Categorie: Geen categorie

Benieuwd naar hoe het ons verging in Grand Teton National Park? Nu er eindelijk weer gsm ontvangst en wifi is, kunnen we alles opladen. Dus hou je vast aan de takken van de bomen, t is ne ganse boterham 😂

Dag 1 – Beren en elanden spotten…

De “ik ga vandaag dieren spotten” wekker ging om 6u, maar… die duwden we gewoon terug af. De kids lagen namelijk nog braaf te slapen. Geen idee of het de kou was, maar Lia sliep gewoon een hele nacht door vannacht! Is dat dan goed of net niet, no clue 🤔

Rond 8u ons afval gaan dumpen in de “bear safe” vuilnisbakken (je wilt echt niet met 20 smelly pampers beren lokken) en bij de parkingang van Moose Junction onze annual pass gaan kopen (80$) zodat we legaal in alle USA parken mogen rondcruizen! Na een gevecht met Ava die alles uit de souvenierwinkel wilde hebben (heeft ze van haar moeder volgens Christoph) & een extra melk-momentje met Lia (terwijl Ava en Christoph het Discovery center verkenden = elanden beelden kusjes geven of aan de huid van beren/herten/schapen voelen) waren we er klaar voor!

Alleen, om 9.30 liggen die beesten al weer lang te knorren en goed verstopt onder een boom verborgen voor onze verrekijker en fototoestel. De Lake Jenny lodge was bovendien net klaar met ontbijt serveren dus daar ging ons ochtendplan… Maar geen nood…in het visitor centre hadden we onze aanschuiftijd mega nuttig besteed en foto’s genomen van de info borden dus we wisten perfect waar de dieren komen grazen en welke stukken het mooist zijn voor zonsopgang en zonsondergang… so… we have a plan (dat we dan 1000keer kunnen aanpassen telkens we toch ergens anders een auto zien stoppen en te nieuwsgierig zijn)

2 knorrende kinderen en een grote mobilhome blijken wel een uitdaging te zijn als je een viewpoint passeert. Kids in de auto opsluiten? 1 per 1 gaan en hopen dat den 2e ook nog die dieren ziet? Kunnen we hier wel parkeren? Geraken we hier ooit nog weg of moeten we een onmogelijke bocht maken en half in t ravijn draaien? Soit, je kent dat wel… de gezonde vakantiestress 😂

t moet wel gezegd zijn, ondanks t feit dat t vandaag weekend was, viel t overal super goed mee van volk. Op een viewpoint stonden we misschien amper met 2-3 autos telkens. En vanaf 16u liep t park letterlijk leeg (veel dagtoeristen of Amerikanen wiens weekendtripje er op zat).

Je voelt echt wel dat t toeristisch seizoen hier gedaan is na 3/9. Dus zolang je de giga toeristische trekpleisters zoals Jenny Lake goed inplant is t zelf met een mobilhome te doen…

Tegen de middag kwamen we dan aan in Colter Bay waar we gingen wandelen naar 2 kleine meertjes (Heron Pond & Swan Lake), een wandeling die Ava uiteraard zelf wilde stappen. Ondertussen doet ze bergaf al lopend en klautert ze vlot over stenen en boomwortels. Nog een paar wandelingen en dat kind heeft echte bergbotinnen verdiend 🤘🏻

Uiteraaaaaard werd er berenspray meegezeuld op de wandeling. Tot groot jolijt van Christoph die weer maar eens een gans jaar tegen iedereen kan vertellen hoe hij heeeeelder wandelingen lang dingen moest meezeulen die we niet nodig hadden. Want inderdaad, geen beer te zien, zelfs geen hert of eland, enkel wat eekhoorns, vlinders, sprinkhanen en vogels. En met een tatterende Ava hebben wij eigenlijk sowieso al een beren-alarm dus de kans dat we die pepperspray dan echt nog nodig hebben, is klein. Zo een peuter is echt op zich al een dieren-wegjaag-instrument 🙄

Achteraf de rest van onze vakkundig uitgestippelde route afgereden hopeloos op zoek naar dieren. Nochtans we hadden zeer geequipeerde spotters 🤣

Tot slot spaghetti gemaakt op de plaats die we uitgekozen hadden voor de zonsondergang & gegeten met een machtig uitzicht over de Grand Tetons dus alles eventjes met de kodak vereeuwigd 😝. Nuja niet alles, in haar enthousiasme liep Ava de viewpoint over en dat eindigde met een geschaafde en blauwe neus. Benieuwd hoe t er morgen uitziet, maar bon. Bij deze kunnen we dan wel weeral afvinken dat we de EHBO effectief gebruikt hebben.

