Dag 11 – Höga Kusten

Kleine stockup in Härnösand voor we hogerop de beschaving (?) achterlaten… of duurdere prijzen treffen (?) of gewoon omdat we honger hadden en een grote supermarkt zagen naast t tankstation??

Hoe dan ook, we hebben nog steeds diepgevroren vacuum vlees maar de diepvries was halfleeg en zo een supermarkt in Zweden is altijd eens een beleving. Het opvallendste is de giga rayon wasa smörrebröd en het feit dat ze letterlijk alles – gaande van erwtensoep tot mayonaise of gehakt – in een plastieken worst verkopen. De kids zorgden ook voor een extra voorraad frisco’s! Christoph kocht Marabou chocolade alsof zn leven er vanaf hing en de meisjes kozen Singoalla koekjes die ik op Erasmus ook steeds at (trouwe fans weten dat Ikea ook enkele varianten heeft)

Feest, 2 volle kinderwinkelkarretjes buiten voor minder geld dan ik in den Okay uitgeef en de mobilhome weer voorzien van vers brood en lekkernijen.

Vandaag stond de Arknat route op ons programma. De Höga kusten zijn op zich al zeer impressionant als kustroute, maar Christoph vond uiteraard iets online om t nog meer “ons” te maken. Een intiatief waarbij er op de mooiste uitkijkplaatsen tijdens die 130km lange route houten architecturale pareltjes gebouwd werden door vrijwillige architectuur en bouwkunde studenten. Moest hij zelf nog student zijn, ik was hem 14d kwijt volgende zomer om wat te timmeren en boomstammen te versleuren door t bos. 😂

Het eerste viewpoint “Stranded” was een korte wandeling door het bos vanop een plaatsje dat ons net breed genoeg leek om de mobilhome nadien weer uit weg te manoeuvreren. Het bleek een prachtige schuilhut aan een strandje waar we eventjes stenen gingen gooien en onze voetjes onderdompelden.

Het tweede viewpoint “Over the edge” konden we niet meteen vinden (ze staan nergens aangegeven en t is dus werkelijk op gps coordinaten zoeken in de buurt) maar gelukkig op wandeling 2 wél.

Over the edge was een constructie die met de helicopter ingevlogen was en ter plekke geassembleerd werd op de klif waar ooit een oude wandelhut stond. Ava en Lia noteerden ijverig hartjes en tekeningen in de wandellogboeken die teruggingen tot 2005. Christoph bestudeerde hoe het beter kon 😆

De derde was heel speciaal vond ik zelf. The tree cube was een toffe boomhut (met plaats voor zeker 3 volwassen slapers). Je moest het deurtje bovenaan openen door een steen naar beneden te trekken. Je had er een prachtig zicht en moesten we ons hotdog gerief bij gehad hebben, t was een ideale bbq plaats!

Nadien gingen we op zoek naar een idyllische slaapplek maar bijna alle inhammetjes waren privé aanlegsteigers of van vakantiehutjes. Dus, uiteindelijk hielden we een uur later halt in Docksta op een gratis kampeerparking langs de E4 met picknickbanken, bbq en verder enkele boten en aanlegsteigers die je de luide autostrade moeten doen vergeten.

We hadden de kids hotdogs beloofd en zo geschiedde… Zweedser dan dit wordt t niet (mini broodje en super lange worsten zijn hier namelijk dé way to go)

Morgen het vervolg van de route!

Dag 10 – Järvzoo

De afhaaluur van onze verse pistolekes hebben de kinderen niet gehaald. Nochtans, t was gisteren ruzie voor wie met mama mocht meegaan… Ronken dat ze deden, niet te doen. Ava en Lia slapen trouwens schattig zusterlijk verstrengeld in elkaar in een 2pers bed waarvan ze de helft benutten ( en mama en papa in t liftbed in de living op 50cm van de plafond 😂 lekker romantisch… not)

Gezien het dierenpark om 10u open ging en we ook niet te laat wilden starten aan de dag, maakte ik hen dan toch maar rond 8.30 wakker…stiekem was ik uiteraard eerst bij t krieken van de dag me-time gewijs nog een lekker warme douche gaan nemen.

