Dag 15 – de regio van Loch Ness

Na een snelle douche en het opkramen van de tent gingen we naar de eerste watervallen van de route. Christoph liep ernaartoe maar ik bleef bij de slapertjes in de auto. Nadien deden we de niet toeristische kant van Loch Ness. Het reed er vol met mountainbikers… volgens mij deden die de 150km rond het meer als dagtocht.

Inverness bereikten we na een wirwar van bochten tussen de bomen. Steeds was het meer van Loch Ness niet ver en probeerden we het monster te spotten. Geen geluk 😂. Nessieland en het visitor center lieten we aan de bussen Chinezen en Japanners en de reden recht door naar het kasteel van Urquhart. Wat een pech de parking stond vol en een mannetje wees ons op het bordje “no queuing”. We reden voorbij en nog een rondje en nog eentje na een kwartier en toen… plaats! Nu moesten we wel bezoeken!

Onze smalle pannelat paste door het kasteelraam 🙄

Het bleek een prachtige ruine te zijn. Wel heel druk en toeristisch maar zijn geld meer dan waard vond ik toch (£24 – kids onder 5j gratis). Ava speelde keukentje in de oude keuken ruine en maakte imaginaire macaroni voor papa en was dan boos nadat ik in het bord denkbeeldige rijstpap was gaan zitten 😂

Het bezoek werd halt toegeroepen toen Ava na een dik uurtje besloot dat ze dringend pipi moest doen (en toiletten waren weer gans naar de ingang terugwandelen) dus er zat niets anders op dan van in de cafetaria nog wat na te genieten (hetgeen Lia deed met erwtensoep en 2(!) bananen.

We geraakten nog even aan de praat met vriendelijke Nederlanders die naast ons geparkeerd stonden, kregen wat tips voor Isle of Skye en besloten verder te rijden naar het noorden. Ullapool had volgens onze wegenkaart een camping dus dat werd de eindbestemming…

En zo maakten wij rond 19u op de camping, bij miezerregen en geworstel met onze in de knoop geraakte buitentent voor het eerst kennis met de befaamde Schotse midges… ROTBEESTEN.

Er zat niets anders op dan de kids op te sluiten in de fietskar hetgeen een insectennet heeft. Want Deet, de kinderinsecticide en de insecten-stickers hielpen echt niets…

De avond brachten we door op restaurant. Koken buiten bij die beesten die zelf door jeansbroeken bijten (auw!) was gewoon geen optie.

Overnachting: Ullapool camping aan de boothaven (opgepast super veel midges in deze regio) – £19 voor onze kampeerstek naast de mini speeltuin. Late arrival dus je kiest gewoon een plaatsje en betaalt s morgens tss 7 en 10.30

Etenstip: The Seaforth Bar & Restaurant, duidelijk de place to be. Maar eten ging supersnel en wij zaten buiten op overdekte terras en hadden dan meteen plaats. De zaal boven was zelfs nog gesloten dus ze kunnen best wat aan. Schappelijk. £62 voor 2 hoofdgerechten, 2 gangen kids menus en drank.

https://www.theseaforth.com

Dag 14 – uitgeregend in de Glencoe regio en hoog en droog in Fort Augustus

Weeral regen bij t opkramen van de tent en helaas was t zo een ganse dag.

We verlieten de camping en gingen richting Oban naar t Duffstanage kasteel. Dat bleek betalend en ik vond t te hard regenen dus terug de auto in en na een betaalbare tankbeurt (we hebben ons nog maar 1x laten vangen – is toch zo op elke reis 🤭) verder nr de Glencoe regio. In de mooiste Glen van t land kan je prachtig wandelen maar helaas voor ons was ze zelfs niet te zien van de regen en mist.