Kindjes in winterpyjama gestopt en avondritueel doorlopen. Hup, na 5min rijden 2 slapers & mama en papa op zoek naar dieren. Na zonsondergang komen ze immers vaker onbeschut buiten om te grazen! Resultaat een kudde bizons, een arend, een wasbeer en 2 elanden & ook nog wat vals alarm struiken 😂. T was uiteraard naief te denken dat we ook nog grizzly of bruine beren langs de kant van de weg gingen zien, maar toch… had wel leuk geweest!! Iedereen hoopt toch stiekem die beren te zien eenmaal je hier bent. Soit, al bij al een vruchtbare dag!

Activiteit: Roadtrippend dieren spotten – Moose Junction -> Craig Thomas Discovery & Visitor centre -> Jenny Lake scenic drive (parkeren kan enkel voor 9u!) -> Jackson Lake Dam -> Willow Flats overlook -> Colter Bay -> Oxbow Bend Turnout -> Moran junction park uit -> Elk Ranch Flats turnout -> Snake River Overlook -> Teton Point Turnout -> Antilope Flats -> Kelly -> Elk gebied rond de Gros Ventre Rivier -> campground

Overnachting: Gros Ventre Campground (29$) – cfr zoals gisteren late night check-in gedaan!

Dag 2 – 20/8/18 – Jenny lake

5u opstaan, yes gelukt! Vandaag opnieuw naar de elanden gaan kijken aan de rivier. High five voor Tine om ze als eerste te spotten! Zo impressionant dat zelfs de tourbus stopte naast ons… Nadien weer op zoek naar de bizons maar die waren weg.

We trokken meteen door naar Jenny Lake en konden als bijna eerste op de parking een goede plaats inpikken! Snel onze kindjes aankleden en een krachtontbijt (spek/eieren) voor onze wandeling. In het tijdperk zonder kinderen hadden we ongetwijfeld het meer rond gewandeld (10mile). Nu namen we de overzetboot ($9 per volwassene – kids gratis – elke 10min – tot 19u s avonds).

We wandelden tot aan “hidden falls” en “inspiration point” en keerden dan langs het korte stukje bergafwaarts terug. De lading toeristen die ons nog een overzetboot of 2 voor was had mega veel chance en een bruine beer gezien op het pad vlak aan het dok. Helaas hebben wij buiten enkele eekhoorns/chipmunks/ground squirrels niks gezien.

In de late namiddag vertrokken we dan uit Grand Teton richting Yellowstone!

Overnachting: Bridge Bay Campground – 2 nachten geboekt via Xanterra ($28 per nacht). Open 7-22u als je op de dag zelf nog op zoek bent, veel plaats voor tenten. Iets minder voor campers. Dus best bellen of toch vroeg gaan aanschuiven zoals de FCFS campings. Toen wij er waren was ze toch ook enkele nachten volgeboekt, andere dagen waren er dan nog 64 plaatsen…

Suggestie: wandel ook eens in de Canyon aan Jenny Lake. Met de kindjes in de draagzak moesten we 1 van de 2 routes kiezen, maar dat zou ook echt de moeite moeten zijn. Je kan eventueel ook de boot heen/terug nemen en langer gaan wandelen. Wij vonden bergaf terugwandelen leuker met kids dan bergop en dan met boot terug. Sommige mensen hadden dat “bergop” duidelijk onderschat en ik betwijfel of sommigen onder hen dan nog wel tot aan de waterval geraakten.

Vanmorgend ons een beetje overslapen, oftewel jieeeehaaaa Ava haar bioritme is aangepast, dus redelijk laat vertrokken. Snel ontbijt gekocht in de campingshop en hup en route!