Het dierenpark Järvzoo ligt in Järvsjö op 20min rijden van Ljusdal waar we de nacht doorbrachten. Die kleine detour hadden we er wel voor over om de “Big 5” van Zweden te zien.

Het park was gratis tot 5j en wij betaalden iets van een 22€ per volwassene, nog steeds een pak goedkoper dan een dagje zoo bij ons (parking gratis). En je kan er ook perfect een daguitstap van maken. De echten huurden in t park meteen voor 30kronen een bolderkar die ze vol laadden met kinderen en barbecuevlees. Halfweg kan je immers zelf grillen/picknicken en de Zweden zijn altijd wel in de mood voor een hotdogske.

Wij begonnen vol frisse moed aan de 3km lange wandeling doorheen t park. Alleen, Lia verklaarde al meteen dat ze eigenlijk alleen konijnen wilde zien of kippetjes. Juist ja, gelukkig waren er effectief konijnen (die ze volgens mij kweken om te voederen aan de andere dieren maar bon).

We zagen echt een heleboel dieren. De mooiste foto’s even op een rij.

Het enige echte nadeel aan t park vind ik persoonlijk dat ze alle betalingen via Swish (de Zweedse payconiq) willen doen en alle restaurants/cafetjes enkel werken via een app waarin je alles moet bestellen en… betalen via die Zweedse Swish. In principe gaat t ook met visa maar wederom had ik een bankkastje nodig om mn kaart te laten erkennen en dat lag uiteraard nog in de mobilhome… grr… dit keer geraakte ik wél op een optie om mobiel te betalen, maar bleef de app dan altijd hangen dus… noppes nougabollen kinkloppen.

De kids kregen een berenkoekje en drankzakje uit de rugzak & ik probeerde mn teleurstelling te verbergen (en goestingske in frisdrank te vergeten). Mede vermoedelijk door de honger en overgeslagen middagpauze waren de kids nogal redelijk zeurderig en aanwezig. Lia wilde liefst vanal gewoon als een hondje over de grond kruipen of steentjes verzamelen vanop t wandelpas, zo lekker voor de voeten van andere bezoekers. En Ava vond t plots niet eerlijk dat ze niet naar huis kon om naar haar lievelingstv te gaan kijken 🤣. Dus euhm, het laatste deel was nogal pittig.

Als een stel uitgehongerde wolven vlogen we nadien in de mobilhome op de boterhammekes. Smaken dat dat deed! En dan moet je weten, dat is gewoon zo toast-achtig brood uit een zak die je thuis enkel overweegt als de bakkers in staking zijn 😝

Lia dutte en Ava en ik luisterden voor de 100ste keer de Leeuwenkoning cd terwijl chauffeur Christoph ons richting Sundsvall loodste. We willen namelijk morgen iets hogerop de Höga Kusten zien. Christoph vond in die regio ook mooie architectuur viewpoints waar hij naar uitkijkt (maar daarover ongetwijfeld later meer).

De dag eindigde bij Y:et een niet te missen viewpoint in Timrå met een leuke speeltuin voor kids, picknickbanken en veel parkeerruimte om de nacht door te brengen. Eigenlijk ligt de parking dicht aan de luchthaven (maar geen vliegtuig gehoord of gezien). Ons stekje bleek s avonds wel nog wat lawaaieriger dan gedacht omdat je de auto’s van de autostrade blijft horen met alle duren en ramen toe 😟. Maar bon, moe zijn we dus slapen doen we toch!