Op zoek naar een lunchadresjes belandden we uiteindelijk ten einde raad in Kinlochleven. Iedereen had immers hetzelfde idee om binnen te schuilen. Het enige wat we vonden was t cafetje van de klimzaal “Ice Factor” waar je kan muurklimmen, touwenparcours doen, indoor gletsjerklimmen en boulderen. Gelukkig voor ons was er plaats om te zitten; konden we 2 kids na een ongelukje omkleden en was er een burger die er mee doorkon met wat verbeelding… De gratis binnenspeeltuin werd door Ava goedgekeurd! We brachten er een paar uur door en reden dan toch maar door op zoek naar t goede weer.

En t lukte want in Fort Augustus geen regen meer en van de voorspelde storm ook niks gemerkt…

Effe rap een laatste waske gedaan (we vonden immers in de dakkoffer nog een zak vuile was met net onze pyjamas en dingen die ik nog wilde aandoen…).

Ik had er zelfs een aanvaring met een Spaans wicht voor over. Die had verdorie onze kleren kloddernat uit de droogkast gedaan om haar schoenen te drogen… dat haat ik eh van die mensen die ne minuut voor tijd uw droogkast afpakken en dan smalend van niks gebaren…

Na een tijdje rondvragen vond ik de schuldige die ik overtuigde om na haar droogbeurt de onze er weer in te steken voor £2. Dus oftewel is ze er straks met ons geld vandoor en ligt er nog nat gerief, oftewel droge kleren 🤞🏻

We doken t stadje in voor eten en aten zalig! Daarna bedtijd!

Overnachting:

Loch Ness Highland Resort camping – £20. Een camping met wasserette (£3) en droogkasten (£1 voor 20min), proper sanitair. En zowaar een afdak boven 2 picknickbanken!

Etensadresje: 1 van de 4 restaurantjes in het dorpje waar nog plaats was en eten na 20u geserveerd werd. Naam kwijt maar was in de Station Rd en had een groot bord met beer garden.

Dag 13 – een rondje rond Loch Lomond met architectuur viewpoints

Na de Philip zijn ontbijt en een evacuatie van de B&B kamer die een eeuwigheid leek te duren omdat er bovenop het terugvinden van spullen die de kids in de schuiven verstopt hadden, ook nog een doos kapotte eieren uit de frigozak moest uitgepoetst worden (waardoor de lavabo dan weer verstopte en ik een poging moest doen om alles weer deftig achter te laten 🙊)

Christoph’s architectuur viewpoint route stond vandaag op t programma, t is te zeggen poging 2 na de halfsegat missie van gisteren.

Het eerste viewpoint met onuitspreekbare naam stelde niet teleur. We lieten de kids in de auto en holden om de beurt over en weer. Aan de auto stond net een doedelzakspeler compleet in outfit! En toen er daar ineens 2 boten aanmeerden vol toeristen die een toertje op het loch gevaren hadden, stond ik net Lia te verschonen op t muurtje, dus ik ben zeker dat mijn geworstel met natte doekjes en een kind dat niet bleef stil liggen met een k*k* poep ongewild op menig doedelzak-filmpje terechtkwam 🤷🏼‍♀️

Viewpoint 2 “woven sound” bereikten we net voor de ochtendspits en het gevecht voor een parkeerplaats. Daar was het bonuspunten scoren: een waterval en een kunstwerk dat leek op een ijzeren kooi! Persoonlijk vond ik dat t mooiste kuntswerk…

Ava vond het springen van de boomstam naast de bezienswaardigheid minstens even interessant! Zolang ze maar overal af kan springen is ze content… ohja en wildplassen! Dat moest natuurlijk ook gebeuren aan de waterval 😎

Viewpoint 3 “mirror box” lag meer landinwaarts en na een paar keer verkeerd gereden te zijn, Lia ververst te hebben en een broodje gegeten te hebben, vonden we t dan eindelijk verscholen in de velden. Het was een soort van hutje uit hout vol met spiegels dus vanop de straat zag je eigenlijk gewoon de reflectie van alles rondom dus goed gecamoufleerd. De kids waren ondertussen wakker en mochten nog eens een rondje lopen in de velden (voor Lia… lees je dit als tenu 4 onder de modder smodderen)

Achteraf was t best al wel laat dus we besloten niet meer terug te rijden tot gans het stukje van gisteren waar we de wandeling aan de Bracklinn Falls moesten overslagen (2km/45min of een wandeling van 3u).