Eerste stop vandaag de Norris hot springs! Geen idee meer hoe we dat op voorhand hadden gevonden, maar dit stond duidelijk omcirkeld op de kaart, openingsuren op gezocht en al! En het stelde niet teleur…. Gezien we er niet meer zo veraf zaten waren we ondanks het lange slapen net bij openingstijd daar. Aanrader trouwens om daar te zijn tegen 10u, vanaf 11u kwamen de locals zwemmen en pintjes drinken en werd t meteen veel drukker. Kindjes met zwempampers mochten gratis binnen (woehoew!) en er waren gratis te ontlenen pool noodles en life jackets voor baby’s en peuters.

Tip: je krijgt ook korting als je daar op de campsite verblijft, dus ik zou dat aanraden, zag er best knus uit daar. Bovendien tof klein restaurantje waar ze met alle zelfgekweekte moestuingroentjes eten klaarmaken. In het weekend trouwens ook life optredens dus absoluut een must-do om even te gaan piepen als je in de buurt bent!

Wij aten nog heerlijke breakfast burrito en taco’s, tankten de naftbak heerlijk goedkoop vol en startten aan onze scenic route richting Grand Teton National Park.

Onderweg hadden we nog een paar kleine stops voorzien, alleen… die hebben we helemaal nooit tegengekomen. Zo is het Earth Quake Lake vermist blijkbaar en kon meneer Bauwens de 2e dam van deze reis helaas ook niet localiseren aan het meer…

Ondertussen zitten we in “Bear Aware” land en is food storage verplicht. Elke camping heeft dan aparte regels zoals oftewel eten in een centrale kist, ophangen in de bomen, in een put. Normaal gezien komen de beren niet op de campsites maar er zijn natuurlijk altijd domme toeristen die express fruit buiten leggen voor dé foto van het jaar met een bruine beer…. doooooom, want zo leren de beren natuurlijk waar ze ze eten vinden en meestal leidt dit ertoe dat ze die tammere beren op de duur moeten afmaken. Gelukkig slapen wij in een mobilhome en kan je daar gewoon alles in opsluiten met de raampjes toe.

Onderweg kochten we nog een winkelkar vol om de komende dagen in de nationale parken niet aan woekerprijzen te moeten eten, tankten we nog maar eens (dat ding zuipt op de bergpassen!) en sjeesden we naar Jackson.

Jackson is een tof stadje, winkeltjes, restaurantjes en ongetwijfeld leuk vertoeven. Alleen, wij hadden tevoren nog geen campsites vastgelegd omdat we ook niet 100% zeker waren wanneer de hier zouden aankomen. Nu is Jackson redelijk snel volboekt dus toen we er rond 20u arriveerden hebben we zelfs niet meer geprobeerd iets te vinden. Alle toeristen die Grand Teton en Yellowstone willen doek vertrekken immers langs hier (sommigen vliegen zelfs binnenlands naar dit piepkleine luchthaventje en huren dan een auto… best goede tip van die auto want dan ben je in de parken toch iets flexibeler)

Na een korte stop aan het – reeds gesloten – visitor centre waar we wat kaarten en brochures ophaalden onder t afdakje trokken we meteen Grand Teton binnen!

Christoph had iets gelezen over een super grote campsite van 350 plaatsen dus op goed geluk daar naartoe ook al was t al pikdonker ondertussen.

En, hij had maar weeeeer gelijk. Er lagen enveloppes met instructies voor late night check-in, en na t doneren van cash geld was een eenvoudige kampeerspot de onze. Al mijn “zijn we wel verantwoord bezig met twee minis” zorgen voor niks 🤫

Onderweg langs de rivier zagen we bovendien al meteen onze eerste 2 mannetjes elanden!

Overnachting: Gros Ventre Campground – $29 (maar er zijn ook plaatsen met electriciteit/water) dump station & vuilnisbakken aanwezig! Elke campsite heeft vuurkring en eigen picknicktafel.

Onderweg vanuit Coeur d’Alene deden we slechts 1 stop met een korte -buggytoegankelijke- wandeling aan de Maclay Flats. Ava leerde steentjes gooien in de Bitterroot rivier en vond t meteen tijd om ook die cursus stroomopwaarts wandelen aan te vatten. Lia genoot van het uitje waarbij ze eens languit kon chillen ipv in die vervelende draagzak te snikken.

