkig een tube flamigel mee, windels/compressen en een pakje kleefwindel. Dus, na zeker 20min water en 2 porties perdolan (ahja want net dan stoot iemand dat goedje om) begonnen we aan operatie “pak dat handje hier goed in”. Boris ging gelukkig rustig slapen… terwijl wij ons zorgen maakten over wat we de volgende ochtend onder die compressen bij daglicht zouden treffen. T arm patatje. Wat een domper op de fijne dag!
Dag 2 startte met regen en we namen alle tijd om te ontbijten, Boris te vertroetelen en verzorgen en rustig op te kramen. Nog even afscheid nemen en dan te paard! Het beginstuk hielden we droog maar al gauw vergezelde de regen ons op de weg naar het Song Kul meer.
Aan de top besloten we dan toch maar onze kids enkele lagen kleren extra aan te doen & kwam onze KW broek ook boven. Noah en Boris hadden t zo leuk gehad tijdens t wachten in de volgwagen, dat ze besloten t laatste stukje met de chauffeur mee te gaan. Dolle pret daar duidelijk. T moet echt gezegd zijn… die mannen waren werkelijk goud waard voor onze kids!
We liepen een tijdlang langs t Song Kul meer toen we de yurts in zicht kregen. Al snel werd lunch gereserveerd en konden we een namiddag chillen.
De horsemen brachten de namiddag al kaartend door terwijl ze liters karnemelk zopen, er werd volleybal gespeeld, in het meer geplonst, paardjes verzorgd én borsok (=fried bread) gemaakt met Timur’s mama terwijl de paardenmelk gekarnd werd. We genoten allen van het simpele leven…
We sloten de dag af met een dubbele regenboog!
Dag 3: Tijd om afscheid te nemen aan de yurts en naar beneden te rijden. En dat mag je letterlijk nemen. Het laatste uurtje was onaangenaam naar beneden hobbelen. Constant het gevoel dat je paard in draf schoot. Ik kan je zeggen dat lesje in bekkenbodemspieren bedwingen kwam van pas. Waar we de eerste dagen nog veel van “sjoesjooooeeee” (gaaaaaan) riepen, was t nu vooral van “drrrrrrrr” (stop)
Moe, heel moe, maar met een hart vol herinneringen kwamen we weer aan in Kyzart…. Om nooit te vergeten!
Info activiteit:
We deden iets van een 18km oftewel 4u rijden per dag. Genoeg voor beginners als je t mij vraagt. Tip: zeker lange broek en goede wandelschoenen voorzien.
Timur kan je bereiken via de site van ountravela OF rechtstreeks op kyrgyzlife864@gmail.com. Hij regelt alle extra gidsen en paarden en voorziet volgens ons half Kyzart van inkomen zo.
Kwanta kosta? reken op 10.000-12.000 som (120€) pp all inclusief vr 3 dagen/2 nachten. Met kleine kids zoals de onze was t budget groter. Wij hadden 6 gidsen + chauffeur mee en betaalden 141.000 som voor onze groep van 10.
Awaytodayblog 