Tag: Mobilhome avontuur

Dag 17 – Bibberen, rendieren zonder goesting en grillen in Stora Sjöfallet

Geplaatst in Roadtrip, ZwedenGetagd , , , , Een reactie plaatsen

Wat een dag…

Na een omeletje als ontbijt stonden wij bij openingstijd (10u pas!) in onze warme kleren klaar aan t Ijshotel van Jukkasjärvi. Met 2 betalende volwassenen mochten de kids gratis mee binnen & we namen snel de enige kinder poncho die er was (minpuntje toch wel!).

We waanden ons even ijsprinsessen uit Frozen en dwaalden door de ijsiglo. In de winter (en zonder corona) is er uiteraard een veeeeel grotere expositie (en ijsbar waar je (Absolut vodka) drinkt uit ijsbekers) en is alles nog impressionanter. Maar we keken wel al onze ogen uit.

Het ijshotel wordt gemaakt uit blokken ijs die men vanaf dat het vriest, uit de rivier snijdt en in hangars opslaat. Ondertussen is t al een ganse constructie met verborgen stalen bogen enzo, maar charmant blijft het wel. En voor de mensen die een overnachting overwegen, sinds een dikke 15j geleden zijn er deuren aan de kamers die zelfs op slot kunnen & niet onbelangrijk… wc’s!

De kamers hebben allemaal een thema die een bepaalde internationale ijssculptuur-artiest uitgewerkt heeft. Hierbij enkele van onze leukste foto’s…

Heel lang bleven we niet, want Ava had ‘s ochtends niet willen geloven dat t heel koud ging zijn en was onder de veel te grote cape, waarover ze meermaals struikelde, eigenlijk iets te licht gekleed. En in alle eerlijkheid… ik was mijn comfy sneakers vergeten te wisselen met mn bergbotinnen en mn teentjes vonden t ook best wel ok om al te vertrekken. (In principe is je ticket een hele dag geldig, maar wij keerden niet meer terug)

Nadien wilden we wandelen naar de Sami village, maar eerst zei de gps 160m verderop in te straat, toen werd t een km in de andere richting en uiteindelijk na een uur slenteren toch maar met de mobilhome gereden om dan zonder parkeerplaats te eindigen en t af te druipen 🤨 (reken daarbij dat ik s morgens een koude douche had in de mobilhome maar wel gloeiend heet afwaswater 😡 en dat mn kleine teentjes nog steeds maar matig ontdooid waren en je kent mn hangry modus 🤫)

We gingen snel picknicken (vulden de Adblue bij… echt elke roadtrip wel iets met ons vervoer 🤣) en waagden dan toch maar een 2e poging met iets meer geluk.

In het Sami Centre (Nutti Sámi Siida) kan je in principe rendieren aaien. Dat was eigenlijk onze voornaamste redenen om te komen… ex collega Kim was er enkele dagen geleden en stuurde heerlijke foto’s van haar kids bij de rendieren. Maar je weet hoe dat gaat… als je ergens op hoopt… de rendieren waren koppig en bleven in de stal liggen. We konden hoogstens wat konten fotograferen van toen ze -geirriteerd door de opdringerige toeristen- naar de kraal stapten waar ze niet gestoord mochten worden…

De kids lieten t niet aan hun hart komen, stapten ijverig in elke mogelijke rendiervlaai die je maar kon vinden 🙄 en bezochten mee de expo over de oude drooghutten, Sami kleding, oude tipi tenten en oefenden op lasso gooien om elanden te vangen… blijtsoep toen we ze uit de mini Sami speeltuin haalden.

We kochten in de winkel nog rendiervlees (de rendierpantoffels van 250€ lieten we hangen) en besloten te starten aan de uittocht naar het volgende nationaal park.

We tankten in Gällivare, vulden in de grote Coop supermarkt het vers brood aan (en Ok mss ook berlijnse bollen en wat donuts) en reden naar Stora Sjöfallet Nationaal Park.

We zochten een wildkampeerplek vlak voor het nationaal park. Helaas was de idyllische aan het water al volledig ingenomen (kleine echtelijke crisis bij t tussen de bomen weer achterwaarts slalommen) en eindigden we op een ongezellig stukje asfalt (Kirjaluokta Ratsplats) iets verder op met zicht op… een pyloon.

Maar door kinderogen gekeken was t er best spectaculair. Een gigantische berg kiezels (vermoedelijk om s winters boven de sneeuw te storten zodat de sneeuwketting/banden weer grip krijgen) en vooral… een stukje voor t bos met al wat nodig was voor onze avondmaaltijd.

