De eerste 10 dagen startten we smorgens met lange broek en trui om dan tegen de middag puffend de broeken af te ritsen en al onze lagen uit te zwieren bij 35graden. Een zuchtje wind had welkom geweest hier en daar! De enige reden dat we s avonds een lange broek overwogen was tegen die rottige sandflies!
En dan kwam er Yellowstone… s nachts bibberen en een paar keer goed onweer (leve slapen in een camper dan, het is toch wel leuk om droge schoenen te hebben en smorgens geen natte tent te moeten opplooien). Nuja, niks wat een dikke winterjas en een extra fleece trui en sokjes in de slaapzak niet konden verhelpen.
Hebben jullie al veel dieren gezien?
Voorlopig staat de teller op kweeniehoeveel herten/elanden/rendieren/bizons langs de weg; eekhoorns in allerlei vormen en maten; bosmuisjes en een rat met zelfmoordneigingen die de straat overholde; 1 slang tijdens de wandeling😱; arenden, havikken, zwanen en wat kleinere vogels; sprinkhanen, vlinders, libelles; otters; wolven; een bergschaap en ongetwijfeld nog dingen die ik vergeet…
Maar we hebben bear spray & de verrekijker mee en zijn dus voorbereid op t zwaardere werk zodra we weer in grizzly of bruine beren territorium komen want die beesten willen we echt nog zien! Christoph claimt er eentje de straat te hebben zien oversteken toen ik achterin iets nam maar daar is helemaal geen bewijs van 🙃
De kids zagen het al helemaal niet….
Hoeveel km staat er al op de teller?
Halverwege onze reis en dus 2 weken met de mobilhome en we zitten nu rond 4000km die we aflegden in USA en we zijn nu klaar om Canada te verkennen!
Hoe gaat jullie route?
We startten in Vancouver. En zakten dan eerst af naar Grand Teton & Yellowstone in Amerika (dus schuin rechts naar beneden op de kaart). We proberen niet meer dan 3-4u per dag te rijden dus deden enkele stops in de staten die we passeerden.
Nu gaan we weer omhoog richting de nationale parken van Banff/Jasper. Nadien terug verder links en naar beneden om onze camper af te zetten in Vancouver.
Wat eten jullie daar?
Fastfood eh, godganse dagen burgers en frieten. Nee zot! Christoph kookt meestal terwijl ik de kindjes klaarmaakt en momenteel is de specialiteit omelet met toast voor ontbijt. 🍞🍳 Als avondmaal scoorde momenteel de spaghetti even hoog als de steak op een bedje van verse groentjes. Maar, eerlijk is eerlijk we gingen ook al in Mc Donalds voor de big sky menu waarvan je een hele familie kan voeden voor amper $15 (=🍔🍔🍟🍟20🍗🥤🥤)
Waar de border control in het begin een 3u durend spelletje was met strenge beamten die onze camper doorsnuffelden, onze banaan en appel confisqueerden en een pak papieren lieten invullen, was t nu simple comme bonjours. Naar loketje rijden, 4 stempels zetten en hupsakee binnen! Ze moesten zelfs niet eens de slapende kindjes zien 👌🏻
Misschien omdat we in het nationale park de grens over gingen? Hadden we geweten dat t zo simpel was, we hadden gerust gisteren avond nog kunnen doorrijden. Wij hadden ons weer aan een dagvullende activiteit verwacht! Al maar een geluk hadden we niet al ons eten weggesmeten. De Canadezen zitten er duidelijk minder mee in dat je Amerikaans vlees, fruit en groenten meebrengt. Zou dat in Amerika veranderd zijn sinds Trump? We zagen ook al auto’s met stickers op van waar welke onderdelen gemaakt werden en zelfs onze bus shampoo vermeld trots dat er geen buitenlandse ingredienten aan te pas kwamen… soit
We zitten dus nu in Waterton National Park. Dat is eigenlijk hetzelfde park als Glacier NP alleen dus aan de andere kant van de landsgrens.
3/4 van het park is wel gesloten. Eind augustus 2017 is er een grote blikseminslag gebeurd en ongeveer de helft van het park is toen afgebrand in de Kenow bushfire. Dus alle wegen moeten nog hersteld worden, de kliffen gestut (gisteren kwam een rotsblok ter grootte van een camion naar beneden dus no way dat ze de toeristen daar heen laten gaan). De rangers en natuurbeschermingsgroepen zijn ook zeer bewust bezig met beschermen van het gebied. Er staat nu immers niets dus de kans is helaas groot dat uitheemse onkruiden t gebied overnemen voordat alle inheemse biotopen weer hersteld zijn… in principe zou het hier moeten vol lopen met grizzly beren, elanden en herten maar de laatste tijd wordt uiteraard minder wildlife gespot.
Waterton is een gezellig klein dorpje. Overal free wifi, een paar kleine winkeltjes, een grote speeltuin (met spray park voor warme dagen), vriendelijke mensen in het visitor centre, een supermarktje (basic stuff) en wat kleine gezellige restaurantjes/koffiehuisjes/ijssalons.
Waterton met kindjes?
Speeltuin naast de kerk aan het visitor centre of de grotere in het stadscentrum waar ook het waterpark is.
Buggyvriendelijke wandeling aan het meer. Helemaal geasfalteerd, informatieborden & rode stoelen onderweg bij de viewpoints. Ook dieren sporen in het voetpad voor kindjes om te volgen (maar breng warme jas mee want staat gekend om veeeeeel wind wat we ook aan de lijve ondervonden 🤷🏼♀️)
Het meer heeft een strandje met keien. Allesinds genoeg om Ava bezig te houden voor een rondje steentjes smijten.
Al het bos op de rotsen is weg dr de bosbrandZoek de beer…
Adresjes
Pizza 49: test de bizon pizza met besjes! Eerst vond ik de bessen combo wat raar maar per slot van rekening ligt er op een Hawai ook ananas. Echt jummie! Vriendelijke eigenares en heel restaurantje versierd met fotos van uitzichten/hikes uit de streek. Kinderstoelen aanwezig! Medium size pizzas meer dan genoeg. Overschot naar goede gewoonte in een doosje meegekregen!
Overnachting: Waterton city camping. In een normaal toeristisch jaar ongetwijfeld razend druk maar wij hadden in de namiddag de plaatsjes nog voor t kiezen. Propere sites, veel picknicktafels en sanitair.
