Vancouver in 2 dagen

In Canada mag je niet zomaar een mobilhome huren als je net geland bent. Ze vragen zowieso bewijs dat je minstens 1 nachtje hebt geprobeerd om van die vervelende jetlag af te raken. Dus Vancouver stond zowieso eventje op de planning. Uiteindelijk werd het 3 nachtjes…

Op booking.com vond ik een toffe studio van ongeveer 80m2 die veel betaalbaarder was dan een hotelkamer met 2 bedden. Het is een studio op t unief UBC (University of Brittish Colombia). Je zou dus verwachten dat onze “family oriented unit” zich tussen de studenten bevond, maar niets is minder waar! We leven hier precies ineens in Azië en toch zitten we mijlenver uit Chinatown.

En dat valt wel op -vinden wij toch – hier in Vancouver zijn er echt super veeeel verschillende nationaliteiten. We hoorden gisteren ook maar liefst 12x Nederlands gepraat in t stad…Hallucinant want meestal kan je duchtig in t Vlaams roddelen op vakantie zonder dat iemand je verstaat 🤫

Een studiotje huren met kindjes blijkt geen overbodige luxe. Ik dacht dat t wel handig was om zo een keukentje te hebben, maar vooral “ruimte” blijkt ideaal met een peuter die het dagritme en nachtritme nog niet echt onder de knie heeft. Onze studio is er misschien wel wat over met zijn 2 badkamers, 2 slaapkamers en supergesofisticeerde grote keuken, flatscreentv, wasmachine en droogkast. Maar ik ben blij dat we al onze rommel gewoon kunnen etaleren en nog plaats over hebben. Bovendien bleek het bad ideaal entertainment om Ava nadien weer in slaap te krijgen.

Hoe is t met de jetlag?

Nacht 1 stond er ontbijt met omelet op de planning rond 1u snachts waarna onze pagadder 4u lang toonde dat ze deuren kan open/toe smijten (thuis kan ze net niet aan de klinken). Een kleine tantrum en papfles later kon deel 2 van de nacht ingezet worden. Nacht 2 was t pas omelet en geroosterde boterhammekes rond 4u. Zeg nu zelf, bijna een schappelijk uur, nietwaar?

Ava blijkt vooral last te hebben van FOMO en zelfs in de draagzak wil ze echt niet afgeven. De momenten dat ze er dan uit mocht waren onder luid enthousiast gegil en geschaterlach. Leve de jetlag…

En Lia? Wel die horen we niet… slapen slapen slapen slapen. We moeten er echt aan denken ze eens wakker te maken zodat ze mee op de foto kan, want de eerste ongeruste “ze is toch mee?” berichtjes liepen al binnen 😜

Ons programma

Dag 1 – Stanley park

Dit is een groot park dat als een schiereiland aan de grootstad plakt. Vanuit het groen heb je prachtig zicht op de wolkenkrabbers. Een geasfalteerd fietspad/skeelerpad/voetpad loopt 22km rond dit eiland. Idealiter huur je fietsen en kan je echt het ganse park verkennen. Misschien doen we dat wel nog de allerlaatste dag als we rustig op zoek kunnen naar een verhuurder met fietskar? Nu wandelden we rond naar enkele viewpoints en gingen we iets eten te midden van het groen. Meer moest dat niet zijn voor onze eerste acclimatiseer dag!

Dag 2 – Capilano Suspension Bridge Park.

Net buiten Vancouver is er een grote hangbrug over de rivier die aangeraden wordt. Er is een gans park rond gebouwd met hoogteparcours in de bomen. Dus hup elk een kind in een draagzak en wij weg met de gratis shuttle vanop Canada Place. We waren beiden een beetje teleurgesteld over deze activiteit die er een pak avontuurlijker uitzag in ons hoofd dan “rijtje schuiven tussen de toeristen boven in een boom”. Nuja, zo hebben we dankzij de “enthousiaste chauffeur met micro” busrit wel weer wat geleerd over de stad en de >500 bosbranden die hier woeden momenteel (gevolg zelfs tot in het stad een soort van smog die blijft hangen en amper ver zicht over Vancouver Island)

Als we vergelijken met vroeger lijkt t wel alsof we amper iets gedaan hebben in deze grote stad, maar gelukkig komen we hier op t einde nog terug! Dan overnachten we ook veel meer in t stadcentrum dus kunnen we – volledig uitgerust zondet jetlag – s avonds blijven plakken en iets eten (ipv geroosterde boterhammekes snachts) of s morgens vroeg vertrekken (ipv ergens na de middag als de kids eindelijk uit hunne nest geraakten🤭). Zo wil ik absoluut het oude stadsdeel nog zien en iets gaan eten in Chinatown!