De kids gingen hout sprokkelen alsof ze nooit iets anders deden, verzamelden stenen en genoten van ons kampvuur om de rendierburgers en hotdogs te maken… veel te laat zaten we in ons bedje!

Dag 16 – Abisko Nationaal Park

Geplaatst in Kinderwandeling, Roadtrip, ZwedenGetagd , , , , , Een reactie plaatsen

We sjeesden de afgelopen weken heel Zweden door naar 1 van de noordelijkste nationale parken. De echte “die hards” gaan nog iets verder, maar in die gebieden kan je alleen iets gaan doen op meerdaagse staptochten en dat is nu even geen optie 🤪. Dus ons eindpunt was Abisko Nationaal Park!

Voor zij die op de kaart volgen, ja, dus helemaal in t topje van Zweden op een boogscheut van de Noorse grens

Parkeerplaats vinden voor de mobilhome was eventjes spannend (ik vraag me echt af hoe mobilhomes dat hier doen in een niet-corona jaar met volledige toeristenmassa want eigenlijk is er amper parking voor hen voorzien) maar al gauw waren wij dus up and running voor onze wandeldag!

De routes vertrekken allemaal door de “toegangspoort” die ook de Kungsleden wandelaars nemen (een wandelpad, letterlijk Koningstocht, van 440km!)

Wij besloten om eerste te starten met de gele route (Lia wilde de ganse paal meepakken want ze wilde alle kleurtjes hebben 😜)

Kort na de sjieke entree was er al meteen een leuke graffiti tunnel met watervalmuziek. Sjieke kunstinstallatie van Annica V Waara en Simon Marainen. En zo totaal onverwacht in een natuurpark. Grappig!

De gele route ging nadien meteen naar t spektakel… een luide waterval. En wel eentje met een speciaal verhaal. Ze lag eerst elders, maar toen de spoorlijn aangelegd moest worden was men wat lui & leek t handiger en sneller om met dynamiet een paar nieuwe gaten te blazen en de rivier te verplaatsen… de oude waterval werd met rotstblokken dichtgegooid…

Overal op de trail was er meertalige uitleg en een soort van verrekijkers die onze kids wel integreerden. Dieren zagen we – gezien t geluid dat onze eigen varkens produceerden – weinig (tot grote spijt van de vogelspottende vrouw die zich opgesteld had aan een vogelkijkhut met prachtig uitzicht over de stroom en bergen met sneeuw waar wij nu nét 10.000 pogingen tot deftige familiefoto met zelfsontspanner deden – spoiler: mislukt!)

Na de gele wandeling sprongen we even t Naturum binnen. Het hoogtepunt was voor de kids dat ze even “schooltje” konden spelen in de dia-ruimte 🤪. Ik wist persoonlijk de foto expo wel te pruimen!

En hup, kinderen buitengejaagd (maar wij zijn nog niet klaar, ik ben de juuuuuuf) en door naar de oranje wandeling. Die begon alvast weer spectaculair langs de rivier.

Na de lunchpauze (en er zijn bewijzen dat ik ditmaal wél beleg bij had) en 100 stenen in de rivier keilen, worstelden we ons door de hitte richting lagere begroeiing met veel bergbloemen. En telkens met t geluid van het kolkende water naast ons.

De route was een mengeling van ski-trails en stond – naar mijn mening – niet altijd even goed aangegeven (oranje werd nogal vaak rood of een rood kruis) maar al bij al vonden we goed naar waar we de kids moesten sturen om te testen of t vondelpadje nog wel stevig was 😉

En de route eindigde weer waar ze gestart was… wij doken enkel nog t “Turist station” in voor mijn langverwachte “morotskaka” en een ijsje vr de kids…

Daarna reden we terug naar Kiruna want ik had t lumineuze idee om in dat “toeristenstadje 1e klasse” eens lekker te gaan eten (ja weer eens zo een dag waarin in vergat vlees uit de diepvries te halen)… wat een misser. Zoveel leegstand, zo weinig mensen, totaal niks te beleven…

En als ge ne Zweedse “kebab-pizza” moet gaan eten (lokale delicatesse) in een zaak die ge in België niet zou overwegen (maar bon er leek niks anders dat aanvaardbaar scoorde open)… dan weet ge genoeg eh… Kiruna heeft nood aan een gezellig hip resto 😀

De kebab pizza was trouwens heerlijk, mijn rendierpizza ook. De kinderen hun pasta was niet te vreten (ons vader zou zeggen, precies al eens gegeten) dus Ava en Lia smikkelden samen de frietjes van Lia’s kebab op.