Dag 9 – Dokters in Gävle en een stukje Jungfrukusten

Zoals ik eerder al schreef, had Lia sinds t begin van onze reis rare wondjes. Vandaag besloten we dan toch maar even een dokter op te zoeken in Gävle omdat ze steeds verder uitbreidden.

Het GPS adres leidde ons naar een apotheek maar bon… ik daar dus in mn beste Zweeds den parlée gaan doen (ik had tevoren nog wat opgezocht online 😅) maar zoals gedacht mochten ze niets meegeven. Ze mogen immers geen diagnose stellen. Toen ik dan vroeg waar we wél een dokter konden vinden (ahja want de GPS was fout dachten we) bleek de praktijk gewoon een verdiep hoger te zijn. Haha.

Ik deed weeral de ganse uitleg en we kregen een spoedafspraak waarbij een verpleegster zou komen kijken tussen de andere patiënten door… die super vriendelijke vrouw was danig onder de indruk (zowel van de huiduitslag als mijn roodsel inkleurkunsten van Lia haar lijfje) en riep er toch maar een dokter bij. Het bleek impetigo, hetgeen dokter google en een tip van het thuisfront ons ook al had doen vermoeden… Verdict 10dagen antibiotica

Dankzij t ingenieuze systeem van rijksregisternummers stond 10min later de antibiotica klaar in de apotheek waar t avontuur 1,5u eerder gestart was. Leve trouwens de world assistance kaart die je zogezegd niet nodig hebt, maar wel goed van pas kwam bovenop haar internationaal paspoort… Lia kreeg een pluche knuffeltje (en uiteraard ook eentje voor de zus), ik kocht nog extra muggenmelk en we konden verder.

Toch stiekem wel heel trots dat ik me redde in t Zweeds. Ze konden ook wel allemaal Engels maar t voelde gewoon alsof ze allemaal nog vriendelijker waren omdat ik t in t Zweeds probeerde met heel af en toe een engels woord ertussen.

Christoph had heel die tijd de mobilhome niet kunnen achterlaten aangezien de parkeerapp van Gävle eentje was waar we ons niet in de app konden registreren met ons Belgisch rijksregisternummer… Ik zocht wat online op maar nergens een antwoord… dus ik sprak op goed geluk een Duitser met een mobilhome aan op het dumpstation waar we ons water gingen vullen. Hij had de dag tevoren ook mega staan vloeken en uiteindelijk uitgedokterd dat je je op “Parkster” wel kan registreren als buitenlander maar op de website zelf en dus niet in de app waar je nadien je parkeerbeurt laat lopen. Gelukkig dat ik mn bankbakje meeheb want in al die applicaties moet je zo je bankkaart registreren. Bij ons kan dat vaak via mobiel betalen met een QR code maar hier dus net ietsje anders. Ondertussen telt mn gsm al 4 Zweedse parkeerapps!

Eind goed al goed. Volgetankt met extra parkeer-wijsheid, brochures van t toeristisch kantoor inclusief 2 werkboekjes voor de kids over afval sorteren (en zot content met de opdrachtjes dat ze waren 🤪), vers water en een naftbak vol benzine konden we weer op pad. De Junkfrukusten…

De kustlijn vol eilandjes is prachtig maar t was ondertussen 13u en wij waren hongerig Christoph had bovendien nog zijn ochtend-koffie tegoed… dus we zochten een restaurantje op… en wat voor eentje! (Tip Bergmans Fisk)

Op de pier aan t water in Saltharsfjärden, heel sjiek ingericht en zot lekkere visgerechten. Zelfs de kids smulden braaf een bord zalm met patatjes naar binnen… dat zou ik thuis toch moeilijker verkocht gekregen hebben…

En omdat we zo genoten van de luxe na een week in t wild met ons eigen potje gingen we ook voor een dessertje… de kids genoten van een ijsje met aardbeien en ik koos – ondanks dat ik t had moeten weten – voor iets wat ik dacht dat een dessertenbord was… Newsflash, de “bitar” waren dus letterlijk een praline groot… en dan zaten die aasgieren van kinders nog af te pingelen van mn chocolade caloriebom 🙈 Klein tegenvallerke voor deze dessertenlover

Gezien de nultolerantie in Zweden en onze bourgondische maaltijd inclusief een frisse pint voor Christoph, reed ik t laatste stukje richting Ljusdal.

