Dag 12 – Nog meer Arknat aan de Höga Kusten

Veeel te laat uit ons bed gerold, maar toch nog even spek met eieren als krachtontbijt want het eerstvolgend Arknat viewpoint (vervolg van de architectuur route van gisteren) begint met een stevige klim.

We moesten ons parkeren (20sek) aan de Frilyftsbyn in Docksta, een heel groot buitencentrum/camping aan de voet van de berg waar je ‘s winters de skilift neemt. Moedig begonnen we aan onze klim tussen de vele wandelaars die wél gans tot boven gingen. Ava haar prinsessenoutfit en onze sneakers verraadden waarschijnlijk dat wij ons niet gans in t zweet gingen werken. Lia zeulde zelfs een tas vol rommeltjes mee (dat kind is ongelooflijk, wil hele tijd “op reis gaan” spelen en heeft dan uiteraard een valiesje nodig).

Al gauw kwam de Forest Cradle in beeld. Een houten platform waar je kan op chillen, schuilen of gewoon genieten van t landschap. Althans, zo stond ‘t op internet beschreven. Ava en Lia zouden er nog aan willen toevoegen dat t een prima winkeltje is en een ideaal podium om op te dansen.



Het viewpoint van He sloegen we over omdat dat heel moeilijk te vinden zou zijn en er amper parkeerplaats was op t eiland. En als die er was… te betalen met… swish (hetgeen dus enkel gekoppeld kan worden aan een Zweeds rek nr)


We reden meteen door naar Komponerar eentje die vanaan de parking te zien is. Na een boze madam die maar bleef wijzen op het bord dat mobilhomes niet mochten overnachten op de parking, parkeerden we ons net buiten de parking en liepen we snel even over en weer.


En ook bij t derde viewpoint doken de borden voor verbod mobilhome en caravans weer op dus parkeerden we ons op t straat vlakbij. Heel idioot eigenlijk want de parkings zijn perfect ok voor mobilhomes. Skogsdunge lag vlak aan t strand en we maakten gebruik van de picknickbankjes om even te lunchen, al hadden de kinderen het voornamelijk druk met op stenen klauteren en twijfelen of ze nu al dan niet dat koud water durfden inrennen.


De namiddag hadden we gereserveerd voor en kunst-fietstocht maar die bleek 50km lang te zijn ofzo. Zelfs een iets kleinere lus was er 13km en Ava wilde persé zelf fietsen. Daarom parkeerden we ons in Köpmanholmen en deden daar het Herrgårdsparken. Een wandeling door het bos waar je vanalles tegenkwm van exposities: verstopte trollen (konden we al goed van in Boom), kabouterhuisjes, uitleg over dieren sporen, etc. De kids waren ondanks de fiets en loopfiets (en we weten allemaal dat dat eindigt met mama die dat ding sleurt) nogal lastig en de wandeling leek me eindeloos te duren… 🙈


We kochten hen om met een ijsje uit de diepvries en besloten op zoek te gaan naar het volgende Arknat uitkijkpunt “Off Centered”… en je leest t goed… op zoek gaan naar. De parkeerplaats vonden we vlot, maar we namen blijkbaar de verkeerde kant van het meer dus besloten dan maar als alternatieve activiteit te zorgen dat de kids frisgewassen weer in de mobilhome konden. (En hier vielen we dus door de mand als niet echten… een Zweed had uiteraard zijn hotdogs en worstjes bij om te grillen & een handdoek en zwemgerief). Nuja we waren alleen (uiteraard tot ik zelf me even ging dippen) en de kids hadden geen problemen om in hun blootje in het meer te spelen. Lia genoot zoooo van zandpateekes maken en rollenbollen door t zand & koukleum Ava stond ineens ook tot haar middel in t water te schateren dat t leuk was!


We sloten nog af met een allerlaatste Arknat punt om t af te leren, namelijk A-Maze-Thing. Een doolhof achtig iets bovenop de rotsen. Omdat de kids al moe waren en Lia al in pyjama zat liepen Christoph en ik even beurtelings over en weer door t bos.