We sloten onze dag opnieuw aan de rivier af. Wederom op een wildkampeerplekje van “park4night”, ditmaal nabij Laxforsen (niet ver van Jukkasjärvi). We hoorden enkel gekabbel van de rivier en af en toe een vissersboot met grootheidswaanzin die in volle plankgas over t water scheurde… ooh ja en t gezzzzzzz van de vele muggen… GPS: N 67° 51′ 21″ E 20° 31′ 32″

Dag 15 – Helemaal tot boven de poolcirkel…

Geplaatst in Roadtrip, ZwedenGetagd , , , Een reactie plaatsen

Onze missie van de dag: Op zoek naar water voor de mobilhome (ik wil echt wel es douchen – afwassen iets minder 🤣); een volle naftbak; een wc dumpplaats (lukt relatief vlot, afvalwater daarentegen…) én de 2e fles antibiotica voor Lia.


Dat laatste bleek toch wel echt een uitdaging. In Gammelstaden kon de apotheek ons niet helpen want ze hadden geen voorraad van de siroop. En ook de apotheken hogerop richting Kiruna zaten zonder. Dus dankzij mijn Zweeds geslijm en vriendelijkste lachske reserveerden ze een fles in de apotheek van t ziekenhuis van Sunderby 10km verderop. Wij snel naar daar…


Die ziekenhuis-apothekeres werkte echt tegen haar goesting vandaag… djiezes op haar 10000ste gemakske. Maar, zonder een cent te betalen stond ik 10min later toch weer buiten. Blijkbaar is alles voor kindjes gratis. Des te beter! Moet ik me niet schuldig voelen als Lia die over een paar dagen uit t raam kijlt als haar 10dagen om zijn. Ze vindt de appelsien-smaak echt vre-se-lijk en t is elke keer zo een strijd… Alsof ik haar foie gras gewijs volstoemp ofzo 🤨


Vandaag stond ook de grote rit richting het allernoordelijkste punt van onze reis op t programma. De kids kregen elk een ipad en we begonnen eraan.

Het landschap in Zweden is echt veel eentoniger om door te rijden versus Noorwegen. Het lijkt een aaneenschakeling van naaldbossen met daartussen een asfalten baan met 1 rijvak voor elke richting. Hier en daar een wc hutje en picknick stopplaats maar verder is er hier op de E10 weinig te beleven… soms schoot t bijgevolg echt niet op…


We hielden hier en daar een korte pipi pauze (of eentje om een kind terug vast te zetten), luisterden de film van de Leeuwenkoning die door de ipad-boxen galmde, permiteerden ons een mini dut-momentje als co-piloot maar all in all was t dus wel eerder eentonig en lang….


We stopten ‘s middags aan een supermarkt in Överkalix voor “vers” brood (relatief als t smaakt en eruit ziet als toastbrood). Jammer genoeg waren de verse koffiekoeken en pistolekes waar ik al een uur over mijmerde totaal onvindbaar…

En, uiteraard deden we later nog een cheesy fotoshoot momentje aan het bord van de poolcirkel (ter hoogte van Lansjärv). De kids waren niet onder de indruk en bleven liever in de mobilhome…

Ik zie trouwens wel een businessplan voor dat vervallen conciërge huisje daar… lekkere koffie, fika en Belgische wafels en k$ching k$ching goudmijntje!


Grappige noot – in 2005 stond ik onder datzelfde bord op mn blote voeten in een halve meter sneeuw (iets van een zotte Erasmus studententrip). Nu bij bijna 30graden!

Buiten 5 rendieren – waarvan er dan nog 4 een halsband droegen – zagen we amper iets spannends.


Maar zoals altijd komt de beloning op t einde… Na al een kleine prospectie in Jukkasjärvi aan t ijshotel vonden we een half uurtje buiten Abisko Nationaal Park een simpele maar leuke wildkampeerplek aan t water (inclusief 1000muggen) met zicht op de bergen (eindelijk!) en sneeuw!


Morgen belooft nog een zonnige dag te worden dus perfect voor onze geplande wandeling. Het ijshotel en Sami centre zouden we dan idealiter graag donderdag doen als ze daar enkel wat bewolking geven. Daarna vermoedelijk hier en daar eens wat regen en kouder weer op ons pad op weg terug naar t zuiden. Maar bon, dan kunnen de lange broeken en truien ook eens uitgepakt geraken.