Er is nog 1 andere camping open maar onze camper is net te groot voor die plaatsjes. Ook een pak motel/hotel/huisjes te huur in t stadje dat erop voorzien is je na een hiking avontuur terug te laten herbronnen. Zeker op voorhand boeken zodra t ganse nationale park weer open gaat! (27,4 CAD site zonder voorzieningen)
Wakker worden in de regen is in een mobilhome toch iets gezelliger dan in een tent. Er is niets zo hatelijk als kletsnat opkramen of doorweekt van het sanitair terugkomen. Gelukkig hoefden wij niet buiten te komen!
Onze eerste stop vandaag was het St Maryvisitor centre. Gezien dit bij aankomst al gesloten was,
wilden we nu kijken wat ze bij regen (en mist van de brand verderop) aanraadden. Door de regen en sneeuw van de afgelopen nacht, was de brand in het westen van het park (achter de bergketen) gelukkig veel teruggedrongen. Er werd zelfs al gedacht op de bergpas over enkele dagen weer open te maken…
We keken de film over het park en ontdekten dat alle gletsjers tegen 2020 (of 2030 afhankelijk van de bron) weg zullen zijn, checkten de expo over de Blackfeet indianen en andere stammen die hier eerst woonden, en deden een praatje met de rangers (en stuurden stiekem ook wat whatsappkes over de trage free wifi)
Het werd ons afgeraden om de shuttle te nemen nr Logan Pass. Op de top was er immers een sneeuwstorm en daar wil je nu niet bepaald met 2 ukjes in terechtkomen. Met de mobilhome zijn we verplicht te parkeren na een 8tal km op de ene route door het park en de gratis shuttle te nemen, dat is immers niet toegestaan voor voertuigen >21ft. Bovendien is er echt maar weinig parkeerplaats op alle stops en dat staat meestal al vol met auto’s van hikers die een paar uur (of dagen) weg zijn.
We besloten naar 2 Medicine lake te rijden aan de andere kant van het park om daar te wandelen, maar onderweg kreeg C in de smeltsneeuw een zeer onveilig gevoel. Er zat dus niets anders op dan omkeer te maken een iets dichterbij in Many Glaciers te gaan schuilen voor het rotweer. Er was ons verteld dat daar een prachtig Zwitsers chalet achtig hotel lag met warm haardvuur.
Nu moest ge dat kampvuur warm gevoel er wel bijdenken daar tussen de bommakes in t hotel, maar bon… droog, een zitplaatsje, een muffin en een vierkante croissant (tssss die Amerikanen toch) en meer hadden we niet nodig om onze namiddag te passeren.
Toen we terug reden naar onze camping begon t op te klaren, en sprongen we impulsief nog op de shuttle naar de top voor een uurtje. Prachtige uitzichten onderweg naar Logan Pass toen langs het meer ineens bergen opdoken die we nu wél konden zien, en Ava vond de BUSSSSSSSS geweldig leuk!
Overnachting: Camping St Mary: Loop B is iets meer beschut tegen wind dan A en daar mag de generator ook. Basic sites maar prachtig uitzicht op de bergen. Enkel sanitair & dumpstation. Berenafvalcontainers aanwezig. ($23)
Adresjes: hotel in Many Glaciers heeft geen echt restaurant, vermoedelijk eten beter in de INN iets buiten t stadscentrum.
Dag 2 – wandelen tussen de beren
Ontbijt op bed voor de 2e dag op rij…Just my luck, benieuwd of Christoph die traditie na Glacier NP verderzet 😝
Vriezenskoud buiten en wind die klettert tegen de mobilhome. Dan geraak ik dus niet gemotiveerd om van onder die lekker knusse dons onderuit te komen hoor! En t is vakantie dus dan mag uitslapen, nietwaar? Zeker toch als je s nachts 3x melkfabriek moet spelen voor een baby die nog maar eens zienderogen groeit (sommige mensen denken dat we met een tweeling op pad zijn zelfs!🙄)
Soit, tegen 10 u dan toch in gang geraakt en op Sunrise point opnieuw de gratis shuttle genomen om een wandeling te doen die ons aangeraden werd op visitor centre… t begon al goed. We waren nog geen 5min weg en er stond al een bord met waarschuwing voor beren. Ik was ineens toch minder stoer. Dat laatste greintje stoerheid verdween trouwens nog sneller toen we ineens verse kaka van “een beest dat besjes had gegeten” op t pad zagen liggen. In stilte stapten we verder elk proberend de andere niet ongerust te maken. Maar toch, ineens wilde Christoph wel heel graag de gebruiksaanwijzing van die berenspray nog eens bestuderen. En ik kan u zeggen, ik heb een heel uur gepraat tegen de kindjes en Christoph zodat die beren ons achter elke bocht ook konden horen en al lang ribbedebie waren.
Contradictorisch hoor, je wilt ze zien maar anderzijds echt totaaaaaaal niet en al helemaal niet van dichtbij. Volgens de regels moet je er 100m vandaan blijven en als je er eentje ziet, rustig pratend weer achteruit stappen. En tja, ons berenalarm “Ava tettergat en Lia draagzak-blijter” besloten net deze wandeling te slapen… 😬
Ik moet u dus niet uitleggen dat we beiden niet mega genoten hebben van de uitzichten op bergtoppen, het meer en de verschillende vegetaties.
Na een klein uurtje kwamen we uit de tegenovergestelde richting een bommake tegen die op haar eentje op weg was. Ze dubbelcheckte nog eens of we berenspray meehadden want zij had “kaka” en “afdrukken” gezien. Wel, ik kan u zeggen dat ik op dat moment veel geld had betaald voor een shuttlebuske achter de hoek. Maar tja, er zat niets verder op dan doorstappen. En we kwamen al gauw bij de meer gekendere stops waar het krioelde van de toeristen die watervallen fotografeerden en de magnifieke uitzichten op t meer vanuit het platgebrande bos.
De regio waar we zaten was in 2015 platgebrand door een brand veroorzaakt door trekkers die hun kampvuur niet gans gedoofd hadden. Zot hoe de bomen langs de buitenkant zwartgebakerd toch nog overeind blijven staan in een bos vol kleinere bessenstruikjes en alpine bloemen.
Soit, na dus 2u wandelen aan een zot “ik zit toch wel met de poepers” tempo met een 10tal kilo slapend kind extra elk, zaten we beiden door onze energiereserves en stond een pastake en siësta in de camper op t programma.
Nadien reden we terug naar Many Glaciers waar we onze laatste camping nacht in t nationale park wilden doorbrengen en nog een korte wandeling wilden doen. Aan de parkingang bleek al snel dat die camping ondertussen vol zat.