Even later vonden we een pracht van een wildkampeerplek aan de badplaats van Lomsjön. Picknickbank om te koken, prachtig zicht op t meer én een speeltuin voor de bengels die ongeduldig wachtten tot de macaroni klaar was… en stil en rustig! Dat wordt hopelijk zalig slapen!

Dag 11 – Höga Kusten

Kleine stockup in Härnösand voor we hogerop de beschaving (?) achterlaten… of duurdere prijzen treffen (?) of gewoon omdat we honger hadden en een grote supermarkt zagen naast t tankstation??

Hoe dan ook, we hebben nog steeds diepgevroren vacuum vlees maar de diepvries was halfleeg en zo een supermarkt in Zweden is altijd eens een beleving. Het opvallendste is de giga rayon wasa smörrebröd en het feit dat ze letterlijk alles – gaande van erwtensoep tot mayonaise of gehakt – in een plastieken worst verkopen. De kids zorgden ook voor een extra voorraad frisco’s! Christoph kocht Marabou chocolade alsof zn leven er vanaf hing en de meisjes kozen Singoalla koekjes die ik op Erasmus ook steeds at (trouwe fans weten dat Ikea ook enkele varianten heeft)

Feest, 2 volle kinderwinkelkarretjes buiten voor minder geld dan ik in den Okay uitgeef en de mobilhome weer voorzien van vers brood en lekkernijen.

Vandaag stond de Arknat route op ons programma. De Höga kusten zijn op zich al zeer impressionant als kustroute, maar Christoph vond uiteraard iets online om t nog meer “ons” te maken. Een intiatief waarbij er op de mooiste uitkijkplaatsen tijdens die 130km lange route houten architecturale pareltjes gebouwd werden door vrijwillige architectuur en bouwkunde studenten. Moest hij zelf nog student zijn, ik was hem 14d kwijt volgende zomer om wat te timmeren en boomstammen te versleuren door t bos. 😂

Het eerste viewpoint “Stranded” was een korte wandeling door het bos vanop een plaatsje dat ons net breed genoeg leek om de mobilhome nadien weer uit weg te manoeuvreren. Het bleek een prachtige schuilhut aan een strandje waar we eventjes stenen gingen gooien en onze voetjes onderdompelden.

Het tweede viewpoint “Over the edge” konden we niet meteen vinden (ze staan nergens aangegeven en t is dus werkelijk op gps coordinaten zoeken in de buurt) maar gelukkig op wandeling 2 wél.

Over the edge was een constructie die met de helicopter ingevlogen was en ter plekke geassembleerd werd op de klif waar ooit een oude wandelhut stond. Ava en Lia noteerden ijverig hartjes en tekeningen in de wandellogboeken die teruggingen tot 2005. Christoph bestudeerde hoe het beter kon 😆

De derde was heel speciaal vond ik zelf. The tree cube was een toffe boomhut (met plaats voor zeker 3 volwassen slapers). Je moest het deurtje bovenaan openen door een steen naar beneden te trekken. Je had er een prachtig zicht en moesten we ons hotdog gerief bij gehad hebben, t was een ideale bbq plaats!

Nadien gingen we op zoek naar een idyllische slaapplek maar bijna alle inhammetjes waren privé aanlegsteigers of van vakantiehutjes. Dus, uiteindelijk hielden we een uur later halt in Docksta op een gratis kampeerparking langs de E4 met picknickbanken, bbq en verder enkele boten en aanlegsteigers die je de luide autostrade moeten doen vergeten.

We hadden de kids hotdogs beloofd en zo geschiedde… Zweedser dan dit wordt t niet (mini broodje en super lange worsten zijn hier namelijk dé way to go)

Morgen het vervolg van de route!