Vandaag bleek trouwens dat de kids hun onderbroekjes op waren. Maar no worries… de bus wipp express kwam boven en dankzij de cheap-ass Action waslijn doorheen de slaapkamer vandaag, heeft Christoph morgen weer propere t shirten & de kids kunnen in een proper slipke op pad… oef zeg 😄 Leve de allesvoorzienende moeder! Ja, zelfs het vuilblik kwam al van pas. Er is een reden dat wij thuis alleen maar rijst eten de dag VOOR de poetsvrouw komt (#varkens)

Dag 14 – Tot in Luleå

Geplaatst in Roadtrip, ZwedenGetagd , , , Een reactie plaatsen

We wilden vanochtend net vertrekken op de parking toen de locals kwamen zwemmen… Mmm, toch ook maar snel een plonske wagen? T was immers al weer 25graden en we hebben al lang geen doucheke meer gezien 😂

Dus snel zwemgerief aan en een dipke gewaagd in dat prachtige meer voor we doorgingen. Shame on us maar t is de eerste keer dat we zelf kopje onder gingen hier in Zweden 🤭 (de kids hun duikbril was uiteraard voor de show… )

Nadien stond een eerste deel van de laatste 8u richting Kiruna op t programma. Onze map vol voorbereidingen had een pak info over de eerste grote stad op ons traject: Umeå. We kozen uiteidenlijk het Umedalens Skulpturpark 5km uit t stadcentrum.

Het was eventjes zoeken naar een parkeerplek (want no way ging ik weer werken met die app uit Uppsala die ons een parkeerboete opleverde) en na een korte lunchpauze waarbij we op de sandwichekes met smeerkaas/zweedse kaas en mozarella vlogen, waren we er klaar voor! Bij 28graden en vol zonnecreme begonnen we aan onze wandeltocht… we lieten de parkeerapp 2u lopen en t was amper genoeg. Er was zoooo veel te zien!

De plaats van t park was waar vroeger één van de eerste psychiatrische centra van Zweden stond. Sommige kunstenaren deden iets met die -soms bittere- geschiedenis, anderen waren gewoon creatief met alledaagse materialen zoals de giga waslijn van oude kleren, de boog van “stalen stoeltjes” of t oranje/groene huisje van “Duitse water-bakken” 🤭

De kids mochten hun fietsje mee, maar we weten allemaal hoe dat eindigt… 😂

Nadien vingen we de rit aan richting t hoge Noorden… Skellefteå lieten we links liggen (was initieel ons plan om daar te overnachten maar dan was morgen nog steeds een lange rij dag). En ook in Piteå deden we niet. We stopten wel net ervoor in Jävre aan een vuurtoren met gezellig visrokerijtje maar daar stond een giga wachtrij voor het resto en de staanplaatsen van de camping waren te betalen met Swish of na een wandelingtje in de plaatselijke supermarkt. Allemaal als sardientjes op t gras of asfalt zagen we minder zitten dus we reden verder… Achteraf bezien misschien niet het strakste plan gezien t toen al 18.30 was.

Ons plan was namelijk om langs de kust iets verderop zeewaarts te trekken voor een wildkampeerplek. Alleen, ik had al een hele tijd geen 4G op mn gsm dus t was echt op goed geluk zoeken… helaas viel de baan serieus tegen en was er weinig dat in aanmerking kwam.

We parkeerden aan een steigertje maar werden al meteen weggejaagd omdat t privegrond was. Daarna richting de camping van Vällen maar die was opnieuw enkel te boeken met Swish OF als ze open was van 11-16u (zeer toeristenvriendelijk uur 🤭). Dus wij 2 wielrenners aangesproken en de vrouw verwees ons naar een havenplaatsje in Alhalm. We reden een soort van Centerparcs achtig domein door en parkeerden ons uiteindelijk aan een geultje met prachtig zicht… Alleen, ik kon me niet ontdoen van t idee dat we bekeken werden…