In de hoop onze camper ergens op de baan te kunnen draaien, reed Christoph verder door. En wat een geluk! We zagen een mama beer en 3 kleintjes. Het gebeurde allemaal in een flits… Dus echt veel te snel om de camera af te stellen. Helaas werd de ervaring voor iedereen wat verbrod door het k*twijf in de auto voor ons die alle remmen toesmeet en het verkeer in 2 richtingen blokkeerde om een selfie te gaan nemen (wat dus echt NOT DONE is🤬) Byebye beren! Nadien zagen we er nog één eenzaam rond de rivier maar dat was van veel verder (gelukkig maar na die schrik van vanochtend vind ik beren zien vanuit de auto dik oke)
Nadien reden we door naar camping Rising Sun. Deze camping was half afgezet omwille van beren en enkel toegankelijk voor mensen met harde campers die flink de regeltjes volgen. Enkele domme toeristen hadden daar immers onlangs beren gelokt door eten in hun tent achter te laten… Het crime scene achtig lint herinnerde er ons allemaal aan dat wij op bezoek zijn in de dierenwereld en niet omgekeerd. We pikten nog een ranger talk mee (waar Ava bevallige vrijwilligster speelde samen met de brandweermannen), kookten en gingen met prachtig zicht op de bergen slapen (en voor de ongerusten… geen beer gehoord of gezien en alle kakpampers of etensresten netjes in de bearproof vuilbakken gedumpt just to be safe!)
Overnachting: Camping Rising Sun – Basic sites in het groen, toegankelijk voor hardsided campers tot 25ft. Enkel sanitair & dumpstation. Berenafvalcontainers & lockers aanwezig. ($20)
Glacier NP aanraders met kids:
Free shuttle nemen en hier en daar wat wandelen (door bosbrand ging shuttle bij ons niet verder dan Logan Pass). Gaat elk half uur en verplicht voor elk voortuig >21 ft.
Wandeling van Gunsight Pass Trailhead naar Saint Mary Falls/Sunrift Gorge/Baring falls. Alles doenbaar met kids in de draagzakken mits genoeg lef om eventuele beren te trotseren. Zelf stappen kon ook al kwam de begroeing vaak tot aan onze knieen dus minder aangenaam voor echt kleine stappers. Je kan ook vanop Sun Point starten en rechtstreeks naar Baring Falls wandelen van daaruit (3.2km). Of gewoon aan de shuttle stop van Sunrift Gorge naar boven wandelen.
Wandeling Hidden Lake Overlook. Start achter het Logan Pass visitor centre. Een stuk verder wandelen tot aan t meer kan ook maar bij ons afgesloten owv beren activiteit. Staat wel gekend om vanop de lookout beren te kunnen zien. Misschien iets leuker dan onze hike achteraf bekeken?
Sommige families kiezen voor een boottocht op t meer maar Ava was vorige keer op een boot niet zo onder de indruk bovendien was er ijskoude wind bij ons, dus wij zaten liever beschut in het bos dan in het midden van het St Mary meer.
Er zijn ook junior ranger programma’s voor kids 5-12j.
Dingen die wij graag nog gedaan hadden
Gaan wandelen aan 2 Medicine lake. De Aster falls wandeling ginder werd ons op t visitor centre gepromoot als kind vriendelijk.
Het astronomy programma “half the park happens after dark” zou ook de moeite zijn. Wij hadden helaas geen babysitter mee 😁en ze deden t ook niet op de dagen dat wij er waren.
Lia, het meisje dat met blond donshaar op reis ging en terugkomt met bruine plukjes ( al komt er in de verste verte nog geen kapper aan te pas 🤣)
Ze is ongetwijfeld de allergemakkelijkste van de 2 op deze reis, buiten de vervelende gewoonte om steeds nog een laatste kakpamperke te produceren als ze al ingegespt zit in de autostoel, doet ze niets anders dan lachen, eten en slapen.
Lia houdt niet zo van de draagzak, wat een verschil met mini Ava. Nuja, je kan haar niks kwalijk nemen ze is geboren in een hittegolf! Korte wandelingen staan bijgevolg op t programma en waar mogelijk kiezen we voor de wheelchair access paden zodat ze ook in de buggy kan.
Lia’s mondje staat niet stil. Ze brabbelt een ganse dag, eet haar handjes op (en dan roept Ava telkens “Lia mag nie opeet”) en blaast belletjes of oefent de g-klank. Super schattig!
Mevrouwtje doet al 2 weken alle moeite van de wereld om te leren ronddraaien van buik naar rug of omgekeerd. Alleen, voorlopig zonder succes! Haar tutje uit haar mond halen lukt vlot, terugsteken iets minder 🤔
Om een of andere reden trekt Lia mensen aan die foto’s willen nemen met haar. Zo vroegen al verschillende mensen of ze haar even mochten vastnemen & werd haar foto al gewhatsapped richting “vriendinnen in Azië” en “dochters met kleindochters die even oud zijn”.
Ava
Ava is een enorm flinke reisgenoot. Ze stapt vlot 2 km wandelingen mee, ze is braaf in de autostoel en kan flink alleen spelen in de mobilhome als mama en papa rijden. En we zien haar elke dag dingen bijleren…
Ze let goed op en kopieert mama en papa. Op een onbewaakt moment betrapten we haar dat ze naar haar zus riep “Lia Lia hiej kijk” en een foto nam met de muziek iphone😂. Ondertussen bedient ze vlot de ipad (dus als je rare mail krijgt van mij) en kan ze ook met mama’s Nikon camera overweg 🤷🏼♀️
Ava kent ook al een pak nieuwe woorden: “oppassss auwtooo”, “pfieets” 🚲 “naan” 🍌 “uki kijk” 📱”bussss” 🚍 “penneapfel” 🐿 “yes” elke dag komen er weer dingen bij!
Ava kent gelukkig het concept kinderarbeid nog niet en helpt graag mee in de mobilhome met de huishoudtaken
Ava wordt hier -helaas- overal als een jongen aangesproken. Ik vrees dat de standaard Amerikaan een roos joggingpak of een fluffy tutu nodig heeft om te detecteren dat t ‘een vrouwtje’ is. En tja ons madammeke is nu eenmaal een echte hiker inclusief de afritsbare broek en fleece truitjes 😜. Toch haalde ik stiekem al een haarspeldje boven, maar tegen de “coupe explosé reizigershaar ” is sommige dagen weinig te beginnen.