Vancouver te doen met kids?

Volmondig JAAAAAAAA

  • Openbaar vervoer is op buggys voorzien, overal liften in de metro stations en je hebt met je compass card 90min om van A nr B te reizen dus zelfs met peuters of buggy gesukkel moet dat wel lukken! En echt iedereen staat zn plaats gedisciplineerd af als je met kleine kindjes opstapt… en als er toch es ne lozer dat niet doet, wordt er wel door een bommake geroepen 👍🏻
  • Echt overal zijn er kleine speeltuintjes of waterparkjes gemaakt voor de kindjes. Ongelooflijk hoe uitgekiend die Canadezen deze stad hebben aangelegd… ipv graffiti zagen we zelfs stoepkrijt tekeningen aan de kunstwerken bij een fontein. En t allerbeste, de waterspeeltuin aan Stanley park had een “kids dryer” I kid you not… net een grote carwash affaire waar ge uw nat kind instopt en droog uithaalt 😳
  • Elk restaurant heeft kids menutje, grote high chairs (eens niet t populaire europese ikea model) en een tekening met wat wascos (die Ava naar goede gewoonte altijd perse in 2 wilt krakken – ge wilt niet weten hoeveel met tandenstokers gespalkte half opgegeten wasco’s Canada na een maand Ava rijk gaat zijn)
  • Voila wij zijn klaar voor onze camper pickup morgenvroeg!
  • Tot later!
  • Onze adresjes
    • Overnachting: UBC Apartment, 6033 Gray Ave. Geboekt via booking.com
      Eten: Broodjes @ Subway; Mexicaans @ Chipotle; Grill restaurant @ Suspension park (geen aanrader extreem lang wachten op je eten en de helft van wat op de kaart stond was er niet – wel heerlijke pulled pork burger)
      Cafetjes: BeerCraft aan UBC (Pakt uit met zijn Belgische bieren en dan bestelt hij ne ordinaire Canadese pils); Stanley Park barretje aan Painter’s circle met heerlijke apple crumble

    Wij hebben de liefste buren!

    Ik deed iets gigantisch stom. Noem het “ik had een blond momentje na de vlucht waarop niemand sliep”.

    Bij landing in Vancouver zette ik mn iphone weer op en blijkbaar is de pincode van mn sim niet hetzelfde als mn ontgrendelcode. En dat wist ik dus niet meer want ik zet mn iphone eigenlijk nooit gans uit… Gevolg, game over! Iphone was alleen nog maar te gebruiken via wifi tot ik de pukcode kon ingeven… Maar zeg nu zelf, dat hebde toch niet mee op reis 😳

    Gelukkig zorgen onze buren deze vakantie weer dat onze kippen in leven blijven (alhoewel ze vorig jaar toch ook al eens een begrafenis hebben moeten orchestreren 🤫) en dat de post niet 5weken uit de brievenbus puilt. Dus heb ik via facebook messenger op de free wifi kunnen uitleggen waar die code ergens zou kunnen rondslingeren.

    Maar kent ge dat? Zo een ladeblok vol dozen en garantiepapieren die ge echt al keeeiiii lang wilt opruimen? Daar dus 😬

    Gelukkig ondanks de vage “ik denk in de bovenste schuif maar t kan ook de 2e of 3e zijn” hebben ze t iphone doosje met Proximus kaartje gevonden en nu weer bereikbaar voor whatsapp en imessage fanmail. Al ga ik t vermoedelijk amper gebruiken. 3G kost hier 14.52€ per MB 😯 dat zijn duuuure whatsappkes dan hoor!

    Dus niet ongerust zijn als jullie enkele dagen niets nieuws zien verschijnen, de blog zal enkel geupdated worden via wifi en dat gaat soms mss wat langer duren zodra we met de mobilhome erop uit trekken richting de kleinere nationale parken!

    Groetjes,

    Tine

    Sh*t just got real

    Hupsakee we zitten in de auto onderweg nr Schiphol!

    Effe hectisch zo last minute met bagage herpakken, nog een nieuwe lading paprika’s en tomaten invriezen (dat doet toch iedereen de nacht tevoren?), frigo leeg vreten, etc. Maar voila, we zijn gestart… met 2 mini’s op de achterbank, een auto vol spullen die ik ongetwijfeld ga vervloeken zodra ik ze zelf moet dragen en een zakske vol verse koffiekoeken (want zeg nu zelf pistolekes met ei dat murft toch gewoon kei hard in uwe trekkersrugzak)!