We wilden eigenlijk ook nog wel stoppen in Ockelbo bij een elandenpark maar dat sloot al om 15u in t hoogseizoen en ook de Järvzoo (dierenpark ik buurt vd camping) zouden we te hard moeten doorrushen om alle dieren te zien voor sluitingstijd.

Dus we reden dan maar rechtstreeks naar onze allereerste echte camping van deze trip. We genoten van de verwelkoming in t Nederlands (maakt dat mee ergens buiten Camp Grinsby 😆) en plaatsten ons op een relatief rustig stukje nieuw kampterrein waar we niet als sardines op elkaar hoefden te parkeren.

We haalden de fietsjes uit, gingen naar de speeltuin en de kids genoten zichtbaar van een gammele trampoline die daar ook ergens verdwaald stond op t oudere camping speelterreintje. Na de vele speeltuinen in de stadjes niet zo heel speciaal maar voor de kids voelde t duidelijk als feest.

En zoals iedere wildkampeerder weet, is t dan feest voor mama en papa als je je kids warm kan laten douchen in een ruimte die groter is dan 2 vloertegels & waar je je ganse mobilhome keukeninboedel kan afwassen in 2 spoelbakken met extra warm water, gratis afwasproduct en een fancy afdruiprek 🤣

Voila, we kunnen er weer even tegen! Tot morgen!

Overnachting: Camping Ljusdal

Dag 8 – Uppsala

De dag begon raar… het plan voor Stockholm werd gewikt en gewogen toen de kids blijkbaar hun opstaan-uur gemist hadden en pas rond 9u30 uit hun bed rolden op hun doooooooiste gemakske.

Wilden we echt pas na de middag aankomen in de stad en dan heel kort snel alles bezoeken na een helse zoektocht achter een camper-parkeerplek?

Wilden we liever naar de kust rond Nyköping, een idee dat Erika vanochtend opperde en zeker ook iets voor ons was geweest?

Het werd uiteindelijk 2 dagen schrappen en naar Uppsala, de stad waar ik op Erasmus zat in 2004.

Alleen, blijkbaar waren onze kids toch iets meer gevloerd dan we doorhadden. Lia haar rare uitslag (zijn het de windpokken of toch iets anders) breidt uit, Ava besloot haar off-day door tirades te vergezellen… we schoten dus maar moeizaam op en reden rond de middag effe ten einde raad een Mc Donalds parking op in t idee dat frietjes de ideale oplossing zijn voor hangry kinderen.

Een laatste trekje door stonden we dan om 15u (ja dan pas 🤭) in Uppsala. Bij t binnenrijden gierden de zwangerschapshormonen en moest ik even een traantje wegpinken toen ik Flogsta zag en t Ekonomikum waar ik naar school ging.

Al snel wandelden we naar mijn kot schuin over t Ekonomikum…. Alleen, alles is blijkbaar gerenoveerd en ik had huisnr 24 in mn hoofd maar er was alleen 22 of 34… en als zelfs ons mama – t collectief geheugen van t gezin – t niet meer weet… Ik heb mn oude blog niet meer en ook mn hotmail van toen is desactief dus alle hoop is gezet op ons bomma haar adresboekje OF haar prints van al mn mails die ik thuis eventjes moet opduiken uit de Erasmus-herinneringendoos.