We waren oorspronkelijk van plan om in Butte te overnachten, maar de autostrade afrit was er afgesloten… Uiteindelijk bleek er in de buurt niets meer te zijn en gingen we in Whitehall op zoek. Het RV park dat onze TomTom aanwees bleek maar louche, maar gelukkig werden we daar doorverwezen naar iets een kwartiertje verderop aan de rand van het Lewis & Clark Cavern State Park. Oef zeg! Gelukkig nog net voor 21u aangekomen en snel kunnen installeren. Grappige noot… bij de betaling moesten we een papier tekenen dat we geen “refund” gingen vragen wegens te veel muggen… ik kan u dus zeggen dat we de mobilhome niet meer uit geweest zijn. Blijkt trouwens dé manier te zijn om Ava in slaap te krijgen, gewoon alle lichten uit en allemaal vroeg bedje in!

Overnachting: Cardwell RV Park – Moose Trail Campground $41 (electriciteit/water/dump station/sanitair)

Extra suggestie: we staken vandaag de bergen over en stopten kort voor koffie aan het ski station van Lookout Pass net op de grens van Idaho en Montana. In de zomer kan je daar fietsen huren (ook fietskarren) en een mooie tocht in de omgeving doen met fietstunnels en een gans netwerk van paden bergaf. Zeker de moeite waard om “Hiawatha trail” even te researchen als je tijd in de regio over hebt. Zag er leuk uit!

Ok, we spreken dan wel dezelfde taal als de Hollanders die we hier tegen komen (op t accent na), maar we hebben AB-SO-LUUT niet dezelfde caravan genen meegekregen als die Nederlanders. Een caravannevolk zijn we allesbehalve 😜

Hoewel, ge zou denken dat Christoph nog een voorsprongeske heeft aangezien hij zijn jeugd doorgebracht bij meter Jeanne & zn ouders in een stacaravan aan de Semois.

Buiten de Fluogroene Jucy camper die we in Nieuw Zeeland huurden, kennen wij er echt duidelijk -nog- niks van. En ik geef toe die Jucy was eigenlijk meer een monovolume met bed in de koffer, dan een mobilhome zoals onze 23ft slide out nu. De “portable” WC die daar in zat was niet meer dan een stoel die ge buiten kon zetten om effe een plaske te doen… weet ge wel, zo een ding dat ge in de thuiszorgwinkel huurt als ge een bedlegerig bommake bent dat moet revalideren en niet tot aan de echt WC geraakt ofzo 🤭

Papa Van Gaelen gruwelt al bij t idee dat hij in zijne peignoir moet stappen tot aan de camping-douche. De Van Gaelen clan is bijgevolg dan ook hun hele leven naar Spaanse/Italiaanse/Franse/Deense vakantiehuisjes gereden. Hoewel dat toch ook wel een beetje was alsof er een ganse “home” werd meegezeuld, aangezien “den Van Gaelen” liever inpakte in bananendozen want dat stapelde beter in de remorque dan echte valiezen. En ja, wij namen ook 2 surfplanken, kano en 6 fietsen mee 😜…. #volksverhuizing

Dus papa, ge zult blij zijn te lezen dat we in de eerste Safeway supermarkt een bananendoos tjoepten die nu met touwkes naast de autostoel van Ava vastgebonden is zodat ze vlot aan haar drinken en speelgoed kan tijdens t rijden…

Ok maar dus terug bij de les…

geen mobilhome ervaring, daar komt het op neer! En tja, soms moet ge dat met scha en schande ondervinden…

Gelukkig was er gisteren Debbie. Een vriendelijke uitbaatster van “Goose Creek RV park”. Een park dat er gigantisch uitzag op de internetfotos en uiteindelijk niet groter was dan 2 voetbalvelden met hier en daar een asfaltstrookske voor de mobilhome of ganse tourbus-achtige affaires waarmee sommige gepensioneerden hier touren. Debbie ging Christoph wel eens achterwaarts leren parkeren en de full-hook-up voordoen.

Laat ons zeggen, dat Christoph blij was dat hij kuis-handschoenen aanhad toen hij de rioolbuis moest monteren. Blijkbaar had de vorige eigenaar van onze “home” geknoeid met black water en grey water en zelfs Debbie was verbaasd wat er daar ineens uitfloepte op hare campground 😳. Nuja, een avondje electriciteit (dus microgolf voor een warm papflesje of geroosterde boterhammekes met de broodrooster) en bijgevolg alles kunnen opladen weten we altijd wel te apprecieren. Hoewel t niet echt nodig is want er zijn genoeg USB poorten tijdens t rijden & we ontdekten net dat de oplader voor de batterij van het fototoestel thuis gebleven is (zucht… help… zucht!).