    Ciaokes baaikes, CU later alligator!

    Klein stresske

    Oké, ik moet toegeven dat ons de laatste dagen zo toch wel een klein stresske overvalt.

    INPAKSTRESS °° Hoeveel kleren neemt ge in godsnaam mee voor 5 weken? Eigenlijk kunnen we perfect ginder de was doen, maar er zijn zo van die dagen dat ze tegen de middag al aan body 3 zitten en ik wil nu ook niet elke 2-3 dagen in een waskot gaan kamperen op het lokale RV park 🤦🏼‍♀️ °° Lia barst uit haar kleren en ocharme dat kind heeft heel haar leven nog geen kousen of jas aangehad. Heb ik dat uberhaupt wel in een zomerversie nu ook Canada kreunt onder de hittegolf maar t wel kan regenen in Yellowstone? Welke broekmaat zou Lia in hemelsnaam ondertussen hebben zonder herbruikbare luier? Hier thuis is het al smelten met enkel een body aan, en uitgebreide passessies maken me nu niet echt populair bij mijn 2 bengels….🤦🏼‍♀️ ºº Lap, Ava heeft beige nieuwe schoenen… beige what was I thinking, die gaan zo om zeep zijn nadien… op zoek naar nieuwe goedkope sneakers voor onze plassenspringer en moddertaartjes lover 🤦🏼‍♀️°° Borstvoedingsproof trekkerskleren zoeken in een uitpuilende kleerkast waarvan niks echt flatterend is met het “twee-kinderen-later”-lijf, liefst nog sneldrogend en blubberbuikjes-camouflerend 🤦🏼‍♀️ °° Help, alles zit nog in de was en moet nog gestreken worden, maar wanneer strijkt ge als popje moet geentertaind worden met flesjes en pamperkes, er een zandbak vol zandtaartjes ligt te wachten op een koper, de nieuwe afleveringen ‘Masterchef voor mamas en peuters’ worden opgenomen in Ava’s Ikea-keukentje, etc? 🤦🏼‍♀️

    GEZONDHEIDSSTRESS °° Ava, echt, nu? Is dat NU hét moment om nog eens een beginnende longontsteking te doen zo minder dan een maand voor vertrek? Aaaaah karamba °° Hoezo Lia reflux misschien? Moeten we daar al iets aan doen? Die heeft zelf nergens last van… En die reutel is dat nu gesnurk of iets anders? Zucht °°

    AFWERKSTRESS °° Help het speelhuisje moet nog af (ter info dit was geraamd op “een klein weekje” werk voor de creche sluiting. 3 weken vol avonden met luid getimmer en gezaag later, blijft het ontwerp van de “visionair” veranderen en moeten er nog een paar betonnekes gegoten worden en een vlinderdak en klimmuur geinstalleerd worden. Maar de eerste zandtaartjes werden gisteren -helaas letterlijk- gegeten. °° Lap, nog kilos tijgertomaten, boontjes, paprika’s, courgettes en framboosjes zoeken hun weg naar de diepvries. De zaden moeten nog geoogst worden, de stekjes verpot, de muizen verjaagd, de vogels gevoederd… iemand vrijwilliger om te tuin-sitten? °° Nog snel effe de overnachtingen boeken, reisschema uitwerken, blog opzetten, muziek downloaden, films netflixen, valuta bestellen… ja want weken op voorhand doen is toch zo 2017.

    Ga ik blij zijn als we op dat vliegtuig geraken! 🙏🏼

    Afbeelding

    A picture to remember

    Als je me vraagt om 1 foto te kiezen van afgelopen zomer in Noorwegen, dan is het zonder twijfel deze.

    Waarom? Omdat het zo onverwacht was dat we op Senja gingen belanden en halsoverkop op de laatste overzetboot stapten. Omdat Christoph een ganse reis had uitgestippeld met architectuur & natuur geïnspireerde touristische routes, en dit voor mij allemaal thuis komt in deze éne foto. En ook wel een beetje omdat ik net na deze foto bijna met mijn klikken en klakken van het viewpoint viel met Ava in mijn armen…

    Kortom, deze foto heeft bloed zweet en tranen gekost! Hopelijk zo nog enkele pareltjes in Noord-Amerika (maar dan wel zonder die halsbrekende genante valpartijen 🤫)

    img_1396