De kids waren totaaal niet onder de indruk. Die keken echt zo van “moet dit nu serieus”. We beloofden een speeltuin en wandelden door t kerkhof (geen enge plaats in Zweden, eerder een natuurpark waar je ook even kan zitten en genieten van de stilte) naar de Pelle Svanslös speeltuin. Alleen, wat een drukte… dat vonden we coronagewijs geen goed plan dus insert tirade-moment van 2 kids die al onze grote mensen attractietjes maar stom vinden. (Quote van Ava)

We stapten verder langs de Carolina Rediviva naar t Uppsala slott (waar onze kids vooral wilden dat Christoph de kanonnen kwam maken). Ik kreeg amper tijd om effe te mijmeren bij die tijd dat wij/de studenten in een Ikea wokpan de heuvel afgleden putteke winter (wegens geen slee voorhanden) of t moment dat ik een blauw oog kreeg van de sneeuwbal die Aram rolde op t kiezelpad aan de parking 🤭. Soit, gek hoe ik na al die jaren ineens weer van die dingen herinnerde gewoon door er te zijn…

Nadien wandelden we door de stad en herkende ik buiten enkele grote winkelketens en de grote pleinen/bruggetjes eigenlijk nog bitter weinig. T leek wel alsof alle koffiebarretjes en restaurantjes van weleer ineens Aziatische resto’s waren geworden. Maar, wat wil je na meer dan 15j verandert de stad uiteraard…

Er rondlopen als mama ipv student kleurde de ervaring ongetwijfeld ook… geen goedkope nations voor fika, nachos en perencider… putteke zomer ipv de sneeuw bij -15 die ik achterliet… vreemd is een goede samenvatting.

We sloten de trip down memory lane af met een pittige parkeerboete – ondanks dat we braaf betaalden via de parkeer app – en verlieten dan maar de stad op zoek naar brood en een gratis slaapplaats.

De kids jengelden ondanks de onderweg snel gekochte donut & wij deden 3 pogingen om toch ergens uit t verkeer en in de natuur te eindigen… de eerste plek bleek een padje voor de schoolbus te zijn en ten strengste verboden (ook al is t nu vakantie), op plekje 2 na een hele tocht door hoog gras in een bos troffen we een achtergelaten caravan die alles blokkeerde dus het werd nog wat later en verder aan een jachthut op een bospad waar we voorlopig enkel een ruiter tegenkwamen…

Overnachting: jachthutje toegevoegd in Park4Night app met coordinaten N 60° 13′ 22″ E 17° 20′ 26″

Dag 5 – Nog een dagje Öland

T was niet meteen het plan, maar bon… vanaf vandaag zitten we dus officieel zonder reisschema 😂 Öland bleek zoveel leuker dan gedacht dus t is letterlijk “kiezen is verliezen” vanaf nu.

We startten de dag bij onze wildkampeerplek: Eketorp borg. We hadden gisteren gespot dat de parking openbaar was vanaf 9u maar “helaas” maar toegang vanaf 10u… maar geen nood. Zonder betalen kon je ook perfect in t kasteel geraken en alles inspecteren, alleen moest je de verkleede hoefsmit en ambachtelijke leerlooier erbij denken. Rond 9.30 stonden we terug op de parking… net op tijd voor het personeel toekwam… 300 SEK uitgespaard en evenveel plezier.

Gråborg en de Kapellruin waren onze volgende halte… Lia en poppenmoeder Ava hadden ineens ene Frozen momentje en zongen uit volle borst “Let it gooooo let it gooooo”. Gelukkig waren wij bijna alleen 🤣

De volgende halte was helemaal hun ding… Lerkaka – 5 windmolens op een rij waar ze huisje in speelden. Terug naar de mobilhome was een instant blijtconcert.