Dag 10 – Järvzoo

De afhaaluur van onze verse pistolekes hebben de kinderen niet gehaald. Nochtans, t was gisteren ruzie voor wie met mama mocht meegaan… Ronken dat ze deden, niet te doen. Ava en Lia slapen trouwens schattig zusterlijk verstrengeld in elkaar in een 2pers bed waarvan ze de helft benutten ( en mama en papa in t liftbed in de living op 50cm van de plafond 😂 lekker romantisch… not)

Gezien het dierenpark om 10u open ging en we ook niet te laat wilden starten aan de dag, maakte ik hen dan toch maar rond 8.30 wakker…stiekem was ik uiteraard eerst bij t krieken van de dag me-time gewijs nog een lekker warme douche gaan nemen.

Het dierenpark Järvzoo ligt in Järvsjö op 20min rijden van Ljusdal waar we de nacht doorbrachten. Die kleine detour hadden we er wel voor over om de “Big 5” van Zweden te zien.

Het park was gratis tot 5j en wij betaalden iets van een 22€ per volwassene, nog steeds een pak goedkoper dan een dagje zoo bij ons (parking gratis). En je kan er ook perfect een daguitstap van maken. De echten huurden in t park meteen voor 30kronen een bolderkar die ze vol laadden met kinderen en barbecuevlees. Halfweg kan je immers zelf grillen/picknicken en de Zweden zijn altijd wel in de mood voor een hotdogske.

Wij begonnen vol frisse moed aan de 3km lange wandeling doorheen t park. Alleen, Lia verklaarde al meteen dat ze eigenlijk alleen konijnen wilde zien of kippetjes. Juist ja, gelukkig waren er effectief konijnen (die ze volgens mij kweken om te voederen aan de andere dieren maar bon).

We zagen echt een heleboel dieren. De mooiste foto’s even op een rij.

Het enige echte nadeel aan t park vind ik persoonlijk dat ze alle betalingen via Swish (de Zweedse payconiq) willen doen en alle restaurants/cafetjes enkel werken via een app waarin je alles moet bestellen en… betalen via die Zweedse Swish. In principe gaat t ook met visa maar wederom had ik een bankkastje nodig om mn kaart te laten erkennen en dat lag uiteraard nog in de mobilhome… grr… dit keer geraakte ik wél op een optie om mobiel te betalen, maar bleef de app dan altijd hangen dus… noppes nougabollen kinkloppen.

De kids kregen een berenkoekje en drankzakje uit de rugzak & ik probeerde mn teleurstelling te verbergen (en goestingske in frisdrank te vergeten). Mede vermoedelijk door de honger en overgeslagen middagpauze waren de kids nogal redelijk zeurderig en aanwezig. Lia wilde liefst vanal gewoon als een hondje over de grond kruipen of steentjes verzamelen vanop t wandelpas, zo lekker voor de voeten van andere bezoekers. En Ava vond t plots niet eerlijk dat ze niet naar huis kon om naar haar lievelingstv te gaan kijken 🤣. Dus euhm, het laatste deel was nogal pittig.

Als een stel uitgehongerde wolven vlogen we nadien in de mobilhome op de boterhammekes. Smaken dat dat deed! En dan moet je weten, dat is gewoon zo toast-achtig brood uit een zak die je thuis enkel overweegt als de bakkers in staking zijn 😝

Lia dutte en Ava en ik luisterden voor de 100ste keer de Leeuwenkoning cd terwijl chauffeur Christoph ons richting Sundsvall loodste. We willen namelijk morgen iets hogerop de Höga Kusten zien. Christoph vond in die regio ook mooie architectuur viewpoints waar hij naar uitkijkt (maar daarover ongetwijfeld later meer).

De dag eindigde bij Y:et een niet te missen viewpoint in Timrå met een leuke speeltuin voor kids, picknickbanken en veel parkeerruimte om de nacht door te brengen. Eigenlijk ligt de parking dicht aan de luchthaven (maar geen vliegtuig gehoord of gezien). Ons stekje bleek s avonds wel nog wat lawaaieriger dan gedacht omdat je de auto’s van de autostrade blijft horen met alle duren en ramen toe 😟. Maar bon, moe zijn we dus slapen doen we toch!

Dag 9 – Dokters in Gävle en een stukje Jungfrukusten

Zoals ik eerder al schreef, had Lia sinds t begin van onze reis rare wondjes. Vandaag besloten we dan toch maar even een dokter op te zoeken in Gävle omdat ze steeds verder uitbreidden.