Ava is een zorgzame zus. Als zij uit de auto mag, roept ze meteen “Lia oowk” en begint ze aan de autostoelgordels te prutsen om haar zus eruit te nemen. 💞
Mevrouwtje Ava heeft hier ontdekt hoe graag ze wel niet bananen (“naan”) eet. De truc hier want warm eten en boterhammen gaan sommige dagen maar moeizaam binnen. En om een of andere reden wilt ze echt helemaal geen papfles meer, noch poedermelk, noch premade kindermelk, noch gewone volle melk. Haar waterflesje gaat gelukkig wel overal mee. Dus laten we haar maar veel water drinken en af en toe drinkyoghurt.
Ava geeft sinds kort ook aan wanneer ze pipi of kaka heeft gedaan. T werd enkel verwarrend in Yellowstone bij de pruttelende en naar rotte eieren geurende geysirs en modderpoelen waar ze midden het pad haar broek wilde uitdoen, denkend dat ze een diaper change momentje nodig had
Als Ava even een peuter inzink momentje heeft zijn er 2 dingen die altijd werken hier op reis. Oftewel beginnen we kinderliedjes te zingen ( huidig lievelingslied “hoofd schouders knie en teen”) zodat ze wordt afgeleid. Dan is ze steeds meteen vergeten waarom ze weende of protesteerde. Oftewel laten we haar “ooopa keijk” en kan ze een uur staren naar de foto van eerder deze vakantie aan zee op de schoot bij opa samen met “nono” (=Nore). Geen idee waar dat ineens vandaan komt maar ondertussen is die foto de screensaver van de oude muziek-iphone geworden die ze dan krampachtig vasthoudt en koestert zoals Schmiegel de ring in Lord Of The Rings 🤦🏼♀️. Meermaals per dag vraagt ze naar “opa”. Momenteel eerste plaats ver boven Uki (Bumba heeft al helemaal afgedaan) 😜 Dus oma, meme en pepe stuur ook eens een foto op 🙊
En haar gezondheid? Voorlopig niks meer te merken buiten een gezonde rode blos op haar wangen van het buitenleven. Kine is nog enkele keren aan huis geweest voor we vertrokken en veiligheidshalve toch alle mogelijke puffers en 2kg aan medicijnen mee. Maar so far so good met de longetjes!
Fotos uploaden lukt effe niet, bekijken we eens als er deftige wifi is! Jullie kunnen er wel zien op onze Instagram rechts onderaan op onze blog.
Wij verlieten Yellowstone via de NE entrance richting the Beartooth Scenic Bypass. Dit zou dé mooiste scenic route van gans USA zijn. Benieuwd gingen we dus een kijkje nemen, niet goed wetende wat dan precies te verwachten.
Na een kort dutje ergens langs de kant van de baan (van al dat dieren spotten in de Lamar valley waren wij moe geworden) & een homecooked meal (ok misschien was de aardappelsalade en coleslaw uit een potteke) waren we er echtig echtig klaar voor.
Van een landschap tussen de bomen, werd t al gauw rotsachtig en leek het een beetje alsof we weer in Noorwegen aan het rondrijden waren toen we ineens via haarspeldbochten tussen de rotsblokken en de permanente sneeuw belandden!
Door de wegwerkzaamheden op die pass, was niet elke viewpoint en bergmeer bereikbaar, maar toch zagen we echt mooie landschappen. (Van Gaelen kalender editie 2019 waardig)
Bovenaan de Beartooth pass wilden we naar het hoogste punt klauteren met de kindjes, maar de ijzige rukwind en een hongergevoel bij Lia maakte daar gauw een einde aan.
Christoph is dan wel nog eens alleen teruggelopen toen we vanuit de verrekijker een soort van wit sneeuwgeit-achtig iets zagen.
Tip: Beartooth Highway in de andere richting is iets handiger voor de kleinere stops langs de weg. Maar dat betekent dat je Yellowstone zou bezoeken voor Grand Teton. Wij raden aan om op te bouwen. Widllife watchers zijn anders – naar onze mening – teleurgesteld.
Op het eindpunt van de scenic route plakten we er nog een kleinere route achter. Alleen, het was al een lange dag in de mobilhome en zo gans spectaculair voelde t bijgevolg niet meer om nog maar weer ingegespt uit t raamke te staren tussen de boerderijen met koeien en paarden. We besloten dan ook in Absarokee om niet meer helemaal naar Livingston te gaan want nog 1,5u rijden zou zijn maar naar Columbus te bollen en daar iets te zoeken.
Gelukkig vonden we snel een RV park. Niet super gezellig ofzo maar dicht bij t stadje, propere warme douches en snelle wifi. Meer moest dat voor ons niet zijn!
Overnachting: RV Park Columbus, (45$) net voorbij de oprit van de autostrade.Electr/water/sewer/wifi/mogelijkheid om 24u de was te doen/propaan beschikbaar/geen dumpstation.
Vanuit Columbus trokken we richting scenic route 89. Christoph had een heel pak scenic routes afgedrukt, maar we hadden t precies allemaal wat gehad met autorijden vandaag. We vertrokken extreem laat op de camping (heerlijke warme douches, uitslapende dochters en wifi weet je wel) en onderweg was onze eerste stop White Sulfur Springs waar we van pure tammigheid de middag doorbrachten.
We gingen heerlijk eten in Bar 47. Toffe bar met lekker betaalbaar deftig eten, lokaal bier, goeie dessertjes en live optreden s avonds als je geluk hebt. De locals lopen rond in jeans met hemd, cowboyboots en met een sjaaltje rond hunnen nek alsof ze juist een rodeo gereden hebben. Onze kids maakten meteen vrienden met een tafel bommakes verderop. En ineens moesten we telefoneren met “haar friend from Belgium” die iets verder woonde aan Glacier NP waar we naartoe gaan en die ons prompt uitnodigde om langs te komen!
Met dat lokaal bier naar zijne kop gestegen vond Christoph t een goed idee om de hot springs te gaan verkennen. Maar, ik moet eerlijk zijn, dat trok op niet veel (zeker niet als we terugdachten aan Norris eerder deze reis). De kids genoten wel van t zwemmen en warme water (Ava gaat teleurgesteld zijn dat niet elk zwembad thuis zo heerlijk warm is)… sidenote: Had ik maar meer naar ons mama geluisterd. Die zei in Frankrijk altijd dat we een half uurke moesten slapen na t eten voor we mochten gaan zwemmen. Dus resultaat, alle 4 knockout na t warme zwembad… en in plaats van te genieten van de rust en afstand in te halen met 2 slaperkes op de achterbank, wij ook een klopke waar een colake niet tegenop kon.