Christoph startte aan de chipolata met appelmoes en patatjes en ik hield t visserke in de mot die maar hevig aan t telefoneren was. Zelfs zijn vrouw kwam mee kijken alsof we aapjes in de zoo waren aan de andere kant van t havengeultje. En ineens was t zo ver…. 3 pakweg 60’ers op hun fiets (zo iets van de plaatselijke crime watch) kwamen in t Engels vragen of wij daar wilden kamperen. Ik schakelde snel in t Zweeds over, Christoph stoempte de charmante kinderen met puppy eyes mee buiten en ondanks de vriendelijke babbel en pak complimenten over mn geweldig Zweeds met heel goede intonatie en uitspraak (zij gezegd eh, ik stoef hier niet, ik vertel gewoooooon na 😂) mocht t niet waar zijn. Vermoedelijk owv Chef Police aan de andere kant van t water vroegen ze toch of we na t eten wilden vertrekken. Mijn goesting om er te blijven was trouwens toch al lang over…

Op de weg vonden we niets anders en zo eindigden we toch nog in Luleå. Met het laatste beetje door Stad Waregem gesponsorde 4G van Christoph vonden we de weg richting Gammelstaden net buiten de ring. Hier staan we dan op een parking voor mobilhomes en grote voertuigen wat eigenlijk niet meer dan een open ruimte naast de spoorweg is. Benieuwd of we morgen gewekt gaan worden door geboemel…. Nuja, t gaat alvast niet door een rijke oude knorpot van de vakantiehuisjes in Alhamn zijn 😀

PS moest je ooit richting Umeå trekken. Zeker eens de Hägring glazen kerk rond Vännäs uitchecken die wij helaas voorbij sjeesden…

Dag 13 – Skuleskogen Nationaal Park

Geplaatst in Kinderwandeling, Roadtrip, ZwedenGetagd , , , , , Een reactie plaatsen

Toen we er gisteren voorbij reden wisten we eigenlijk al dat we een fout maakten…. En al helemaal toen we de foto’s zagen die mijn ex-collega Kim er maakte met haar kids vorig jaar.

Dus, vanochtend eerste werk terug naar Skuleskogen nationaal park. We kozen voor de noord ingang omdat die nu eenmaal het dichtste lag bij t dorpje waar we overnachtten. De baan er naartoe, was de laatste 2km zo eentje waar je steentjes tegen de carrosserie hoort ketsen en hoopt dat er geen steentje tegen de ruit vliegt 🤞🏻.

Aan de parking kregen we nog wat advies en plannetje van een Zweeds koppel, ik negotieerde met Ava over haar outfit (uiteindelijk liet ik haar de mooie rok en glitterkniekousen dragen in ruil voor deftige stapschoenen) en Christoph maakte de kindjes hun rugzakken (die ze amper 500m droegen en dan bij papa in de draagzak vlogen 😅)

De wandeling is 4km enkel en iedereen vertelde ons dat we toch wel een dagje weg gingen zijn. Daarvan geloofde Christoph dus geen snars. Hij lachte me bijna uit met al de drank en t zwemgerief die ik ging meezeulen 😅

De meisjes begonnen dapper aan het stappen wat al gauw klauteren en hindernissenparcours werd…

De eerste stop aan een meer met zandstrand beloofden we de kids om te zwemmen op de terugweg. Daarna klommen we tot aan de waterval waar we ons eventjes konden verfrissen.

Hier begon t pas echt steil naar boven. Het pad met boomwortels werd vervangen door mul zand vol stenen. Dapper gingen we verder. Op sommige plaatsen waren de “tredes” zelfs bijna te hoog voor onze kleuters maar ze gingen onverstoord verder.

We hielden een lange lunchpauze aan het meer op 1km van de kloof. Het zwemgerief kwam zelfs even boven.

De lunch zelf was niet veel soeps gezien we (lees: ik) t beleg vergeten waren… pistolekes met appel dus. Njomnjom 😄

Na de lunch lieten we de zonnebadende mensen achter en stapten we nog naar de top van de kloof. Pittig met Lia die tegen dan best al wel wat moe begon te worden. Afleiden werkt bij haar t best dus ik speelde mee met haar Paw Patrol fantasietjes.

Met losse stenen en een ongeleid projectiel naast me had ik niet veel tijd om foto’s te nemen. De plaatjes die ik wel schoot, doen de kloof ook helemaal geen eer aan…

Zoals altijd gaat de terugweg naar beneden een pak rapper. Je weet dan namelijk al welke punten je zal voorbij wandelen. Lia wandelde nog mee de kloof uit tot op t plateau waar we onze fotoshoot hielden met op de achtergrond t meer waar we gepicknickt hadden. Daarna stopten we haar in de draagzak. T bengeltje sliep nog geen minuutje later…

Ava stapte de ganse wandeling flink uit. De laatste km beloofde ik haar chipjes ipv zwemmen in het meer (dat ondertussen in de schaduw lag). We vlogen allemaal als wilde zwijntjes op ons aperitiefje. Meteen die stapschoenen uit en eventjes bekomen.