Het GPS adres leidde ons naar een apotheek maar bon… ik daar dus in mn beste Zweeds den parlée gaan doen (ik had tevoren nog wat opgezocht online 😅) maar zoals gedacht mochten ze niets meegeven. Ze mogen immers geen diagnose stellen. Toen ik dan vroeg waar we wél een dokter konden vinden (ahja want de GPS was fout dachten we) bleek de praktijk gewoon een verdiep hoger te zijn. Haha.

Ik deed weeral de ganse uitleg en we kregen een spoedafspraak waarbij een verpleegster zou komen kijken tussen de andere patiënten door… die super vriendelijke vrouw was danig onder de indruk (zowel van de huiduitslag als mijn roodsel inkleurkunsten van Lia haar lijfje) en riep er toch maar een dokter bij. Het bleek impetigo, hetgeen dokter google en een tip van het thuisfront ons ook al had doen vermoeden… Verdict 10dagen antibiotica

Dankzij t ingenieuze systeem van rijksregisternummers stond 10min later de antibiotica klaar in de apotheek waar t avontuur 1,5u eerder gestart was. Leve trouwens de world assistance kaart die je zogezegd niet nodig hebt, maar wel goed van pas kwam bovenop haar internationaal paspoort… Lia kreeg een pluche knuffeltje (en uiteraard ook eentje voor de zus), ik kocht nog extra muggenmelk en we konden verder.

Toch stiekem wel heel trots dat ik me redde in t Zweeds. Ze konden ook wel allemaal Engels maar t voelde gewoon alsof ze allemaal nog vriendelijker waren omdat ik t in t Zweeds probeerde met heel af en toe een engels woord ertussen.

Christoph had heel die tijd de mobilhome niet kunnen achterlaten aangezien de parkeerapp van Gävle eentje was waar we ons niet in de app konden registreren met ons Belgisch rijksregisternummer… Ik zocht wat online op maar nergens een antwoord… dus ik sprak op goed geluk een Duitser met een mobilhome aan op het dumpstation waar we ons water gingen vullen. Hij had de dag tevoren ook mega staan vloeken en uiteindelijk uitgedokterd dat je je op “Parkster” wel kan registreren als buitenlander maar op de website zelf en dus niet in de app waar je nadien je parkeerbeurt laat lopen. Gelukkig dat ik mn bankbakje meeheb want in al die applicaties moet je zo je bankkaart registreren. Bij ons kan dat vaak via mobiel betalen met een QR code maar hier dus net ietsje anders. Ondertussen telt mn gsm al 4 Zweedse parkeerapps!

Eind goed al goed. Volgetankt met extra parkeer-wijsheid, brochures van t toeristisch kantoor inclusief 2 werkboekjes voor de kids over afval sorteren (en zot content met de opdrachtjes dat ze waren 🤪), vers water en een naftbak vol benzine konden we weer op pad. De Junkfrukusten…

De kustlijn vol eilandjes is prachtig maar t was ondertussen 13u en wij waren hongerig Christoph had bovendien nog zijn ochtend-koffie tegoed… dus we zochten een restaurantje op… en wat voor eentje! (Tip Bergmans Fisk)

Op de pier aan t water in Saltharsfjärden, heel sjiek ingericht en zot lekkere visgerechten. Zelfs de kids smulden braaf een bord zalm met patatjes naar binnen… dat zou ik thuis toch moeilijker verkocht gekregen hebben…

En omdat we zo genoten van de luxe na een week in t wild met ons eigen potje gingen we ook voor een dessertje… de kids genoten van een ijsje met aardbeien en ik koos – ondanks dat ik t had moeten weten – voor iets wat ik dacht dat een dessertenbord was… Newsflash, de “bitar” waren dus letterlijk een praline groot… en dan zaten die aasgieren van kinders nog af te pingelen van mn chocolade caloriebom 🙈 Klein tegenvallerke voor deze dessertenlover

Gezien de nultolerantie in Zweden en onze bourgondische maaltijd inclusief een frisse pint voor Christoph, reed ik t laatste stukje richting Ljusdal.