We hebben ook ne nieuwe regel in t leven geroepen. Als t nieuw is, doe t dan eerst zelf. Zo testte Ava effe klappertandend de mobilhome douche met ijskoud water en hadden mama en papa nadien een heerlijk warme douche. Woeps! Leerproces weet je wel… niet aan Kind&Gezin vertellen hoor 🤭

Een mobilhome is wel echt mega interessant voor peuters op ontdekkingstocht. Elk knopje weet Ava ondertussen vakkundig te bedienen. Niet alleen leerde ze zichzelf de lichtknopjes, ze is ondertussen ook expert in verduisterende gordijnen demonteren of autostoel gordels opendoen ***zucht***

Hoe ziet dat ding er dan uit?

Wel, vanvoor 2 stoelen voor chauffeur en passagier met daarboven een 2persoonsbed met valnet waar we proberen Ava haar bed van te maken (mits nog extra barricadeer attributen voor onze klauteraar). Proberen is wel t goede woord. De eerste nacht sliep ze -helaas- tussen ons in, want wilde ze niet alleen liggen, maar dan slaapt echt niemand hoor. Wat een wroeter is me dat, die kan ook perfect gewoon bovenop je komen liggen in de meest bizarre pose zonder wakker te worden 🙄 blauwe plekken alarm!

Dan achterin zijn er 2 zitbanken waar de meisjes vastzitten in hun autostoel. Lia moet verplicht achterwaarts rijden en Ava kijkt voorwaarts. Maar aangezien ze dus over elkaar zitten, heeft Lia non stop entertainment & kunnen we ook makkelijk vragen aan Ava hoe het met haar zus is (Lia tut kwij – Lia slaapieslaap). Win win dus! De tafel tussen hen in, is permanent naar beneden zodat Lia haar dikke billekes er ook in pasten. Die ruimte doet overdag dienst als pampertafel, snachts wordt dat Lia’s bedje.

En tenslotte onze keuken met frigo-diepvries-combi oven-2kookplaatjes en nuttige items zoals waterkoker-thermos-broodrooster etc. Achterin is de masterbedroom en onze badkamer met WCtje, lavabo en douche. Eigenlijk hebben de meeste RVparks en campings sanitair dus hebben we dat niet echt nodig (ik denk ook niet dat Christoph constant met zijn kuishandschoenen gaat rondlopen). Bovendien: Opbergruimte zat! Ja, zelfs voor wat ik meezeul en wat we dan nog eens meekregen van de verhuurmaatschappij (tafeltjes/kampeerstoelen/bal/tennisraketten etc). Maar soit, we zijn dus goed voorzien…

Nu is dat ding gigantisch groot in onze ogen, maar hier is t echt een minitje op de campings (en we kunnen zelfs nog een deel laten opzij glijden om nog iets te vergroten en meer passage te hebben binnenin). De standaard Amerikaan rijdt al rond met een pickup truck waar menig Ikea kast in vervoerd kan worden, dus mobilhomes moeten uiteraard NOG groter zijn… een lijnbus is niks tegen sommige van die dingen… djeezes man, volgens mij is dat bij ons “uitzonderlijk vervoer” onder politiebegeleiding als ge met zoiets op straat komt! Gelukkig zijn t hier overal giga brede rijvakken!

Maar, wel blij met onze keuze. Dit ding is een serieuze hap uit het reisbudget, maar het is wel leuk om met de kindjes niet elke dag te moeten in en uitpakken. Bovendien is t echt wel waar dat t ook voor de allerkleinsten zowat een thuis is. En geen gedoe met stapelen en proppen, alles kan gewoon mee… (ja, even overwoog ik om nog meer te kopen, alles voor kinderen is hier echt spotgoedkoop. Al spijt dat we nog een autostoel voor Christophs kochten voor vertrek, helft van de prijs hier en KLM vervoert t met plezier 😜, koopverslaafd, ik? Nee gewoon koopjeshunter 🤓)