De kindjes kregen ook nog een verrassing uit het speelpakket (elk een boekje en nieuwe stempeltjes) en waren een half uurtje aan t knutselen voor we op zoek gingen naar een plaats waar we ons afvalwater en wc konden lozen.

De camping in Överhörnäs die ik uitkoos bleek vol te zitten, dus we reden naar de haven in Örnsköldsvik. Die betaalparking waren eigenlijk asfalten staanplaatsen op t dok hetgeen ons toch ook maar onveilig leek voor de kids ondanks t mooie uitzicht.

We gebruikten de gratis faciliteiten en reden terug naar onze wildkampeerplek aan het Lomsjön meer waar we gisteren ook de nacht doorbrachten.

Als echte Zweden sloten we de dag af met gegrill.

Overnachting: opnieuw aan de badplaats naast t Lomsjön meer. N 63° 20′ 0″ E 18° 40′ 0″

Dag 12 – Nog meer Arknat aan de Höga Kusten

Geplaatst in Kinderwandeling, Roadtrip, ZwedenGetagd , , , , Een reactie plaatsen

Veeel te laat uit ons bed gerold, maar toch nog even spek met eieren als krachtontbijt want het eerstvolgend Arknat viewpoint (vervolg van de architectuur route van gisteren) begint met een stevige klim.

We moesten ons parkeren (20sek) aan de Frilyftsbyn in Docksta, een heel groot buitencentrum/camping aan de voet van de berg waar je ‘s winters de skilift neemt. Moedig begonnen we aan onze klim tussen de vele wandelaars die wél gans tot boven gingen. Ava haar prinsessenoutfit en onze sneakers verraadden waarschijnlijk dat wij ons niet gans in t zweet gingen werken. Lia zeulde zelfs een tas vol rommeltjes mee (dat kind is ongelooflijk, wil hele tijd “op reis gaan” spelen en heeft dan uiteraard een valiesje nodig).

Al gauw kwam de Forest Cradle in beeld. Een houten platform waar je kan op chillen, schuilen of gewoon genieten van t landschap. Althans, zo stond ‘t op internet beschreven. Ava en Lia zouden er nog aan willen toevoegen dat t een prima winkeltje is en een ideaal podium om op te dansen.



Het viewpoint van He sloegen we over omdat dat heel moeilijk te vinden zou zijn en er amper parkeerplaats was op t eiland. En als die er was… te betalen met… swish (hetgeen dus enkel gekoppeld kan worden aan een Zweeds rek nr)


We reden meteen door naar Komponerar eentje die vanaan de parking te zien is. Na een boze madam die maar bleef wijzen op het bord dat mobilhomes niet mochten overnachten op de parking, parkeerden we ons net buiten de parking en liepen we snel even over en weer.


En ook bij t derde viewpoint doken de borden voor verbod mobilhome en caravans weer op dus parkeerden we ons op t straat vlakbij. Heel idioot eigenlijk want de parkings zijn perfect ok voor mobilhomes. Skogsdunge lag vlak aan t strand en we maakten gebruik van de picknickbankjes om even te lunchen, al hadden de kinderen het voornamelijk druk met op stenen klauteren en twijfelen of ze nu al dan niet dat koud water durfden inrennen.


De namiddag hadden we gereserveerd voor en kunst-fietstocht maar die bleek 50km lang te zijn ofzo. Zelfs een iets kleinere lus was er 13km en Ava wilde persé zelf fietsen. Daarom parkeerden we ons in Köpmanholmen en deden daar het Herrgårdsparken. Een wandeling door het bos waar je vanalles tegenkwm van exposities: verstopte trollen (konden we al goed van in Boom), kabouterhuisjes, uitleg over dieren sporen, etc. De kids waren ondanks de fiets en loopfiets (en we weten allemaal dat dat eindigt met mama die dat ding sleurt) nogal lastig en de wandeling leek me eindeloos te duren… 🙈


We kochten hen om met een ijsje uit de diepvries en besloten op zoek te gaan naar het volgende Arknat uitkijkpunt “Off Centered”… en je leest t goed… op zoek gaan naar. De parkeerplaats vonden we vlot, maar we namen blijkbaar de verkeerde kant van het meer dus besloten dan maar als alternatieve activiteit te zorgen dat de kids frisgewassen weer in de mobilhome konden. (En hier vielen we dus door de mand als niet echten… een Zweed had uiteraard zijn hotdogs en worstjes bij om te grillen & een handdoek en zwemgerief). Nuja we waren alleen (uiteraard tot ik zelf me even ging dippen) en de kids hadden geen problemen om in hun blootje in het meer te spelen. Lia genoot zoooo van zandpateekes maken en rollenbollen door t zand & koukleum Ava stond ineens ook tot haar middel in t water te schateren dat t leuk was!