We wilden eigenlijk ook nog wel stoppen in Ockelbo bij een elandenpark maar dat sloot al om 15u in t hoogseizoen en ook de Järvzoo (dierenpark ik buurt vd camping) zouden we te hard moeten doorrushen om alle dieren te zien voor sluitingstijd.

Dus we reden dan maar rechtstreeks naar onze allereerste echte camping van deze trip. We genoten van de verwelkoming in t Nederlands (maakt dat mee ergens buiten Camp Grinsby 😆) en plaatsten ons op een relatief rustig stukje nieuw kampterrein waar we niet als sardines op elkaar hoefden te parkeren.

We haalden de fietsjes uit, gingen naar de speeltuin en de kids genoten zichtbaar van een gammele trampoline die daar ook ergens verdwaald stond op t oudere camping speelterreintje. Na de vele speeltuinen in de stadjes niet zo heel speciaal maar voor de kids voelde t duidelijk als feest.

En zoals iedere wildkampeerder weet, is t dan feest voor mama en papa als je je kids warm kan laten douchen in een ruimte die groter is dan 2 vloertegels & waar je je ganse mobilhome keukeninboedel kan afwassen in 2 spoelbakken met extra warm water, gratis afwasproduct en een fancy afdruiprek 🤣

Voila, we kunnen er weer even tegen! Tot morgen!

Overnachting: Camping Ljusdal

Dag 8 – Uppsala

De dag begon raar… het plan voor Stockholm werd gewikt en gewogen toen de kids blijkbaar hun opstaan-uur gemist hadden en pas rond 9u30 uit hun bed rolden op hun doooooooiste gemakske.

Wilden we echt pas na de middag aankomen in de stad en dan heel kort snel alles bezoeken na een helse zoektocht achter een camper-parkeerplek?

Wilden we liever naar de kust rond Nyköping, een idee dat Erika vanochtend opperde en zeker ook iets voor ons was geweest?

Het werd uiteindelijk 2 dagen schrappen en naar Uppsala, de stad waar ik op Erasmus zat in 2004.

Alleen, blijkbaar waren onze kids toch iets meer gevloerd dan we doorhadden. Lia haar rare uitslag (zijn het de windpokken of toch iets anders) breidt uit, Ava besloot haar off-day door tirades te vergezellen… we schoten dus maar moeizaam op en reden rond de middag effe ten einde raad een Mc Donalds parking op in t idee dat frietjes de ideale oplossing zijn voor hangry kinderen.

Een laatste trekje door stonden we dan om 15u (ja dan pas 🤭) in Uppsala. Bij t binnenrijden gierden de zwangerschapshormonen en moest ik even een traantje wegpinken toen ik Flogsta zag en t Ekonomikum waar ik naar school ging.

Al snel wandelden we naar mijn kot schuin over t Ekonomikum…. Alleen, alles is blijkbaar gerenoveerd en ik had huisnr 24 in mn hoofd maar er was alleen 22 of 34… en als zelfs ons mama – t collectief geheugen van t gezin – t niet meer weet… Ik heb mn oude blog niet meer en ook mn hotmail van toen is desactief dus alle hoop is gezet op ons bomma haar adresboekje OF haar prints van al mn mails die ik thuis eventjes moet opduiken uit de Erasmus-herinneringendoos.

De kids waren totaaal niet onder de indruk. Die keken echt zo van “moet dit nu serieus”. We beloofden een speeltuin en wandelden door t kerkhof (geen enge plaats in Zweden, eerder een natuurpark waar je ook even kan zitten en genieten van de stilte) naar de Pelle Svanslös speeltuin. Alleen, wat een drukte… dat vonden we coronagewijs geen goed plan dus insert tirade-moment van 2 kids die al onze grote mensen attractietjes maar stom vinden. (Quote van Ava)