We reden een stukje van de route terug om verder te kunnen rijden richting Oban. Initieel was t daar de bedoeling om de ferry te nemen en Mull te bezoeken maar we kwamen erachter dat de wandeling die ik voor ogen had daar 13km zou zijn en de weersvoorspelling was toch ook niet super… Dus we besloten dan toch maar om de scenic route te nemen richting Oban in plaats van ons te haasten voor de ferry van 18u. Doel was daar ergens camping zoeken voor vanavond.

Onderweg stopten we bij Kilchurn Castle. Een kasteelruine hoe het moet zijn. En vooral, helemaal gratis!

Op de parking begon t voor t eerst van de dag wat te miezeren maar we hadden er goed oog op en begonnen zonder regenjassen aan de wandeling…. woeps! Effe plensten we goed nat, maar Ava was vol lof over de tunnel waar we zijn gaan schuilen (de kasteelpoort). Als je haar trouwens vertelt over een kasteel of grote toren, begint ze steeds weer over “ik heb thuis een blauwe glijbaan” en daarna moeten we de kleuren beantwoorden van de glijbaan van Vanessa of Elena of Nore. Echt zotjes. En dan komt er ook altijd t verhaal van “Emma is van de schommel gevallen”… en op de creche zit er helemaal geen Emma en is er ook geen schommel dus Stefanie M – Als je dit leest – ik denk dat ze t over jullie oudste heeft 😜.

Soit, het kasteel was prachtig en de terugrit konden we wandelen zonder regen. Ondertussen sloot het kasteel en waren we bijna alleen op het domein. Zeker ook de moeite als het na sluitensuur is. Moet prachtig zijn voor avondfoto’s op statief!

We besloten t laatste kasteel vlak voor Oban te laten voor wat t was want hadden al een tijdje geen campings meer gezien. We reden over de Connel brug (weg uit t stad) en deden t ene dorpje na t andere. Nergens campings, noch B&Bs (en als je er al tegenkwam overal met “no vacancies” ) Ondertussen was t al ruim laat en de kinderen moesten gesust worden met nog maar eens de cd kinderliedjes. (“Stop mama niet meezingen”)

Toen we eindelijk een camping vonden in Barcaldine stond ze stampvol. Verder rijden bracht geen soelaas want de volgende farmstay was enkel voor mobilhomes. Maar, de eigenaar wist wel nog een relatief nieuwe camping dus we reden een 15tal km terug en vonden landinwaarts iets dat niet aangegeven was! Prachtig nieuwe camping met uiterst vriendelijke Ozzie surferboy aan de receptie. “Voila opgelost” zou Ava zeggen!

We kookten pasta terwijl Christoph de tent opzette en kropen nadien allemaal samen onder de wol toen de eerste regenbui zachtjes op de tent begon te tikken.

Overnachting: Highfield Holidays camping, £24 voor 1 nacht. Camping voor tenten en mobilhomes. 3 Kiel Kroft, Benderloch. Sanitair in propere containers. Restaurant en Fish n Chips in de buurt. Oban niet zo super ver dus als je zoals ons na etensuur arriveert is dat een optie.