We sloten nog af met een allerlaatste Arknat punt om t af te leren, namelijk A-Maze-Thing. Een doolhof achtig iets bovenop de rotsen. Omdat de kids al moe waren en Lia al in pyjama zat liepen Christoph en ik even beurtelings over en weer door t bos.


Even later vonden we een pracht van een wildkampeerplek aan de badplaats van Lomsjön. Picknickbank om te koken, prachtig zicht op t meer én een speeltuin voor de bengels die ongeduldig wachtten tot de macaroni klaar was… en stil en rustig! Dat wordt hopelijk zalig slapen!

Dag 11 – Höga Kusten

Geplaatst in Kinderwandeling, Roadtrip, ZwedenGetagd , , , , , , , Een reactie plaatsen

Kleine stockup in Härnösand voor we hogerop de beschaving (?) achterlaten… of duurdere prijzen treffen (?) of gewoon omdat we honger hadden en een grote supermarkt zagen naast t tankstation??

Hoe dan ook, we hebben nog steeds diepgevroren vacuum vlees maar de diepvries was halfleeg en zo een supermarkt in Zweden is altijd eens een beleving. Het opvallendste is de giga rayon wasa smörrebröd en het feit dat ze letterlijk alles – gaande van erwtensoep tot mayonaise of gehakt – in een plastieken worst verkopen. De kids zorgden ook voor een extra voorraad frisco’s! Christoph kocht Marabou chocolade alsof zn leven er vanaf hing en de meisjes kozen Singoalla koekjes die ik op Erasmus ook steeds at (trouwe fans weten dat Ikea ook enkele varianten heeft)

Feest, 2 volle kinderwinkelkarretjes buiten voor minder geld dan ik in den Okay uitgeef en de mobilhome weer voorzien van vers brood en lekkernijen.

Vandaag stond de Arknat route op ons programma. De Höga kusten zijn op zich al zeer impressionant als kustroute, maar Christoph vond uiteraard iets online om t nog meer “ons” te maken. Een intiatief waarbij er op de mooiste uitkijkplaatsen tijdens die 130km lange route houten architecturale pareltjes gebouwd werden door vrijwillige architectuur en bouwkunde studenten. Moest hij zelf nog student zijn, ik was hem 14d kwijt volgende zomer om wat te timmeren en boomstammen te versleuren door t bos. 😂

Het eerste viewpoint “Stranded” was een korte wandeling door het bos vanop een plaatsje dat ons net breed genoeg leek om de mobilhome nadien weer uit weg te manoeuvreren. Het bleek een prachtige schuilhut aan een strandje waar we eventjes stenen gingen gooien en onze voetjes onderdompelden.

Het tweede viewpoint “Over the edge” konden we niet meteen vinden (ze staan nergens aangegeven en t is dus werkelijk op gps coordinaten zoeken in de buurt) maar gelukkig op wandeling 2 wél.

Over the edge was een constructie die met de helicopter ingevlogen was en ter plekke geassembleerd werd op de klif waar ooit een oude wandelhut stond. Ava en Lia noteerden ijverig hartjes en tekeningen in de wandellogboeken die teruggingen tot 2005. Christoph bestudeerde hoe het beter kon 😆

De derde was heel speciaal vond ik zelf. The tree cube was een toffe boomhut (met plaats voor zeker 3 volwassen slapers). Je moest het deurtje bovenaan openen door een steen naar beneden te trekken. Je had er een prachtig zicht en moesten we ons hotdog gerief bij gehad hebben, t was een ideale bbq plaats!

Nadien gingen we op zoek naar een idyllische slaapplek maar bijna alle inhammetjes waren privé aanlegsteigers of van vakantiehutjes. Dus, uiteindelijk hielden we een uur later halt in Docksta op een gratis kampeerparking langs de E4 met picknickbanken, bbq en verder enkele boten en aanlegsteigers die je de luide autostrade moeten doen vergeten.

