De Warande (Heule)

Een iets andere kerst dan hoe we hem meestal doorbrengen… We doorkruisten in tegenstelling tot andere jaren niet het ganse land met een auto vol cadeaus en logeerspullen, maar moesten amper een kleine 10km afleggen naar onze bestemming van de dag… De Warande!

Tot we aankwamen, bleef het voor de 3 vrouwen van onze familieclan een echte verrassing waar we gedropt werden. En ik moet eerlijk zijn, toen we een blokje rond de ringshopping van Kuurne reden, dacht ik effe van “ow boy heeft den Bauwens weer iets van 16 bomen en een grasveld gevonden op google?” Het was duidelijk geen love at first sight toen we moesten parkeren pal tegen de R8 en er dan ook nog onvoorspelde regen uit de lucht gedruppeld kwam! Maar ineens was daar een regenboog… en ik verklap het nu al, het natuurspeelpark overtrof echt alle verwachtingen!

Snel gingen we op ontdekking en kwamen we aan de speeltuin zowaar een ander gezin uit Beveren-Leie tegen. Dat waren dan ook zo goed als de enige mensen met wie we de 8 hectares deelden tijdens kerstochtend.

De meisjes verkenden rustig maar al snel bleek dat we toch beter de ducksday pakjes uit de auto zouden halen want de speeltuin was gewoon te tof om enkel de droge dingen te inspecteren. Dus Christoph holde een rondje richting auto en na een valse start konden we dan echt op exploratietocht.

De meisjes konden daar echt naar hartelust ravotten. Lia verkocht in elk speelhuisje ijsjes, Ava verfijnde haar trampoline kunstjes en we oefenden op klauteren met zandhanden! Echt ooo-ve- ral gingen we onder luid enthousiast gegil piepen. De kindjes die hier de UIT-pas zomerkampen kunnen doen, zijn nogal gelukzakken zeg!

Na een klein incidentje waar de death ride Lia te slim af was (hence den tut op de rest van de foto’s) gingen we op exploratie in een super coole houten boomhut…

De meisjes geloofden niet helemaal dat ze weer veilig naar beneden geraakten en t wiebelde best wel een beetje maar we verlegden gezinsgrenzen! Al geef ik toe dat Lia naar beneden krijgen eerder een doorgeefoefening was… de pacha liet zich patattenzaksgewijs dienen…

Terwijl we ons kerstchocolaatje aten, maakten we een kip en geitje jaloers op een soort van inieminie kinderboerderij veldje dat we eveneens ontdekten verderop in t park! Er zijn daar trouwens ook gemeenschapsmoestuintjes en zelfs bijenkasten en volgens mij in de zomer ook bloemenweides en veel kleur!

Het park had ook een mini waterspeelzone! Na een korte vlottentocht kwamen we uit aan een zit arena met stadsbarbecues (hier zien ze ons tussen april en september zeker terug voor een barbecuetje met vrienden!).

Wat volgde waren steile glijbanen en peuters die nogal enthousiast naar beneden vlogen dankzij hun speelpakjes! Maar uiteraard altijd een responsible parent down hill om op te vangen…. tot…. tot er iemand t lumineuze idee kreeg om geflankeerd door beide dochters naar beneden te glijden… ha wat een mop. Mr Bauwens moest kiezen wie opvangen, koos Lia (die uiteindenlijk toch gans in de modder belandde) en ikzelf en Ava vlogen na de glijbaan poepwaarts nog even verder… Laat ons zeggen: moeder snapt nu waarom een reserveonderbroekske in den auto toch niet zo een dwaas plan is! Ja lachen met mn natte joggingbroek en slobberkont is toegelaten!

Nat, modderig, moe en voldaan keerden we bijna 2u spelen later huiswaarts met enkel een korte fotostop aan de grafitti aan de ingang.

Allee dat is stiekem niet helemaal correct, we deden ook nog eventjes een take away verderop de parking voor ons kerstmenu 🙈 Wat moet die mevrouw van de drive-in wel niet gedacht hebben….verwaaide modderige mensen, blote billen verstopt onder jassen en warme -door oma gebreide- mutsen als kinderpantoffeltjes gebruikt om doorweekte voetjes op te warmen! Maar hej de frietjes en burgers smaakten!