Na ons avonddutje toch nog in Great Falls geraakt. Meteen een camping gevonden die netjes aangegeven stond langs de weg. We kozen wel toevallig voor een mega dure resort achtige 😳.
Overnachting: KOA Great Falls -1500 51st Street South – http://www.greatfallskoa.com- $88 full hookup – alle plaatsjes zijn afgeschermd door bomen. Deftig sanitair/douches. Laundry faciliteiten. Gratis brandhout voor je prive vuurkring. Knal aan de autostrade, tankstations & Walmart. Receptie/winkeltje open tot 22u. Checkout 11u maar je mag langer in het waterpark blijven. Gratis hayrides om 19u voor de kindje en ook muntjeszoektocht waarbij ze gratis ijsje krijgen. Fiets en gocart verhuur. Wij vonden alles wel overpriced & waren teleurgesteld in t waterpark (enkel buiten dus te koud)/ontbijt (1u wachten op pancakes)/speeltuin (heel oud). Misschien dat de cabins en vakantiehuisjes wel value for money waren?
In Great Falls gingen we de volgende ochtend op zoek naar de watervallen, dam en bron die aangeduid stond op de kaart. Na ons kort bezoekje (we hadden immers al mega veel tijd verloren in een poging vanochtend op de camping pancakes te versieren) reden we opnieuw door landbouwgebied noordwaarts.
Montana is echt wel de staat van de bossen & landbouwgronden. Oftewel kom je hier Moonshiners tegen, oftewel cowboys, oftewel iemand die afstamt van de talrijke “native americans” (Indianen stammen) die hier in de regio wo(o)n(d)en.
Onderweg slechts 1 stop gedaan toen een bord “Icecream” onze aandacht trok. En in een echt salloon achtig restoke leerde Ava bijgevolg met wasco’s binnen de lijntjes kleuren & moosetrack icecream (een soort van straciatella met extra caramel) afluizen van papa 😋. We profiteerden er eventjes van de free wifi om de bosbranden op te zoeken en uit te klaren welke delen van onze route we moeten schrappen wegens gesloten nationale parken.
We besloten verder te rijden tot aan de ingang van Glacier National Park in Saint Mary en daar de balans op te maken om te zien of we het NP nog konden bezoeken en of er niet te veel rook en mist was.
We deden een late check-in op de camping die gelukkig nog enkele plaatsjes had.
Overnachting: Camping St Mary ($23) – late checkin geen enveloppes, gewoon volgende ochtend gaan betalen – je kan je camper er ook weer vullen met drinkbaar water.
Activiteit in Great Falls:
Stadspark Great Fallsspeeltuin/picnictafels met BBQ
Bezoekje aan Lewis & Clark Interpretive centre, Giant Springs, Rainbow falls & dam.
Een van de trails aan de rivier wandelen/fietsen
Adresjes:
Bar 47 – 24 East Main, White Sulphur Springs. zeeeeeker stoppen! (Reken 65$ voor 2 volwassenen + kindje drank/hoofdgerecht/ dessert)
Hot springs – East Main, White Sulphur Springs. 3 zwembaden met verschillende temperaturen. Open voor t publiek via het hotelletje. Stel je niet te veel voor, is basically een zwembad met aftandse kleedhokjes Norris was veeeeel toffer, voelde properder en lag iets meer in de natuur. Dit zou ik niet bepaald nog eens doen… (7$ volwassenen, 2$ voor onze kids ook al waren ze beiden onder 2j!)
Buffalo Joe’s saloon in Depuyper (lunch all day, ijsjes) basically is t dat of niks onderweg 🤣
Nu er eindelijk weer gsm ontvangst en wifi is, kunnen we jullie jaloers maken met een selectie uit de 1000den welliswaar onbewerkte fotos van Yellowstone. En als ge tijd en zin hebt om weg te dromen bij onze belevenissen, hieronder ne lange lange liefste dagboek-achtige parlee 🤭
Dag 1 – Hayden valley & Norris – Mammoth Hot Springs
5u opstaan op reis, vinden jullie dat vakantie? Euh ja, eenmaal je die dieren ziet voor je neus is t het zoooo waard!
De slapende kindjes in pyjama in de autostoel geladen en terug richting Hayden valley waar we gisteren een kudde bizons zagen. En t stelde niet teleur. We konden eerst maar een 10tal bizons spotten in de mist, maar toen de zon opkwam en de mist een beetje wegtrok, bleek de ganse bergflank vol te staan!
Altijd wel ene die op de weg moest hollen… we noemde hem zatte nonkel Robert. Volgens mij zijn we diezelfde 5 x tegengekomen daar in de buurt
Dat is t helaas ook… geschift
Op zoek naar beren en ander wildlife reden we verder naar Norris Geysir basin. Daar hadden we de parking gaaaans voor onszelf. Wat een geluk, eens stress-vrij parkeren! Wisten wij veel dat toen we terug gingen komen dat t daar vechten was om een plaatsje.
Dat geiser gebied had een mooie wandeling (doenbaar met buggy – Lia deed een vreugdesprongetje) door een hele reeks pruttelende poelen, witte vlaktes met dorre bomen, fluo gekleurde stroompjes en geisers. De Steamboat geysir is het gekendst, maar die was al 2 weken niet uitgebarsten dus laat ons zeggen dat we daar niet op gewacht hebben. Er zitten daar dus 24/24 mega geysir fans die alle registraties doen en via de walkie talkies doorgeven aan een wetenschappelijk centrum zodat ze bovenop de sensors in de ondergrond nog extra patronen kunnen zoeken… toffe job! Met een thermoske koffie, onder uwe poncho liggen bibberen buiten op een kampeerstoeltje…
Overal moet papa aan t werk denken
Na een dikke 2u ter plaatse reden de de zuiderlus van het park verder tegen klokwijzersin richting Artist Paintpots. Wat een gedoe, letterlijk file rijden om de parking op te geraken. Omdat we niet wilden rijtje schuiven voor de rest van de middag op t meest toeristische deel van het park, keerden we snel om. Eventjes fout gereden en dan toch maar even de rust opgezocht op een picnicsite met uitzicht op de bergflank. Snel heerlijk kip met rijst gekookt en de groep Chinezen op de picnicbank naast ons jaloers gemaakt met mn potje instant noedels 😋.