We hadden de kids hotdogs beloofd en zo geschiedde… Zweedser dan dit wordt t niet (mini broodje en super lange worsten zijn hier namelijk dé way to go)

Morgen het vervolg van de route!

Dag 10 – Järvzoo

Geplaatst in Kinderwandeling, Roadtrip, ZwedenGetagd , , , 1 reactie

De afhaaluur van onze verse pistolekes hebben de kinderen niet gehaald. Nochtans, t was gisteren ruzie voor wie met mama mocht meegaan… Ronken dat ze deden, niet te doen. Ava en Lia slapen trouwens schattig zusterlijk verstrengeld in elkaar in een 2pers bed waarvan ze de helft benutten ( en mama en papa in t liftbed in de living op 50cm van de plafond 😂 lekker romantisch… not)

Gezien het dierenpark om 10u open ging en we ook niet te laat wilden starten aan de dag, maakte ik hen dan toch maar rond 8.30 wakker…stiekem was ik uiteraard eerst bij t krieken van de dag me-time gewijs nog een lekker warme douche gaan nemen.

Het dierenpark Järvzoo ligt in Järvsjö op 20min rijden van Ljusdal waar we de nacht doorbrachten. Die kleine detour hadden we er wel voor over om de “Big 5” van Zweden te zien.

Het park was gratis tot 5j en wij betaalden iets van een 22€ per volwassene, nog steeds een pak goedkoper dan een dagje zoo bij ons (parking gratis). En je kan er ook perfect een daguitstap van maken. De echten huurden in t park meteen voor 30kronen een bolderkar die ze vol laadden met kinderen en barbecuevlees. Halfweg kan je immers zelf grillen/picknicken en de Zweden zijn altijd wel in de mood voor een hotdogske.

Wij begonnen vol frisse moed aan de 3km lange wandeling doorheen t park. Alleen, Lia verklaarde al meteen dat ze eigenlijk alleen konijnen wilde zien of kippetjes. Juist ja, gelukkig waren er effectief konijnen (die ze volgens mij kweken om te voederen aan de andere dieren maar bon).

We zagen echt een heleboel dieren. De mooiste foto’s even op een rij.

Het enige echte nadeel aan t park vind ik persoonlijk dat ze alle betalingen via Swish (de Zweedse payconiq) willen doen en alle restaurants/cafetjes enkel werken via een app waarin je alles moet bestellen en… betalen via die Zweedse Swish. In principe gaat t ook met visa maar wederom had ik een bankkastje nodig om mn kaart te laten erkennen en dat lag uiteraard nog in de mobilhome… grr… dit keer geraakte ik wél op een optie om mobiel te betalen, maar bleef de app dan altijd hangen dus… noppes nougabollen kinkloppen.

De kids kregen een berenkoekje en drankzakje uit de rugzak & ik probeerde mn teleurstelling te verbergen (en goestingske in frisdrank te vergeten). Mede vermoedelijk door de honger en overgeslagen middagpauze waren de kids nogal redelijk zeurderig en aanwezig. Lia wilde liefst vanal gewoon als een hondje over de grond kruipen of steentjes verzamelen vanop t wandelpas, zo lekker voor de voeten van andere bezoekers. En Ava vond t plots niet eerlijk dat ze niet naar huis kon om naar haar lievelingstv te gaan kijken 🤣. Dus euhm, het laatste deel was nogal pittig.

Als een stel uitgehongerde wolven vlogen we nadien in de mobilhome op de boterhammekes. Smaken dat dat deed! En dan moet je weten, dat is gewoon zo toast-achtig brood uit een zak die je thuis enkel overweegt als de bakkers in staking zijn 😝

Lia dutte en Ava en ik luisterden voor de 100ste keer de Leeuwenkoning cd terwijl chauffeur Christoph ons richting Sundsvall loodste. We willen namelijk morgen iets hogerop de Höga Kusten zien. Christoph vond in die regio ook mooie architectuur viewpoints waar hij naar uitkijkt (maar daarover ongetwijfeld later meer).

De dag eindigde bij Y:et een niet te missen viewpoint in Timrå met een leuke speeltuin voor kids, picknickbanken en veel parkeerruimte om de nacht door te brengen. Eigenlijk ligt de parking dicht aan de luchthaven (maar geen vliegtuig gehoord of gezien). Ons stekje bleek s avonds wel nog wat lawaaieriger dan gedacht omdat je de auto’s van de autostrade blijft horen met alle duren en ramen toe 😟. Maar bon, moe zijn we dus slapen doen we toch!