We stapten verder langs de Carolina Rediviva naar t Uppsala slott (waar onze kids vooral wilden dat Christoph de kanonnen kwam maken). Ik kreeg amper tijd om effe te mijmeren bij die tijd dat wij/de studenten in een Ikea wokpan de heuvel afgleden putteke winter (wegens geen slee voorhanden) of t moment dat ik een blauw oog kreeg van de sneeuwbal die Aram rolde op t kiezelpad aan de parking 🤭. Soit, gek hoe ik na al die jaren ineens weer van die dingen herinnerde gewoon door er te zijn…

Nadien wandelden we door de stad en herkende ik buiten enkele grote winkelketens en de grote pleinen/bruggetjes eigenlijk nog bitter weinig. T leek wel alsof alle koffiebarretjes en restaurantjes van weleer ineens Aziatische resto’s waren geworden. Maar, wat wil je na meer dan 15j verandert de stad uiteraard…

Er rondlopen als mama ipv student kleurde de ervaring ongetwijfeld ook… geen goedkope nations voor fika, nachos en perencider… putteke zomer ipv de sneeuw bij -15 die ik achterliet… vreemd is een goede samenvatting.

We sloten de trip down memory lane af met een pittige parkeerboete – ondanks dat we braaf betaalden via de parkeer app – en verlieten dan maar de stad op zoek naar brood en een gratis slaapplaats.

De kids jengelden ondanks de onderweg snel gekochte donut & wij deden 3 pogingen om toch ergens uit t verkeer en in de natuur te eindigen… de eerste plek bleek een padje voor de schoolbus te zijn en ten strengste verboden (ook al is t nu vakantie), op plekje 2 na een hele tocht door hoog gras in een bos troffen we een achtergelaten caravan die alles blokkeerde dus het werd nog wat later en verder aan een jachthut op een bospad waar we voorlopig enkel een ruiter tegenkwamen…

Overnachting: jachthutje toegevoegd in Park4Night app met coordinaten N 60° 13′ 22″ E 17° 20′ 26″

Dag 4 – Öland

Na een uitgebreid ontbijt (t is te zeggen uitgebreide insectenzoektocht en kleurboek pret, helaas iets minder cornflakes en brood… kieskeurige kinderen 🤦🏼‍♀️) trokken we richting Öland. De rit splitsten we op in meerdere delen om het voor de kids leuk te houden.

Eerste stop: Kristianstad Vattenriket. Hier pauzeerden we aan een natuurgebiedje. Niet heel groot maar eentje met een imposant architecturaal gebouw dat Christoph uiteraard langs alle kanten wilde fotograferen. We liepen er wat rond toen een gids ons vroeg of we toevallig niet een halfuurtje mee wilden op hun wandeling. En zo volgden we Linus en zijn collega op zoektocht naar vogels, insekten en slakken. Wonderbaarlijk kon Christoph ook het merendeel van de uitleg snappen en is t dus nog maar eens bewezen dat veel woorden in t Nederlands en Zweeds echt wel op elkaar lijken. We leerden over hoe vogels zich verstoppen, hoe je aan de bek kan herkennen wat een beest eet en we leerden een grappig vogeltje kennen dat een nest maakt op Y splitsingen van een takje, een nest dat zo warm is dat de papa zodra t ei gelegd is geen taak meer heeft en verder kan gaan boemelen 🤣. Maar, hetgeen dat onze kids ongetwijfeld t meeste bijblijft is hoe je slakken kan doen ontwaken met wat water…

We lieten het broeihete Naturum een uurtje later achter ons en reden verder in de richting van Öland. Toen Lia haar biologische klok riep dat t tijd was voor een pauzeke, stopten we op goed geluk in Mörrum. We vonden snel een supermarkt voor wat brood (en ijsjes voor onze diepvries!) en besloten te picknicken aan de zalmtrappen…

Nadien reden we in 1 trek door naar Öland. Zalig stil in de auto met 2 slapende kids en 1 niet-snurkende papa. Ik zocht een goede radiopost en sjeezen maar (relatief met banen waar een mobilhome 80/u haalt)

Eigenlijk hadden we dit deel niet echt voorbereid dus we besloten zodra we de 6km lange brug van Kalmar richting t eiland overgestoken waren, om halt te houden aan t toeristische kantoor. De meisjes smulden hun beloofde ijsjes (tot de giga lolly’s in twee braken en pardoes op de grond vielen – het lach hoogtepunt van de dag volgens Ava omdat Lia’s ijsje luttele momenten nadat Lia haar uitlachte ook volgde) en we verzamelden wat info van t eiland… oke, dus een pak meer te doen dan “het kasteel” dat we kenden.