Christoph deed snel een dutje samen met de kinderen en ik sprong in een heerlijk warme mobilhome douche. Fris en monter (maar Christoph nog steeds in zijn -ongeschoren-ongewassen-reis-camouflage 😎) naar Mammoth Hot Springs. (Waar dus geen warm water bronnen zijn zoals ik dacht)
Ineens realiseerden we dat Lia’s pampers bijna op waren en dus moesten we na ons ijsje het park uit richting de supermarkt in Gardiner 10min verder (aanrader trouwens, tanken ook 30ct goedkoper). Luid gemopper van de chauffeur die maar niet snapte dat ik in de winkel waar de stock-up inkopen hadden gedaan maar 1 pak pampers per kind had gekocht gezien we mega veel plaats hebben en een maand weg zijn… nuja, daar had ik t antwoord ook niet echt op. Foutje van de firma? 😔
In Mammoth Hot Springs bezochten we bij zonsondergang de zoutterrassen. Knap! Dit keer 2 kindjes mee in de draagzak. Ze voelden duidelijk dat we wat gehaast waren want Ava wilde liever zelf stappen en trappen doen & Lia die brulde tot ze letterlijk “on the go” eten kreeg… dat kunnen we dan ondertussen ook weeral… idealiter hadden we daar ook de scenic drive meegepikt maar helaas verboden voor RVs.
Gezien het al laat werd reden we terug richting de camping. Alleen… we reden verkeerd en belandden weer in de wegenwerken-file tussen Mammoth en Norris. Zucht. Moeilijk momentje voor de copiloot en chauffeur 😬
Toen we dan om 22u om de campsite eindelijk geparkeerd waren met 2 slapende kids, bedachten we -net te laat dus- dat we beter nog een nacht bij reserveerden. De volgende dag wilden we immers vroeg dieren spotten en op tijd bij het geysir gebied zijn om zeker te kunnen parkeren zodus… Lap, terug naar de receptie aan ingang… Net gesloten natuurlijk… stoem, slechte planning.
Dag 2 – Upper, Midway en Lower Geysir Basin
6.25 Wekker… uitslapen dus eigenlijk. 😝 Om 7u moesten we immers aan de ingang van onze camping proberen om nog een extra overnachting te versieren. Idealiter hadden we dat thuis geboekt, maar laat ons zeggen dat we wat last-minuters zijn geworden sinds er kindjes zijn. 🤫 We dachten eerst de laatste nacht op een hoger gelegen “first come first save” camping door te brengen. Maar doordat we ‘s morgens dieren gaan kijken, en we de afstanden thuis wat onderschat hadden, geraken we precies nooit zo vroeg op 1 van die locaties. Sommigen zitten al om 9 u s ochtends weer vol. In de visitor centres en de campings hangen lijstjes hoe laat elke camping vol zat als referentiepunt. We gaan trouwens ook een dag langer hier blijven! Zo moooi en zoveel te zien! Je kan hier makkelijk een dikke week vullen!
Na het praktisch geregel zijn we meteen naar het meest toeristische geothermischgebied gereden: “Old faithful”. Dat heet zo omdat de grote geizer net aan het visitor centre zeer betrouwbaar is. Dik oké dus voor de 1000den toeristen in tourbussen die daar letterlijk 5min voor de uitbarstingstijd gedropt worden en nadien weer vakkundig opgehaald door hun chauffeur. Toeval wou dat wij daar ook echt knal aankwamen wanneer hij ging uitbarsten. Meteen spektakel van de bovenste plank. Stoom en spuitend water meters hoog. Onze kinderen apprecieerden t maar matig en waren precies meer onder de indruk van al die applaudiserende toeristen dan wat anders. Echtig? Applaus? Dat doet ge toch ook niet voor een waterval die een showke opvoert? 🤣
Na een korte stop in het visitor centre om stiekem wat op te warmen (vanaf nu is t laagjes/dikke jassen en mutsen weer) en om te dubbelchecken of Glacier National Park (USA) nog steeds door de bosbranden gesloten is (helaas gedeeltelijk wel) begonnen we aan de wandeling. Met buggy voor Lia en draagzak voor wanneer Ava te moe wordt. Maar ons madammeke is al een echte stapper, de draagzak vindt ze echt voor woeskes. De houten paden zijn ook mega goed aangelegd en aan de echte grote pruttelende geisers en of warmwaterpoelen zijn er balustrades dus no worries! Ze kon zich uitleven en lopen, wat ze ook deed. Een put in het pad of een losse vijs aan een bank zijn nu eenmaal een pak interessanter dan geothermica!
Zeer geinteresseerd
We passeerden een paar kleine poeltjes en geizers die ons nog maar eens met “oooh” en “waaauw” verrasten en kwamen dan aan bij het monster spektakel dat om de 6-7u gebeurde. Toevallig weer, want toen wij op t visitor centre de uren checkten konden ze hem nog niet voorspellen. Bovendien hebben we al een week geen wifi of gsm ontvangst dus de app met voorspelde uren updaten lukte ons niet. Een uur wachten (uitbarsting was voorspeld voor 11.15 maar wisten wij veel dat het +1u of -1u was, wij dachten terug aan good old stipte faithful) bleek te veel voor ons meisjes. Met Ava en Lia brullend in koor barstte dat ding 15min uit. Nuja op een blote tiet meer of minder zien we hier niet en Lia heeft dus eten gekregen tijdens t spektakel terwijl Christoph Ava probeerde koest te krijgen en helaas het filmen van het spektakel van de 3 tegelijkertijd uitbarstende geisers op zn buik kon schrijven… aaaah, het reizen met kindjes, steeds weer anders dan het in je hoofd zat 😝
Van al dat plonsende water, de spuitende jets en het gekabbel van pruttelende poelen, moest er eentje natuurlijk mega dringend nr de WC. Dus halfweg teruggewandeld en onze slapende kindjes in bed gelegd terwijl we zelf een pakske pasta klaarmaakten (koken kunnen we dat nu niet echt noemen eh)
Na de middagdutjes opnieuw richting de geisers en onze wandeling verdergezet. Prachtige uitzichten, impressionante geisers en poolen.