Nadien besloten we een vaart te nemen richting t Noorden van t eiland. De kinderen hun “schatkaart” gaf aan dat Kårehamn een stop waard was, maar t kuststadje was allesbehalve idyllisch. Samenvatting: Mobilhomes naast elkaar geparkeerd op beton rond de botengeul. Geen idee waarom dat zo populair was… leek me echt doodsaai. Vooral omdat je hier overal in de natuur kan staan. We aten een ijsje en stonden net op tijd aan de mobilhome om geen boete te krijgen van de havenmeester die dacht dat wij daar wilden kamperen…

Toen we weer verder reden, spotten we een dumpstation waar we ons afvalwater konden lozen en de tank weer met drinkbaar water konden vullen. Een kleine onaangename verrassing in de vorm van een uitgelopen wc tank maar bon, leve de kuishandschoenen, dweil en dettoldoekjes die ik bijhad!

Een korte stop aan een middeleeuws kerkje in Källa waar we op de beurt wat foto’s gingen trekken, een blijtconcert van Ava die geen “attraktietjes” meer wilde doen en doorsjeezen naar t allernoordelijkste punt. Op zoek naar diesel en de vuurtoren!

Trollskogen wilden we ook graag doen. Wederom een bos met interactieve elementen voor kids. We deden een stukje van een langere wandeling tot aan een scheepswrak. Voor Lia was t steentorentjes maken (oftewel eerst omduwen en dan herstellen) t absolute hoogtepunt! Voor Ava t flirten met de watergrens al springend van steen tot steen… (mislukt!)

En ondanks t feit dat de wandeling heen moeizaam ging, liepen die 2 kids aan een rotvaart 1,4km terug toen we “vis vis haai” tikkertje deden…

De laatste echte stop was Långe Erik, de meest Noordelijkste vuurtoren en t broertje van Långe Jan van gisteren. De “kids” konden zich weer uitleven met strandtorentjes bouwen.

Het Noorden bleek niet zo van wildkampeerplekken te houden (en diegene die we vonden stonden afgeladen vol) dus uiteindelijk reden we nog een uurtje gefrustreerd en hongerig rond tot we ons konden opstellen aan de kerk in een boerengatje. Maar hej, dan staan we in de eerste rij voor de zondagsmis in Persnäs kyrka 😁

Dag 3 – Steppen in de hitte & menhirs in de mist

Vandaag besloten we iets langer in Malmö te blijven plakken… de elektrische steps staken immers Christoph zn ogen wat uit… gevolg, na wat obligaat gespeel aan de speeltuin (waar we toch moesten zijn gezien onze wc al een rood VOL lichtje vertoont (leve onze kids en grondig doorspoelen 🤦🏼‍♀️)) en een omeletje in de mobilhome (toen de kok eindelijk wakker was) moest en zouden wij die gevaartes even uittesten…

We reden naar een achterbuurtje van Malmö waar we nog wat graffiti gingen bezoeken (en speeltuinen, hoe kan t anders) en genoten van de quality time met 2 op zo een stepke gepropt. De beginners-beveiliging van 6km/u zetten we snel weer af en we sjeesden gezwind door t stad! No worries aan t thuisfront, veilig hoor!

Na een korte lunch was t dan eindelijk tijd om Malmö vaarwel te zeggen en richting Ystad te trekken waar we Ales Stenar wilden bezoeken… alleen, we waren duidelijk niet de enigen! Zelfs ondanks een dichte mist en miezerregen leken alle toeristen ineens uit hun kot te komen. Mooie foto’s van alle stenen was dan ook een utopie… jammer maar bon. Lia had ook besloten dat ze Paw Patrol gewijs t probleem van de rotsen wel kon oplossen en probeerde ze met een snelbinder (die ze heel de dag meezeulde) op te hijsen 😳

We stopten nog even in t havenstadje op onze wandeling voor t obligate belonings-ijsje (en ik smeerde C per ongeluk een vegan mango Solero aan 🤣)