We besloten eerst naar t zuiden van t eiland te trekken. Even leek dat een slecht plan want t eerste stadje waar de door reden zat stampvol toeristen, maar daarna kwamen we aan de viewpoints max 3 andere auto’s tegen dus helemaal niet druk hier!

We vonden een soort van opdrachtenboek voor kleuters en de kids waren er van overtuigd dat we gouden munten moeten verzamelen door opdrachten. Dus wij stopten aan de viewpoints en zij vinkten flink af! Wederom geen gezeur voor ipad (dag 3 zonder al!).

Stop 1: Karlevistenen was een grote steen met een gedicht uit de tijd dat de bomen nog spraken.

Stop 2 kwam met een extra uitdaging toen bleek dat de Mysinge hög grafheuvel gebruikt wordt als schapenwei en wij dwars door de kudde moesten… maar alles voor de zoektocht eh 😉

Stop 3 was voor mij part de mooiste: Gettlinge Grävfelt… Molens, stenen en 2 uitgelaten kids die door t veld holden van molen naar molen. Uiteraad weer poserend 🙈.

Stop 4 deden we gans in t Zuiden: Ottenby Naturreservat. We wilden eigenlijk in dit stukje natuurgebied kamperen maar overal stonden borden dat t verboden was dus konden enkel de vuurtoren Långe Jan en de talrijke vogels bezoeken.

De zoektocht naar een ideale kampeerplek was eindigde minder idyllisch dan verwacht na prachtige wildkampeerplekken met sanitair bij t begin van de route, maar Christoph zijn varkenshaasje met stroganoff saus maakte veel goed (leve vacuum vlees in de vriezer en Hello Fresh receptkaarten). We staan nu helemaal alleen op een parkeerplaatsje niet ver van Ektorp waar we morgen een fort willen bezoeken.

Nadien epic fail om 2 kids in de douche te stoppen. Lia spoot een halve shampoobus leeg en brulde nadien van pikkende ogen terwijl ik t laatste warm water en mn geduld zag verdwijnen. Een dweilbeurt later snurkende kids en een mama en papa die er ook maar snel inkropen!

Dag 3 – Steppen in de hitte & menhirs in de mist

Vandaag besloten we iets langer in Malmö te blijven plakken… de elektrische steps staken immers Christoph zn ogen wat uit… gevolg, na wat obligaat gespeel aan de speeltuin (waar we toch moesten zijn gezien onze wc al een rood VOL lichtje vertoont (leve onze kids en grondig doorspoelen 🤦🏼‍♀️)) en een omeletje in de mobilhome (toen de kok eindelijk wakker was) moest en zouden wij die gevaartes even uittesten…

We reden naar een achterbuurtje van Malmö waar we nog wat graffiti gingen bezoeken (en speeltuinen, hoe kan t anders) en genoten van de quality time met 2 op zo een stepke gepropt. De beginners-beveiliging van 6km/u zetten we snel weer af en we sjeesden gezwind door t stad! No worries aan t thuisfront, veilig hoor!

Na een korte lunch was t dan eindelijk tijd om Malmö vaarwel te zeggen en richting Ystad te trekken waar we Ales Stenar wilden bezoeken… alleen, we waren duidelijk niet de enigen! Zelfs ondanks een dichte mist en miezerregen leken alle toeristen ineens uit hun kot te komen. Mooie foto’s van alle stenen was dan ook een utopie… jammer maar bon. Lia had ook besloten dat ze Paw Patrol gewijs t probleem van de rotsen wel kon oplossen en probeerde ze met een snelbinder (die ze heel de dag meezeulde) op te hijsen 😳