En vervolgens snel naar huis om cadeautjes uit te pakken en te zoomen met de Van Gaelens.

Kerstmis 2020 toch speciaal maken, wij kunnen dat 💪🏻

Meer info: https://www.kortrijk.be/warande/de-warande

Vlaspark (Kuurne)

Sommige weekends staat er zo niks op de planning. Maaaaaaaaar, is een mini uitstapje ideaal om de veel te lange week te doorbreken. Uitwaaien is the new black ofzoiets?!?

Per slot van rekening zit ik als thuiswerkende lector al weken tegen een computerscherm te babbelen, op diezelfde plek als waar ik op avondlijke uren een gehamsterd stofje knuffel en kinderkleren tevoorschijn tover vanonder de naaimachine & kinderen en vloeren van HelloFresh waardige maaltijden voorzie en noem zo maar op…

Soit, zondagmiddag moesten we nog even uitbreken. Buienradar gaf aan dat de late middag zou meevallen dus hup wij richting t Vlaspark in Kuurne. Naar Kempische normen echt maar een scheet groot, maar toevallig zijn wij de kleine dichtbij dingetjes gaan leren appreciëren in 2020!

Dus waarom je toch eens moet passeren?

1) stadsbbq’s: zeer gewoon in Australië waar de parken bijna allemaal picknicktafels en barbecue ruimtes ter beschikking stellen voor outdoor familie feestjes of spontane get togethers! Oooh zo een Zuid Afrikaans braaike met maten zou anders ook wel smaken! Niet getest maar in de zomer claimen wij dus zo een plaatsje!

2) een heerlijke plek om de kids te laten spelen in de natuurspeeltuin ondanks dat de oude koetswagen misschien hier en daar wat kraakte onder de houtwormpjes. Spreuken, mini doe opdrachten, houtsnijwerken en wat vlasbloem grafitti dabei… tof gedaan!

3) ideaal herfsttripje… talrijke paddenstoelen, een notenboom die maar al te blij is dat jij wilt smikkelen en met de notendoppen wilt knutselen nadien, plassen, bankjes om van te springen in nog meer modder, een wilgenhut om kampen te bouwen, enkele koeien en paarden in de buurt…

Meer moet dat voor onze kids niet zijn!

Zoudedaweldoen?

ºº Geschreven in t kempisch, maar eender welk dialect toepasbaar ºº

Een greep uit het gamma…

  • Op reis met 2 kleine kindjes, gelle zijt zot! Die Lia gaat nog kei klein zijn.
  • Ge weet toch dat die kinnekes daar echt niks aan hebben?
  • Waaaaaat naar Canada, met de vlieger of wa? Durfde gellie dat? Da gaat tegenvallen zenne met zo nen actieve peuter op uwe schoot.
  • 5 weken? Da meende nie, in ne mobilhome of wa… lekker opgepropt en zonder deuren die ge dicht kunt smijten als mini 1 tiert omdat ze niet kan slapen, of mini 2 die van de nachtelijke jetlag constant wilt boeffen…

En zo kunnen we nog wel even doorgaan. En toch gaan we! En toch gaan we! En toch GAAN WE. Ja toch, he lief?

Tuurlijk is dat scary met een dochter die in haar hele leven al meer dokters gezien heeft dan haar beide ouders samen (extra ziekte en annulatieverzekering ✅)

Tuurlijk is dat mega uitgekiend inpakken om dan propvolle trekkersrugzakken mee te zeulen met babystuff dat we misschien helemaal niet gaan nodig hebben (denk u er het gevloek al maar bij als blijkt dat we dat ene voorleesboekje toch echt wel hadden moeten meepakken 🤨).

Vanzelfsprekend zal dat sommige dagen tegenvallen als moppersmurf met jetlag de bovenhand haalt, het nog lang rijden is en de koekjes op zijn, de dieren niet op de foto willen of de kindjes net slapen op hét moment dat die uitgelezen social media foto opportuniteit voorbijkomt 📸.

Maar…  5 volle weken met zijn viertjes op 1 van de prachtigste plekken ter wereld, dat is waarom! 👶🏼👧🏼🧒🏻👦🏻

En dat we niet de enige zijn die daar zo over denken.. check dat filmpje!