Even update – Hoog en droog

Dag 13 over ons rondje rond Loch Lomond en Dag 14 in de gietende regen hebben jullie nog tegoed! Maar eventjes een berichtje om te zeggen dat we ondertussen bijna aan Loch Ness zitten in het stadje Fort Augustus. (Dus bomma, dat schema volgen we niet meer… Mull eiland skipten wen en Skye verschoven we in de hoop beter weer te hebben en t weekend daar te vermijden)

Het voordeel van veel regen is dat niemand kamperen ziet zitten dus amper volk vandaag op het grote holiday park waar we aankwamen. Het blijkt in Schotland extreem moeilijk om slaapplaats te vinden als je niet op voorhand boekt. De meeste campings zijn voor campers voorzien en voor tenten beduidend minder voorzieningen. Er wordt hier wel door de hikers aan wildkamperen gedaan, maar laat ons zeggen dat op de gebaande paden waar je met je familietent komt, er daar nergens locaties zijn die zouden lukken. Bovendien ben ik bij nader inzien toch nog wat gesteld op een wc nabijheid met de kids 😜

Camping Fort Augustus

Dag 12 – Wasje doen en Loch Lomond

Ok, als ik zeg dat we dringend de was moesten doen dan overdrijf ik niet. Ge wilt niet weten hoeveel kindertenu’s al stinken naar kakbroeken (Lia toch 🙄), om maar te zwijgen van hoeveel dagen den Bauwens zn laatste onderbroekske al aanheeft 🤣.

Dus, volgens de B&B man moesten we naar Helensburgh 25min verderop…. nu dat werd iets langer door een politieblokkade die den Bauwens effe probeerde te doorbreken (geen vrienden gemaakt daar 🙊). De wegbeschrijving die we kregen was “rij tot ge bijna in t water bent”… euhm juist ja zeer precieze info! Dat bleek een iets grotere stad te zijn dan we dachten maar… we reden recht naar t water en daar was toch wel geen wasserette zeker 😆 hoera voor ons.

3u parking betaald en hop er naartoe met kids in de fietskar en ne grooooooote zak vuil gerief bovenop. Bleek dat geen self service te zijn, om 15u klaar. Lap, daar ging onze dagplanning…. nuja £17 en niet zelf moeten staan wachten was wel ne goeie deal voor meerdere machines en droogkast. Maar om een of andere reden betalen wij deze reis altijd maar parkings die we dan niet nodig hebben eigenlijk 🙊

Dus wij t stad in, koffietje drinken en kids wat laten spelen en meeuwen laten wegjagen van mijn heerlijk bordje daim-cake. Ava zal vrees ik nooit een ornitologe worden want ze sprak de rest van de dag over pauwen die pik doen 🤷🏼‍♀️

Helensburgh was nog wel een tof stadje. Niet te groot en vol charity shops. Dat is toch ietske anders dan bij ons waar “de kringloop” of “tweedehands” nog altijd zo wat raar bekeken wordt door sommigen. Hier is pre-loved heel normaal en kies je gewoon welk doel je wilt steunen. Zo kon je shoppen voor alzheimer, hartziekten, oxfam, etc.

Helensburgh

Ava in t skaterspark
Speeltuin al een tijdje buiten gebruik

Nadien poogden we een deel van de toeristische architectuur route te doen maar we hadden door t sluitingsuur van de wasserette niet genoeg tijd en verspeelden ook veel tijd met een viewpoint dat we echt niet vonden en dat de locals precies ook niet wilden prijsgeven. t was een stralend zonnige dag maar de kids sliepen in de auto dus toen we dan eindelijk aan een viewpoint met watervallen waren, konden we de 45min heen en terug niet doen. Spijtig! Dat wordt morgen herkansen. We stonden 1 dag voor op schema en Isle of Skye is zo toeristisch dat dat volgens mij een afknapper gaat zijn dus ik denk dat we t schema wat aanpassen en t puur van t weer laten afhangen…

Stralende zon onderweg

Loch Lubnaig

Rondpunt kan ook kunst zijn – Balloch
Brave kids onderweg

Tegen 17u de was gaan ophalen en toen langs de kust terug nr de B&B of dat dachten we toch. T bleek 1 grote miltaire basis tussen ons en de kust te zijn dus niet veel moois gezien behalve een knotsgek hippiedorp vol met grafitti caravans en slogans over het klimaat en de regering.