Messy hair don t care
We geraakten niet uitgekeken dus toen we klaar waren was t al 17u gepasseerd. Woeps, nog maar 1 mini deeltje gedaan van ons gans dagprogramma 😳. Naief als we waren dachten we zelfs 2 gebieden te kunnen doen vandaag. T blijft soms toch echt wennen hoe traag we kunnen zijn omdat de kakpampers, eetmomentjes of peuter tantrums nu eenmaal niet vallen wanneer wij dat zouden willen… 🤫
Toen we dan eindelijk aan HET gekende uitzicht van Yellowstone kwamen “Grand prismatic” was t even spektakel. We begonnen rustig aan onze wandeling met 2 kids in de draagdoek. Ineens rukwinden en regen terwijl wij met 2 gillende kinderen terug naar de camper holden! Het plan was om t even uit te zitten, maar na een kwartiertje besloot Christoph dapper met zijn KW en KWbroek te gaan joggen naar “het uitzicht”. Halverwege het loopparcours zat ie met de poepers want donder en bliksem vergezelden hem bergop 😯. Kletsnat was ie en na een striptease in de camper en zijn laatste proper onderbroekske, kon Tine dan rustig zonder regen foto’s gaan nemen. Helaas nog steeds veel mist en eigenlijk kan je t uitzicht ook enkel goed zien vanop Fairy falls viewpoint. Wat maar een korte wandeling is. Helaas is het beginpunt verboden voor campers. Moest t nu niet al s avonds laat geweest zijn met 2 slapende kids hadden we een beetje verderop kunnen parkeren, maar nu helaas moeten overslagen…
Onderweg terug naar de camping in Bridge Bay GEEN ENKEL dier gezien. Zelfs geen eenzame bizon op de weg. Niks Noppes Nada!
Dag 3 – Canyon village
Ik zag 2 beren broodjes smeren, Oooo dat was een wonder, T was een wonder boven wonder, Dat die beren smeren konden, Hihihi hahahahaaaa…. Had een goeie mop geweest. So far, ettelijke 100den kilometers in beren gebied en wij hebben er geen gezien. Maar misschien hebben zij ons wel gezien? 🤔 Voorlopig bedenken we dat we eigenlijk ook enkel maar weten dat die graag besjes lusten (huckelberry een soort van blauwe bes variant). Maar t is echt moeilijk om in een bos met afgebrande bomen en stompkes boomstammen dan ook nog eens een grizzly of black bear (bruine beer maar die kan dus beige/bruin/zwart zijn) te spotten. Slapen die misschien deze week? Zijn ze ook op verlof? Who knows.
We stonden vroeg op om bij schemerlicht de weg van Fishing Bridge richting de East Entrance af te rijden op zoek naar beren. Niks gezien. Achteraf met een super vriendelijke vrouwelijke ranger gepraat en t is ook een veel betere strategie om 1 locatie te kiezen en daar een paar uur te wachten. Blijkbaar zijn beren gewoontedieren en weten de rangers wel echt de “bear activity” zones. Op onze route was dat dus Cub Creek geweest. Alleen, daar al bijna 2 weken niks meer te bespeuren… terwijl dat ze tevoren elke dag daar 2 bruine beren zagen tussen 8u en 10u. De rest van de route was niet zo spectaculair. We reden door gebied dat door een bosbrand verwoest was in 2003. Probeer maar eens tussen die zwarte stompjes boom beren te ontdekken… uiteindelijk reden we niet helemaal door tot aan de East Entrance, maar stopten we even voor ontbijt met de kindjes en verse koffie voor de chauffeur van dienst! Onze reusable Yellowstone bekers komen van pas!
Wat een verloren dag eigenlijk vandaag. Onze planning trok op niks! Frustratie, stil rijden en binnensmonds gevloek, dat is nu eenmaal ook soms deel van op reis zijn… t is niet allemaal instagram & pinterest waardige happyhappyjoyjoy 😎
Na een korte stop aan Mud Volcano en -hopelijk- prachtige fotoshoot met bizons (inclusief ubercute bizon babies) in de Hayden Valley reden we vol optimisme naar Canyon Village om daar een extra nacht camping te boeken. Alleen, ze waren net vol… Grrrr… ze raadden ons aan om naar Bridge Bay te gaan. Maar dat wilden we net niet omdat we dan de volgende dag te ver van de Lamar vallei zouden zitten. Bovendien verbleven we daar al 3 nachten… Wat zielig gedaan en de bompa van de receptie heeft dan op “het kostbare internet” opgezocht waar er nog wel plaats was voor een 23ft RV. Verdict was helaas terug richting Norris of Mammoth. Een deel van het park dat we nu net al degelijk gedaan hadden. Impulsief besloten we niet Norris te nemen maar Mammoth omdat dat iets dichter bij Lamar leek op de kaart.
En daar gingen we dus GIGANTISCH de mist in. Ik wijt t aan slechte voorbereiding (alles afprinten en meenemen op reis is dus niet genoeg, met 2 kleine kindjes is er echt geen tijd over… mijn nieuw leesboek gaat volgens mij ook gewoon zo weer de valies in) en misschien ook wel te weinig slaap en te weinig nadenktijd met 2 jengelende spruiten op de achterbank.
Soit, we reden dus nog maar eens door de wegwerkzaamheden helemaal naar t noorden naar Mammoth. De rit was op zijn minst gezegd “bewogen” toen we pottoe zaten en iemand dringend nr de pot moest 🤭. En ook wel omdat Christoph net een bruine beer de straat zag oversteken toen Tine achterin met de kindjes bezig was. 😥 Nuja, er is geen bewijs van, dus telt dat dan wel?
Gelukkig was er in Mammoth wel nog plaats op de camping. Maar helaas was t dus al ver middag gepasseerd eer we er waren… Omdat we effekes een dipje hadden en Christoph zich na 4u rijden niet super voelde, besloten we eerst te douchen (tot het warm water op was na Papa en Ava & mama en Lia konden kinkloppen) en lekker te gaan eten in het hotel. De “bizon burger” was jammie en de “Elk tenders” eveneens. Het amberkleurige bier helaas donkerbruin. Ava werd net wakker toen we klaar waren met eten dus halsoverkop werden er nog extra frietjes bijbesteld die ze dan één per één in ketchup soppend zeeeeer traag opat. Gevolg 15u ineens.
En toen hadden we t dus door… in ons gehaast voor de camping hadden we zonet 100km door t park gesjeesd en nu moesten we nog gans terug om de was te doen en de Grand Canyon van Yellowstone te bezoeken. Een rit die kort leek op de kaart maar helaas een kronkelende bergpas was… dus na een rit van 2u later stonden we in diezelfde canyon campground als we eerder op de dag! Pffff….
De was doen ging gelukkig wel vlotjes, maar t voelde echt zuur dat we om 18u eigenlijk nog aan ons dagprogramma moesten starten. De wandelingen naar de viewpoints bleken dan ook nog eens afgesloten of mega kort. We hadden dat dus toch beter eerder op de dag nog meegepikt! Grrrr!