Om de dag af te sluiten reden we nog even door richting Kivik waar we het Stenshuvud NP wilden bezoeken. Vraag me niet waarom maar ik was in de volle overtuiging dat we daar opnieuw menhirs gingen zien… euhm nope. Ik kreeg wel zeurende kids die van zodra ze een plan van t park kregen ineens op energieboost 1000 opereerden en de blauwe wandeling af holden & een zoektocht naar een toren die eindigde op een zandstrand en een toren die we nooit zagen…

Gezien t eigenlijk al veel te laat was reden we snel door naar de camping van Kivik. En guess what. We mochten ze nie op wegens “corona-vol” en die velden stonden amper gevuld… dan maar betaald om alvast onze wc te mogen legen zodat we vannacht alle opties open hielden…

Beetje hangry reden we door naar de parking van Brösarps Backar. We konden nog net onze mobilhome kwijt op t autogedeelte! Na een snelle spaghetti maaltijd hups kids (en papa die t voorleesmoment niet overleefde) bed in en mobilhome afwasmomentje bij zonsondergang.

Dag 2 – Eindelijk in Malmö, Zweden

Rond 6u30 rolden wij letterlijk ons bedje uit, snel alles wegproppen, vastbinden en rijdensklaar maken & en route richting Kopenhagen om daar de brug te nemen richting Malmö!

En wat een verademing was t groene Denemarken versus de file en industrie van Duitsland. De kids waren betrekkelijk braaf dankzij de kinderliedjes en Like me spotify lijst (en eindeloos “ik zie ik zie wat jij niet ziet” ).

De route deden we enkele jaren geleden ook al toen we met ons 9maandertje Ava de Noorse fjorden en gletsjers gingen verkennen. Maar, we hadden ons een eerlijk gezegd wel een beetje mispakt aan de giga kostprijs met zo een reuzegevaarte als onze mobilhome… slik! Gelukkig doen we alsof kronen Belgische franken zijn en dan voelen we t pas thuis als de visa afrekening komt 🤣

Malmö binnenrijden ging moeiteloos. Dankzij Kato haar goede tip hebben wij de Park4Night app en kan je perfect reviews lezen van (slaap)parkings en verborgen plekjes. Zo staan we nu in t midden van de stad op een parking aan Slottsparken die ons overdag voor 5u 10€ kostte maar nu vannacht gratis is… en t zotte is, hier in Malmö zie je amper auto’s. De hele stad is ingenomen door fietsen, bakfietsen in allerlei vormen en maten en… deelsteps. En niet zoals bij ons op vaste afhaalplekken, nee, echt overal kan je hem achterlaten en na nog geen straat wandelen heb je er al een 5tal gevonden ergens tegen een boom, in een fietsenrek en occassioneel eens in de bush…

De stadsplanner in Christoph is trouwens helemaal fan van hoe alles hier toch wel zeer esthetisch, met oog voor groenruimte op gebouwen/gevels en heel veel openbaar groen wordt ingericht. En overal fietspaden of rampen voor fietsen/buggy’s op trappen! (Ongetwijfeld post ie daar zelf nog wel eens een blogpost met impressies over, ge kent hem eh… niet te stoppen als t over infrastructuur dingen gaat 😁)

We deden vandaag 3 giga speeltuinen allemaal mooi omheind én gratis! Zelfs uitleenboeken, schepjes, emmertjes allemaal voorzien… De kids waren niet te stoppen. Moesten ze geweten hebben dat er 220 “kommunale lekplatser” zijn, we waren nog een eindje bezig geweest 🤣

Stiekem vond ik dat ook niet erg om de tijd te doden tussen de knappe Zweedse papa’s met ouderschapsverlof! Zo opvallend, de speeltuinen liepen vol alsof iedereen vakantie hield… tof sfeertje!

En omdat we toch wel een beetje willen reizen op kindermaat, beperkten we onze architectuur & graffiti-kunst zoektocht voor t momentje dat zij bij >30graden uitgeteld in de fietskar een dutje deden… zo warm, echt, niet te doen!