In t dorpje gaan eten en daarna kon ik de auto schikken en alle was sorteren 🤗 ik heb graag orde! Christoph ging voor een lange wandeling met de 2 kids in de fietskar zodat ik een uurtje rust had tijdens het reorganiseren en terug bij elkaar zoeken van verdwaalde kousen of wegmoffelen van shorten en andere items die we echt niet meer nodig gaan hebben! De B&B man zag t effe niet meer goed komen toen zijn hele oprit vol lag 🤪

Is dat lelijk van mij dat ik na 1 dag Schotland zeg dat ik al bijna spijt heb van de eerste 10dagen in UK. T is hier precies meer mn ding. Brede wegen, duidelijk aangegeven, voorlopig niet te toeristisch en super vriendelijke mensen!

Overnachting: we boekten nog een 2e nacht bij in de B&B vanochtend. Wij hadden dat eigenlijk nog nooit gedaan zo een B&B… trouwens grappig ochtendritueel hier. 8.30 stipt staat de eigenaar in zn uniformke eitjes te bakken voor de gasten. Lieve man! Zn vrouw komt haar kamertje niet uit, volgens mij is t hij die t hele spel hier runt en zij die de cash in t polleke verteert 😝 de B&B is zoals je ziet op de fotos nogal “bloemig” maar een warm bed dat ge niet eerst zelf moet oppompen, warm water in de douche, elektriciteit en wifi… mij hoort ge niet klagen

Er was er nog eentje diep in dromenland om 8.30
Lia mocht in pyjama mee en wilde liefst verderslapen…. tot de omelet kwam!

Helensburgh adresjes:

Net buiten t centrum aan t einde van de wandeling die startte aan t water, was een grote speeltuin aan een cafetje (Kidstons Cafe Bar – Rhu Road Lower) hadden we dat vanmorgend geweten… er was ook een zwembad op de parking waar we stonden ( Sinclair Str / West Clyde Str). Misschien ideaal als je toch op de was wacht?

Adresjes: we aten in de Village Inn in Arrochar maar dachten eigenlijk dat we naar de pub gingen. Het eten was ok maar niet wauw. Kids menu was wel echt waar voor zn geld. £4.95 en dan zo een dessert inclusief… feest voor de meisjes (want ja, Lia eet alles mee zoals haar grote zus!)

Dessert!!!!
Echt bij alles willen ze erwten serveren
In Schotland waar de knappe gasten echt met ne kilt over straat gaan

Dag 11 – Naar Schotland langs Hadrian’s wall

Heet dat ook vakantie als ge s nachts met uw petzl moet gaan kijken of t niet binnenregent in uw tent? Of als ge uw hele hebben en houden in de auto moet stoempen terwijl t pijpenstelen regent?

Jak, zoveeeeeeeel regen! We zetten de kids met ipad vast in de auto en liepen als verzopen waterkiekens alles in te pakken. Plots klonk een vakantiehuisje aan de Côte d’Azur zeer aanlokkelijk 🤭

We reden de Lake District uit onderweg naar Hadrian’s wall, een lange muur uit de tijd van de Romeinen die dwars door t land loopt. We besloten een oude vestiging mee te pikken met onze English Heritage pass en deden de kinderexpo en wandeling buiten. T was niet helemaal duidelijk of ge nu mocht spelen en klauteren daar maar niemand is onze kids komen terechtwijzen dus oef! En ondertussen scheen de zon weer 👍🏻

Hadrian’s wall oftewel Lia’s klaagmuur want ze wilde niet stappen mr ook niet gepakt worden