We stopten nog even in t havenstadje op onze wandeling voor t obligate belonings-ijsje (en ik smeerde C per ongeluk een vegan mango Solero aan 🤣)

Om de dag af te sluiten reden we nog even door richting Kivik waar we het Stenshuvud NP wilden bezoeken. Vraag me niet waarom maar ik was in de volle overtuiging dat we daar opnieuw menhirs gingen zien… euhm nope. Ik kreeg wel zeurende kids die van zodra ze een plan van t park kregen ineens op energieboost 1000 opereerden en de blauwe wandeling af holden & een zoektocht naar een toren die eindigde op een zandstrand en een toren die we nooit zagen…

Gezien t eigenlijk al veel te laat was reden we snel door naar de camping van Kivik. En guess what. We mochten ze nie op wegens “corona-vol” en die velden stonden amper gevuld… dan maar betaald om alvast onze wc te mogen legen zodat we vannacht alle opties open hielden…

Beetje hangry reden we door naar de parking van Brösarps Backar. We konden nog net onze mobilhome kwijt op t autogedeelte! Na een snelle spaghetti maaltijd hups kids (en papa die t voorleesmoment niet overleefde) bed in en mobilhome afwasmomentje bij zonsondergang.

Dag 1 – Gestrand in Denemarken

Eindelijk op weg… een spuit, een neuswisser en uren inpakplezier om de collect&go en veel te veel spullen in de mobilhome te proppen maar we zijn op verlof. Op een echt verlof eh, zo eentje dat 2j geleden gewoon evident was en nu extra appjes, papierwerk en testlabo’s nodig heeft.

Om 5u propten we de laatste spullen en sloten koffie in ons gevaarte en hup tegen 7u zaten we op de autostrade, om dan tegen 7u10 rechtsomkeer te maken want “waar zijn die boorddocumenten?” Uiteindelijk hadden we ze al gevonden voor we weer thuis stonden maar bon, we namen dus heel grondig afscheid van Waregem.

De kids vonden zo een rijdende WC wel spannend en nieuw dus tegen Eindhoven was er al meermaals gebruik van gemaakt en leek het alsof we alleen maar parkings moesten zoeken voor wc pauzes.

En ook daarna ging de tijd precies traag. Ava vroeg om de haverklap in welke straat we waren en toen ik al 10x Duitsland geantwoord had, werd ze boos & probeerde ze zich er van te overtuigen dat ik haar fopte… tegenvallerke hoor.

5u en 350km later even een lunchpauze en dan vol goede moed ons traject door Duitslans herbegonnen… alleen, files, wegenwerken, files, wegenwerken. En ubervoorzienend als de Duitsers zijn maken ze een linker rijvak van 2m voor auto’s en ben je dus als klassebak van 2,6m breed veroordeeld tot de camionstrook….

Eindelijk rond 19u mochten we aan de Deense grens dan eindelijk eens wapperen met onze reispas en covid testresultaten en hupsakee eindbestemming voor vandaag. T is nog 4u verder naar de brug tussen Kopenhagen en Malmö (gezien we pas heel laat besloten naar waar we op reis zouden gaan, bespaarden we ons de moeite van ferry’s te boeken, nu kunnen we helemaal doen wat we willen).

Om de kids te belonen dat ze een hele dag flink op die autostoel doorbrachten, laatste eindspurtje naar Mc Donalds waar we nog eens mochten pronken met onze testresultaten. Heel aburd gevoel… geen mondmaskers hier maar overal laten testen (van horen zeggen gratis voor toeristen eenmaal je t land binnen bent)

Ineens viel ook mijne frank… op de terugweg moeten wij vermoedelijk dus ook nog eens een coronatest laten doen… 125€ pp zei de eerste Zweedse website die ik tegenkwam… ja wadde. Ik was zo gefocused op “mogen” vertrekken dat ik dat effe vergeten was te bedenken zeg 🧐Nuja, wie weet hoe is de situatie over een maand!

Soit, wij slapen hier langs de kant van de weg in Øster Løgum voor t eerst in onze home on wheels…

Tot morgen vanop Zweedse bodem!