Zijn er dan geen minpunten aan dat ding? Oooh jawel. De kilometers staan op t dashboard en in Amerika is t in mijl te doen dus ge moet goed kunnen hoofdrekenen tussendoor 🤣

Dat en dat ding zuipt naft (die hier btw tussen $2,4 en $3,7 per gallon kost (en niet liter zoals we eerst -stijl achterover vallend van de dure prijs- dachten). En misschien ook wel de mini haaruittrek momenten telkens we een U turn moeten doen of een te smalle oprit opmoeten 😂

Na Wilbur reden we verder richting oosten. Highway 90 is onze nieuwe vriend helemaal tot in Montana 2 staten verderop… (Als Amerikaan moet je toch echt wel een goede padvinder zijn. Hier spreken ze niet van links of rechts maar steeds east of west)

Eerste stop: WallMart in Airway Heights. Ik ben namelijk tijdens een blond momentje de oplader & extra batterij van mn fototoestel thuis vergeten. Nu hoor ik je denken “Waaaat gespecialiseerd Nikon gerief hebben ze dat daar gewoon in een boerengat in de supermarkt?” Het antwoord is JEP! Oké een universele camera batterij oplader, maar bon voor $20 heb ik nu iets dat zelfs nog handiger is voor roadtrips gezien t gewoon ook in de 12V oplader van de auto past 🤗. Er is wel een kleine echtelijke (so to speak dan he want nog steeds geen 💍 aan die ringvinger ondanks ettelijke jaren verloving) ruzie aan vooraf gegaan toen Christoph blik op oneindig de stad voorbij reed en we zonder kaart of duidelijk te weten waar naartoe op de autostrade wissels verloren aan het rijden waren… bon, dat heb ik moeten goedmaken met een nieuwe zonnebril en een Starbucks momentje en hupsakee verder richting Idaho! Wist ik veel dat we later diezelfde dag nog minstens 4x een Wallmart zouden passeren 🤣

Vandaag stond een wandeling in Coeur D’Alene op t programma. De Tubbs Hill Main trail die start aan de uithoek van McEuen Park. Alleen, dat is dus totaaaaaal mislukt. Gezien we al vrij laat weg waren aan het shoppingcenter kwamen we knal op het heetst van de dag aan in het park. Lia brulde naar goede gewoonte de buurt bij elkaar bij t zien van de draagdoek (we weten nu zeker dat het niet aan de Tula ligt want ook van de -nog warmere voor mama- tricotdoek gruwelt ze). Ookal gingen we eerst iets drinken (na al dat gejammer van de kids ging Christoph dan toch maar eens voor een lokaal hop-brouwsel) voor een extra voedingsmomentje, uiteindelijk settelden we dan toch maar voor de mega grote speeltuin en waterspeeltuin in het park. McEuen park was echt mega goed voorzien! Voor families met kindjes bijgevolg een absolute aanrader.

Ava moest even ontdooien na de overweldigende veel te koude waterspeeltuin, maar na 10minuutjes bengelde ze op t klimrek en nam ze vlot alle schuifafjes (samen met papa). Er was ook een grote zandbak en zelfs grote muziekinstrumenten. Ideaaaaal tijdverdrijf dus! Lia en mama rustten wat uit onder de bomen en hielden een “ik ben morgen al 4maand oud” fotoshoot…

Coeur d’Alene is zo wat de meest populaire badplaats in de buurt dus iedereen die aan de hitte wilde ontsnappen kon je in en rond het water vinden. Ongetwijfeld een mooie stop, helaas had wat online research thuis ons geleerd dat de campings aan de baaien daar ofwel niet toegankelijk waren voor RVs ofwel al volboekt waren… dus na het park reden we door richting Kellogg (jaja, de stad zoals de cornflakes) op zoek naar een overnachtingsplaats aan het meer.

Bij camping 2 hadden we prijs en konden we logeren. Beetje speciaal volk daar (u neemt toch ook uw Maserati tot aan de WC blok op kampeerreis, nietwaar?) maar verder dik ok voor 1 nachtje.

Het gedroomde lakeside view moesten we er wel bijdenken 🤫

Activiteiten: McEuen Park

Alternatief programma: Tubbs Hill Main trail wandelen, waterfietsen of bootjes huren en het water verkennen, de stad verkennen via de Mudgy Moose kinderwandeling waarbij je de 5 elanden-standbeelden moet zoeken.