Nadien was t echt nog wel effe ver tot aan Loch Lomond en overal kwamen we “yellow warning for extreme rain” tegen. Dus toen we rond Glasgow in de file stonden en het laatste betaalbare hotel rond onze eindbestemming voor onze neus wegglipte op booking.com begon ik hem te nijpen… een kakexplosie opkuis momentje later in Starbucks zat Christoph nog vol goede moed om in de regenbui iets te vinden rond t meer dus lieten we het motel aan de autostrade daar voor wat t was op zoek naar iets gezelligers…. 2u later en een 10tal pogingen met als antwoord “sorry no vacancies” vonden we dan een B&B met betaalbare kamer! Oef! T was effe spannend want er waren ook nergens campings om op terug te vallen. Ik zag onszelf al wildkamperen in de natte tent….

De pub kon ons niet meer herbergen dus werden t fish n chips alvorens we de kids veel te laat in bed staken…

Overnachting: B&B Dalkusha House, £80 per nacht voor onze family room met 2 pers bed en enkel bed (cash) – bij Philip en Janet Bagen, Argyll Coastal route recht over hotel Arrochar.

Vragenuurtje van het thuisfront…

Huh, jullie hebben shorten aan, t ging toch regenen?

Ja, eerste 3 dagen stralende zon, maar geloof me na de eerste stortbui met donder en bliksem weten we dat regengerief geen overbodige luxe is als je naar hier op reis komt. Buiten 1 wandeling in de regen in Snowdonia zijn we er wel goed aan ontsnapt tot dag 10. Meestal regent t snachts op als we in de auto zitten…

Wat verbaasde jullie al t meeste in Engeland?

De wegen zijn hier super smal. Ettelijke keren spiegels inklappen, achteruit rijden en zigzaggen langs de stenen muren maar de Britten doen t allemaal even hoffelijk! Ze rijden zelf met relatief kleine auto’s en een grote portie zelfzekerheid (zelfs de stokoude bommakes). En toch steekt iedereen hoffelijk zn hand op bij t passeren! Bij ons zou er hier en daar een aardige portie verkeersagressie optreden. Persoonlijk denk ik dat t hier wel stressen is met een mobilhome of caravan. Maar mobilhomes zien we hier toch nog redelijk frequent dus blijkbaar zijn nog durvers!

De autostrades zijn nog zo iets raars. Af en toe stoppen mensen gewoon voor een cigaretje of rustpauze maar we zagen ook al fietsers! Zo op banen waar ge 120 moogt rijden 🙄 geen fietspad of niks eh. Echt zot… en niks fluovestjes!

Ze hebben hier ook iets met honden. Er staat overal aangegeven of honden al dan niet toegelaten zijn, en ze maken er een erezaak van ermee te pronken als hondjes welkom zijn. We zagen ook al hondenijs en hondenbier… laat staan de winkel vol hondenjasjes, kw’tjes en andere dingen… en in de supermarkt honden macarons, cakes en andere versierde lekkernijen gewoon bij de hondebrokken in de rayon. De meeste wandelaars in de parken hebben ook een hond bij… nuja, wij hebben 2 varkskes van kinderen mee, even leuk zeker 🤷🏼‍♀️

Vertelt eens iets over de kids?

Ava is ineens een grote meid geworden. Zonder dat we t wisten kleurt ze ineens binnen de lijntjes (als ze zin heeft), ze springt vlot van steen tot steen met coordinatie die ik haar niet nadoe, en vooral ze heeft ineens een ongeloofelijke fascinatie voor letters. Een tijdje geleden zagen we in onze straat thuis een auto met nummerplaat AVA en ik had daar een foto genomen. Op reis zoekt ze overal de letter A op borden, nummerplaten, etensverpakkingen etc en ze roept dan trots “kijk mijn naam”. Dus we leerden haar ook de letter V en toen was ze niet meer te stoppen en wilde ze iedereens naam kennen en de eerste letter. Ze is ook wel creatief, want toen ze de letter C nergens kon vinden, besloot ze de onderkant van een E te bedekken en verborg ze de beentjes om er een L voor Lia van te maken…