Na de relatief korte stadsverkenning, spurtten we ons terug naar de “appelmoes, worst en patatten” sterrenmaaltijd in onze mobilhome.

De kids leefden zich uit met hun nieuwe stiften terwijl moeder vanop bed eventjes met heimwee terugdacht aan die giga slide out mobilhome in USA/Canada waar de gootsteen groot genoeg was om uw afwas op te sparen, t kookvuur 4 plaatjes had waar onze pannen tenminste deftig op pasten en t bed niet half de living uit t plafond kwam zodat ge alles moest ombouwen…. Maar hej, wij waren sjansaars in een land dat gemaakt is voor dikke bakken en tourbussen 🤣 en geef me nog een dag of 2 om den deze verder in te richten en t voelt ook weer als thuis 😎

Groetjes vanaan t stadspark van Malmö! Wij kruipen in ons bedje, klaar voor onze zoektocht naar menhirs in Ystad morgen!

Overnachting: Kung Oscars Väg 8, Malmö // Gratis proper sanitair aan de speeltuin iets voor de bib in dezelfde straat

Dag 1 – Gestrand in Denemarken

Eindelijk op weg… een spuit, een neuswisser en uren inpakplezier om de collect&go en veel te veel spullen in de mobilhome te proppen maar we zijn op verlof. Op een echt verlof eh, zo eentje dat 2j geleden gewoon evident was en nu extra appjes, papierwerk en testlabo’s nodig heeft.

Om 5u propten we de laatste spullen en sloten koffie in ons gevaarte en hup tegen 7u zaten we op de autostrade, om dan tegen 7u10 rechtsomkeer te maken want “waar zijn die boorddocumenten?” Uiteindelijk hadden we ze al gevonden voor we weer thuis stonden maar bon, we namen dus heel grondig afscheid van Waregem.

De kids vonden zo een rijdende WC wel spannend en nieuw dus tegen Eindhoven was er al meermaals gebruik van gemaakt en leek het alsof we alleen maar parkings moesten zoeken voor wc pauzes.

En ook daarna ging de tijd precies traag. Ava vroeg om de haverklap in welke straat we waren en toen ik al 10x Duitsland geantwoord had, werd ze boos & probeerde ze zich er van te overtuigen dat ik haar fopte… tegenvallerke hoor.

5u en 350km later even een lunchpauze en dan vol goede moed ons traject door Duitslans herbegonnen… alleen, files, wegenwerken, files, wegenwerken. En ubervoorzienend als de Duitsers zijn maken ze een linker rijvak van 2m voor auto’s en ben je dus als klassebak van 2,6m breed veroordeeld tot de camionstrook….

Eindelijk rond 19u mochten we aan de Deense grens dan eindelijk eens wapperen met onze reispas en covid testresultaten en hupsakee eindbestemming voor vandaag. T is nog 4u verder naar de brug tussen Kopenhagen en Malmö (gezien we pas heel laat besloten naar waar we op reis zouden gaan, bespaarden we ons de moeite van ferry’s te boeken, nu kunnen we helemaal doen wat we willen).

Om de kids te belonen dat ze een hele dag flink op die autostoel doorbrachten, laatste eindspurtje naar Mc Donalds waar we nog eens mochten pronken met onze testresultaten. Heel aburd gevoel… geen mondmaskers hier maar overal laten testen (van horen zeggen gratis voor toeristen eenmaal je t land binnen bent)

Ineens viel ook mijne frank… op de terugweg moeten wij vermoedelijk dus ook nog eens een coronatest laten doen… 125€ pp zei de eerste Zweedse website die ik tegenkwam… ja wadde. Ik was zo gefocused op “mogen” vertrekken dat ik dat effe vergeten was te bedenken zeg 🧐Nuja, wie weet hoe is de situatie over een maand!

Soit, wij slapen hier langs de kant van de weg in Øster Løgum voor t eerst in onze home on wheels…

Tot morgen vanop Zweedse bodem!