Overnachting: Wolf Lodge Campground, Wolf Creek (juist buiten Coeur D’Alene aan een dorpje Harrison) Niet speciaal een aanrader en relatief duur (45$) maar enigste die plaats had gezien Coeur D’Alene als badplaats met dit weer mega populair is! Wel proper sanitair, speeltuin, petanque, hinkelparcours, verhuur kajak/boten etc. De andere campground aan dezelfde afrit van de autostrade had een zwembadje en zag er veel gezelliger uit maar helaas vol…

Na de wandeling in North Cascades National park vertrokken we meteen weer. Voelt soms wat stom, maar uiteindelijk planden we al die korte stops om de rit richting onze ultieme USA bestemming “Yellowstone” wat op te breken…

Je kan hier echter perfect een paar dagen komen wandelen tussen de hoge bomen, de bergtoppen en de watervalletjes. Wel opletten geblazen, hier woedde een tijd geleden een bosbrand. Dat is blijkbaar een jaarlijks terugkerend probleem rond deze periode, dus dubbelcheck best op voorhand moest je deze regio rond Okanagan willen doen.

Onderweg richting onze 2e overnachtingsplaats kwamen we een gezellig oud houten dorpje tegen. Alsof de cowboys met paard en kar elk moment vanachter de hoek konden komen. Toch maar even gestopt daar in Winthrop en met de kindjes een ijsje gaan eten. Bij Sheri’s kon je kiezen uit alle mogelijke smaken, waren de bollen groter dan in Averbode en was t best gezellig, en leve de free wifi om jullie jaloers te maken met wat fotos van North Cascades NP!

Het laatste stukje van onze rit reden we opnieuw meer dan een uur tussen de platgebrande velden, boomgaarden en boerderijen. Blijkbaar was dat afgelopen zaterdag gebeurd… Op amper 2u tijd stond alles in lichterlaaie… hier en daar een groene oase van mensen die erin geslaagd waren om dankzij hun sproeier systeem hun huis en veld te vrijwaren… pff ik kan me niet inbeelden hoe t moet voelen om zo elk jaar schrik te hebben!

Vlak voor onze eindbestemming van de dag nog een korte stop gehouden aan Coullee Dam, kwestie van de bouwkundig ingenieur naast mij ook tevreden te houden 🤣. S Avonds is er zelfs een lichtshow daar rond 21.30 helaas konden we niet op dat water en lichtspektakel wachten, kleine kindjes weet je wel…

Rond het avondeten kwamen we dan uiteindelijk aan in Wilbur. Van het stadje zelf hebben we niks gezien. Wij kwamen niet verder dan inchecken op de camping, koken en op tijd ons bed in. Hoe het Christoph en zijn kuishandschoenen verging op de camping, lees je in de blogpost “Caravannevolk” 🤣

Overnachting: Goose Greek RV Park, geboekt via Pitchup ($34 pitchup fee + campsite). Je krijgt een mini tasje gadgets van “Good Old Sam” bij inchecken (heeft Ava toch wel een half uur bezig gehouden), er is een deftige wasserette met meerdere machines en automaat met wasverzachter/wasproduct ($2 per 45min wasmachine en droogkast). 2WCs en douches beschikbaar indien je liever niet in je mobilhome gaat.

Ons eerste nationale park! Niet goed wetende wat te verwachten kozen we uit alle afgedrukte wandelingen de Blue Lake hike. Het plan? Elk een kind in de draagzak (Ava in de nieuwe Tula toddler, Lia in de Tula baby), een rugzak met pampers/banaan/water en hupsakee wij naar boven…

Probleem, Lia HAAT de draagzak. Nu kunt ge dat kind niks kwalijk nemen natuurlijk, bij deze temperaturen wilt niemand tegen een ander aanplakken… onder luid gebrul wij toch met een voorzichtig hartje naar boven. Gelukkig kon ze nog eens bijtanken aan de mama-melkmachine en viel ze relatief snel in slaap…

Ava wilde een groot deel zelf stappen, maar kroop uiteindelijk na het “alpiene bloemenveld” op 1/3 terug in de draagzak en testte uitgebreid de camelbag alvorens ze in slaap dommelde. Ze is mega gefascineerd door die camelbag en wilt maar constant water sabbelen. Ideaaaaal bij deze hitte!