Lia is een gezellig kind. Geeft haar eten en ge hoort haar niet tot t op is! Ze is lichtjes gefrustreerd dat ze niet altijd zelf mag stappen zoals Ava. En ze wilt er zo hard bijhoren dat ze – in tegenstelling tot haar grote zus – zich niet geeft in de draagzak en dan zo in slaap valt de laatste 5min van de wandeling. En een taterwater zoals haar zus. Alleen verstaan we er nog niet veel van momenteel, maar wat wordt dat leuk voor ons zodra ze met elkaar kunnen spreken 🤭

Doen jullie Ava dan een pamper aan?

We hebben lang getwijfeld want Ava is al een tijdje droog en doet normaal enkel een pamper aan bij lange autoritten en dutjes. Maar, hier zitten we dus wel iets vaker in de auto en is t leven wat onregelmatiger, dus de eerste dagen had ze meestal een pamper aan… Buiten 1x na het drinken van 1L water tijdens een hete wandeling heeft ze eigenlijk nog geen ongelukje gehad. Maar toen was het dus wel een overstroming vandaar dat er ondertussen ook een keukenhanddoek tot pisopkuisvod is omgedoopt 🤷🏼‍♀️. Nu laten we haar wat vrijer al blijft t spannend als ze in slaap valt in de auto zonder…Hier zijn bovendien echt nergens pechstroken en amper tankstationstops dus als ze al naar de wc zou willen gaan op t onverwachte (per slot van rekening zeulen we haar potje mee) kunnen we echt niet langs de kant gaan staan… tijdens wandelingen lukt het haar prima zonder en ze is ook al een echte volleerde wildplasser. Als je haar laat kiezen gaat ze liever in de bush met mama, want ze haat het geluid van de handenblazers in de toiletten. Elk toiletbezoek begint dan ook met “geen lawaaaaaai”.

Dag 10 – Kriskras naar de andere kant van t Lake District

Niet veel soeps vandaag. Opstaan en de allerlaatste cornflakes opboeffen (wegens t was gisteren zondag en we stonden voor gesloten deuren in de supermarkt)

Dan 1,5u gereden naar Eksdale voor een wandeling. Het weer zat mee, het verkeer iets minder 😂

Bij aankomst bleek dat daar een soort van trein attractie te zijn en toeristische trekpleister voor mensen (vooral gepensioneerden of families met kids) die 40min op een stoomtreintje rijden door de regio. Toch maar naar binnen voor een hapje kantine-eten en de free wifi (die op geen botten trok).

Tegen een uur of 14u waren we dan eindelijk vertrekkensklaar en na pakweg 400m toen ik al begon te puffen van de foute keuze om mn regenjas aan te doen just in case, trok den Bauwens aan de alarmbel wegens kei harde buikpijn. Er zat niks anders op dan terug te wandelen… de kids vonden de speeltuin aan de parking minstens even leuk, den Bauwens had t schijt, en ik had er t schijt aan 🙊…. al die kilometers voor niks ☹️

Onderweg terug nr de camping mocht ik de supermarkt binnen. Niet gewoon zo een kleine buurtwinkel, neenee toch ne deftige grote! Laat ons zeggen dat ik me wat heb laten gaan en zelfs tapashapjes en dessertjes meehad! Natuurlijk paste aan de kassa niet alles in mijne zak… leve de bananendozen! Net zoals in de Colruyt 💪🏻

Avondmenu: erwten/spinazie/muntsoep, verse spaghettisaus met chileens wijntje; en een petit gervaiske als dessert.

En ditmaal liet ik me niet vangen en maakte den Bauwens ne kookpot warm water voor mijn afwaske. En geef toe; dat lukt toch veel beter met een zakske Werthers Originals 🤘🏻

Tegen 22u bed in, klaar voor veeeeeeel regen 😯😔