Dag 4 – Lamar valley richting Beartooth highway
“Uitgeslapen” en gewapend met koffie en boterhammekes choco rond 7u vertrokken naar Lamar valley. 2 vrolijk uitgeslapen wildlifespotters op de achterbank.
Wow wat een ochtend! Voor herten en elanden stopten we niet echt meer (been there done that). Bizons enkel als ze heel dichtbij waren, maar vandaag zagen we ook een pak andere dieren: bald eagle, golden eagle, 2 spelende rivier otters, zwarte wolven, wit sneeuw geitje…
Bizon selfie
We waren toch wel een 3 tal uur zoet met cruizen door de Lamar vallei en het speuren naar dieren rond de rivier, via de NE entrance buiten richting the Beartooth Scenic Bypass, prachtige uitzichten….Maar daarover later meer!
Tip: Beartooth Highway in de andere richting is iets handiger voor de kleinere stops langs de weg. Maar dat betekent dat je Yellowstone zou bezoeken voor Grand Teton. Wij raden aan om op te bouwen. Widllife watchers zijn anders – naar onze mening – teleurgesteld.
Suggesties voor geothermiek:
Upper, Midway, Lower basin
West Thumb (spijt dat we dat oversloegen)
Norris
Suggesties voor wildlife watching:
Hayden valley
Lamar valley (absolute must do!)
Suggesties voor logeren:
Met een camper maakt het eigenlijk niet uit je bent toch hele dagen weg. Kies iets dat handig is voor de gebieden die je wilt bezoeken en boek via Xanterra website op voorhand zodat je daar al niet meer moet voor rondrijden. Bijv 1 nacht regio Norris (Norris, Old Faithfull, Mammoth Hot Springs) – 1 nacht regio Bridge Bay (voor Hayden, West Thumb, Old Faithfull) – 1 nacht regio Tower (voor Lamar)
Suggestie programma 4 dagen:
Dag 1 — Auto huren in Jackson en door Grand Teton naar Yellowstone via South Entrance. Stop onderweg kort in West Thumb. Overnachten in Bridge Bay.
Dag 2 — s ochtends in Hayden Valley dieren spotten (1u), de regio rond het meer verkennen (eventueel terwijl ontbijten), Mud Vulcano bezoeken en nadien door richting Canyon Village met korte viewpoints op North/South rim (1,5u). Nadien via de bergpas naar Tower Falls en proberen daar te overnachten.
Dag 3 – Vroeg opstaan en dieren spotten in de Lamar Valley. Nadien door naar Mammoth Hot Springs (2u rekenen voor bezoek/scenic drive) En richting Norris Geysir (2u wandelen in het gebied). Overnachten in Norris
Dag 4 – korte hike op fairy falls voor Grand Prismatic (1,5u in gebied) en dan Old Faithful regio (>3u om zoveel mogelijk uitbarstingen mee te pikken). Nadien weer terug richting Jackson en zonsondergang meepikken onderweg boven de Grand Tetons.
Learnings:
Als je iets ziet dat je interesseert, stop dan! Wij reden te onvoorbereid ettelijke uren rond die te vermijden hadden kunnen zijn. Voorbereiding is key!
Boek toch maar op voorhand als je dan toch echt opzoekt wat je wilt doen! Voor suggesties, mail ons maar. Dan helpen we met plezier!
Overweeg om je mobilhome ergens op een camping (al dan niet buiten het park) te laten en een auto te huren. Je bent iets flexibeler met langs de baan parkeren (bij ons was t nu wel niet te druk maar vaak zijn de stops langs de weg toch wel zeer scheef). Bovendien ze zijn enkele sightseeing routes verboden met RVs en dat is toch telkens wel wat spijtig. Kennissen deden alles vanuit de West-Entrance en huurden auto in Jackson. De cabins in Silver City aan de east entrance zien er ook leuk uit en je bent super dicht bij Lamar. Er zou daar ook een camping zijn. Even verder is Cooke City en als je net buiten rijdt kom je aan Moose resort met cabins/free wifi/hot tub… ideaal na hikes lijkt me dat!
Breng cash geld mee. De campings werken met visa maar bij late arrival moet je cash in een enveloppe kunnen stoppen.
Als je de was wilt doen, combineer dat dan met douchen in Canyon camping en spaar die douche-tijd uit elders in het park. Er zijn daar 40 wasmachines en een 20tal droogkasten. Open tot 21u, douches tot 21u30. Droogkast 2$ voor 30min, wasmachine 2,75$ en programma mix kleuren duurt amper 31min. Dus blijf een uurtje daar en ready. Douchen kan voor iets minder dan 5$ en je kan zelfs een peuleschil bij betalen voor handdoeken. Kindjes onder 5j gratis. Voor baby’s werd ons aangeboden om Lia in de grote wasbank van de laundry room te wassen. Ze wilden hem zelfs eerst voor ons schoonmaken en handdoeken leggen. Had ik dat geweten, ik had niet in de camper staan sukkelen met een washandje enkele uren tevoren… en Ava had niet met Christoph in de mini campet douche gehoeven.
Sta niet elke dag kei vroeg op, je wordt daar toch cranky van en in een kleine ruimte opgepropt en slecht gezind is ook niet leuk. En eigenlijk zagen we de beste dieren gewoon overdag! Enkel voor elanden en herten echt beter bij schemering.
Fotografen neem statief mee nr de viewpoints zeker bij valavond!
Reken niet op de free wifi in het park. Geen ontvangst met Belgische simkaarten en de enige plaats (Mammoth Hot Springs visitor centre) met free wifi is echt traag en overbelast van iedereen die wat berichten staat in te halen en faket de tentoonstelling te bezoeken 🤫
In Grand Teton was er kort even wifi, hier in Yellowstone slechts op 1 afgelegen plaats waar ik nu effe verstopt zit. Dus… sorry jullie moeten op meer nieuws en de foto’s wachten… en aan mijn broer die me om 5u wakker belde (of erger nog de collega met extensie 236 die duidelijk vergeten is dat ik pas 1/10/18 terugkom – tenminste als ik hier niet blijf wonen)… ook maar heel af en toe gsm ontvangst… dus telefoontjes moeten wachten tot de bewoonde wereld. Over en Out 🤘🏻
Overnachting: Camping St Mary: Loop B is iets meer beschut tegen wind dan A en daar mag de generator ook. Basic sites maar prachtig uitzicht op de bergen. Enkel sanitair & dumpstation. Berenafvalcontainers aanwezig. ($23)
Awaytodayblog 