Om een of andere reden is Ava vandaag begonnen met steentjes verzamelen, niet zo maar kiezels hoor, liefst die grote rotsblokken te midden van het pad… laat ons zeggen dat de wandeling iets langer duurde dan aangegeven 🤣. Maar petje af voor onze flinke stapper!

Activiteit: Wandeling Blue Lake (heen/terug zelfde pad) – 2,5u met een peuter die delen zelf stapt, 2 eet momentjes en wat fotos aan de top. $5 te betalen op de parking indien je nog geen NP pass hebt zoals ons. Gratis sanitair op de parking.

Overnachting: Wij sliepen de nacht tevoren op Newhalem Campground – loop C – site 97 (via pitchup geboekt – $16)

En we zijn de grens over!

Ok, beeld u Apu van de Simpsons in, dat accentje, bent ge mee? Wel zo sprak onze taxichauffeur die ons vanochtend naar de mobilhome verhuurmaatschappij ging brengen. Geboekt en inbegrepen in de service van onze verhuurfirma, cool he 🤘🏻.

Hilariteit alom toen hij ons bij de concurrentie afzette… Mijn schuld volgens de arme sukkelaar 😳Fraserway RV en Ambassador RV, ik geef toe, dat lijkt in de verste verte niet op elkaar, ik was gewoon al blij dat ik RV gehoord had in zn Apu-gemompel. Wie had nu gedacht dat zn firma dan ook nog eens gemist had bij t inboeken van zijn agenda 🙄

Soit, met een maffende Ava en Lia (wat wilt ge we waren weer op van 5u) uiteindelijk met de nodige vetraging aangekomen bij onze nieuwe thuis voor de komende maand. Een 23ft slide out motorhome. Oftewel een gevaarte van 7m lang en 3.3m hoog. De breedte daar zijn we nog niet echt uit maar pakt een rijvak breed, want t is nogal mikken om tussen de lijnen te blijven volgens Christoph (aka de chauffeur)🤭

De verhuurders waren echt mega vriendelijk. Onze kids moesten al meteen op de foto, want zo jong en zo lang onderweg kwamen ae duidelijk niet veel tegen. En in de mobilhome stonden 2 schattige knuffeltjes klaar voor onze meiden! Echt man, dat levert trouwens op om schattige kinderen mee te nemen. Niet alleen kregen we kinderbedjes, extra autostoelen (en dan zeulen we die maxi cosi dus voor niks mee 🤫) bed-valhekje etc aangeboden, er kwam ook net een Nederlands koppel hun mobilhome afleveren en die hadden een curverbox vol speelgoed die ze achterlieten en dat wij dus doorkregen. Dat en een vishengel (toch maar vriendelijk voor bedankt, wij durven die beestjes niet dood doen), berenspray en een parasol. Daarbovenop hebben we nog ongegeneerd de “ik geef weg hoek” geplunderd en allemaal kruiden, afwasmiddel en aluminium folie meegegritst. Een beetje mopperen over de dure 4G later en hupsakee ook nog een gratis gps deze maand 👍🏻

Vancouver vlotjes buiten geraakt en meteen naar de grensovergang gereden. We hadden op voorhand goed opgezocht en we moesten geen ESTA maar enkel een papier invullen aan de grens zelf omdat we over land binnen kwamen… Alleen, er is dus blijkbaar een verschil tussen MOETEN en MOGEN. Lang verhaal kort, het had ons veel tijd bespaard als we toch gewoon een ESTA zoals voor vliegreizen ingevuld hadden thuis achter de pc. Nuja, no worries, we hadden ook nog een appel en banaan die we toch zowieso nog moesten afgeven. Volgens mij eten die douane mannekes ne godganse dag fruitsla met alles dat ze vinden tijdens het doorzoeken van de autos. En ge kunt t zo gek niet bedenken, zo was er zelfs iemand die een certificaat voor haar in Canada gekochte plant kwam ophalen om hem mee te kunnen nemen naar Amerika. Alsof er daar geen intratuin ofzo is 😆

Eerste stop: Newhalem campground te midden van North Cascades National Park!